Coşkudan deliye dönen Cumhuriyet!

Bugün Cumhuriyet Bayramı. Sizlere güzel haber vermek, "Cumhuriyetin 87. yılı coşkuyla kutlanacak, zafer taklarıyla süslü caddelerde tören alayları geçit resmi yapacak, akşam havai fişekler ve lazerlerle ışıklanacak, Dolmabahçe semaları muhteşem gösterilerle şenlenecek …" şeklinde cümleler kurmak isterdim ama hava yağmurlu efendim.

Valilik açıkladı; resmi törenler, Pazar gününe ertelendi.

Bugün eminim ki mebzul miktarda, "Cumhuriyetimiz var diye hamdettik, yattık kalktık Ata''ya şükrettik" yazıları okuyacaksınız. Hamasi dillerle yazılara girişmeyenler ya da bayramı vesile kılıp cumhuriyet rejiminin uygulanma biçimine eleştiri getirenler ise; ya duyarsızlıkla ya da gizli ajandaya sahip olmakla, dahası vatan hainliğiyle suçlanabilirler.

Neden? Çünkü, Türkiye''de cumhuriyetin kendisine karşı olmadan, uygulanma biçimlerine eleştiri getiremezsiniz. Hem cumhuriyeti sevip, hem de otokritiğe girişemezsiniz. Sevmek demek, kayıtsız ve şartsız, şeksiz ve şüphesiz iman etmekle eşdeğerdir.

Bilirsiniz, "Ya bizdensin ya düşman" dili.

Oysa lamı cimi yok... 80 yıllık cumhuriyet kadrolarının ulus kurma yolundaki otoriteryanizmi, yarı militer vatandaş "yaratma" temrinleri, tek tip vatandaş "yaratma" konusundaki cehdi yani, bu ülkenin vatandaşlarını böldü.

Bu tarafta "bir türlü modernleştirilemeyen", bir türlü modernleşemedikleri için, her türlü hareketi "gerici" ve "suçlu" addedilen dindarlar…

Öte yanda daimi endişeli laikler, Cumhuriyet''e bağlılığınızı hergün Nutuk okusanız, her pazartesi mesai başlangıcını 10. Yıl Marşı''yla açsanız, her ay paraya kıyıp Ankara''ya gidip Anıtkabir ziyareti yapsanız, çayınızı bile mutlaka Dolmabahçe Sarayı yanındaki çay bahçesinde içseniz bile gideremeyeceğiniz, endişesi panik atağa dönüşmüş laikler…

Beri tarafta tek tip ulus öğretisine itiraz eden ve bu itirazın bedelini memleketin ikinci sınıf vatandaşı haline getirilmekle kimi zaman canıyla, kimi zaman itibarıyla ödeyen Kürtler…

Bir yanda nefret suçlarına maruz kalan, göçlere zorlanan, öldürülen, kaçırılan, linç edilen azınlıklar…

Öte yanda rejimin Sünni ibadet zorlamasına maruz kalan ama Stockholm Sendromu''ndan muzdarip oldukları için aynı rejimin asıl sahibi olduğunu iddia eden CHP''ye âşık Aleviler…

Tam da bundan cumhursuzdur cumhuriyet kutlamaları. İlle de papyon gerekir sözgelimi, frak filan icap eder yani. Siz ortalama bir vatandaşı, frakla dolaşırken hiç gördünüz mü?

Ulus ve vatan konusundaki hassasiyet elbette anlaşılırdı, ama cumhuriyet, ulus olmanın ancak farklılıkların törpülenmesiyle sözkonusu olabileceğini dikte edince, farklılıklar başkaldırdı.

Vatanı sevmenin ancak verili çerçeve içindeki kurallara riayetle mümkün olabileceği dayatılınca, "bu vatanı ya kendimce severim ya da sevmem" diyenler asileşti.

Gülünç ama gerçek.

Rejim bekçilerinin "ulus", "vatan", "ilericilik" ve benzeri kavramlar üzerinde oluşturduğu militer hassasiyet diktası, kendi ayağına sıktı.

Bu gereksiz hassasiyet, "milliyetçi olmayan farklılıklarla bir arada yaşamayı önceleyen ulus bilincini", "vatana kan değil, gönül bağıyla bağlılığı", "özenti olmadan, kendi olarak ileriye bakmakla varolabilecek gelecek algısı"nı vurdu.

Cumhuriyete olan hastalıklı aşk, cumhuriyet için, bugün yarın ihtiyaç duyulacak şeyleri köreltti.

Cumhuriyeti yanlış anladılar yani, millet yol yol, damar damar ayrıştı.

Üzgünüm, bu cumhuriyet "Yurtta, dış temsilciliklerde ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti''nde coşkuyla kutlanan" bir cumhuriyet asla olamadı.

Her Cumhuriyet Bayramı''nda ulusun ne kadar coşkulu olduğunu yazmakla olmuyor yani bu işler. Cumhur bırakın coşku dolmayı, parmağını kıpırdatmazken, "Coşkudan deliye döndük" yazsanız, ne yazar!