Deraa artık Srebrenitsa"dır..

Bosna-Hersek''in "Srebrenitsa" kenti yakınlarındaki geçen Aralık ayında bir toplu mezar daha ortaya çıkarılmıştı.

Srebrenitsa toplu mezarlarıyla kötü ün yapmış bir kent olarak belleklerde kaldı.

Gözü dönmüş faşist Sırp çetelerinin yarattığı vahşet görüntüleri hala gözlerimizin önünde.

O katliamlardan ötürü "Savaş Suçları Mahkemesi"nde yargılanırken öldü Yugoslav Devlet Başkanı Slobodan Miloseviç.

Şimdi de Suriye''de Baas çetelerinin imza attığı dehşet verici görüntüleri izliyoruz.

"Deraa" kasabası yakınlarında bir toplu mezar bulundu, cesetlerin arasında kadın ve çocuk bedenleri de var.

Ya gözaltında işkence edilerek öldürüldükleri yahut canlarını kurtarmak için Ürdün''e kaçmaya çalışırken kurşuna dizildikleri tahmin ediliyor bu insanların.

Görüntüler ekranlara düştü ama Baas ajansları bize bu görüntülere aldanmamamız gerektiğini bildriyorlar.

Baas rejimi artık güvenilirliğini ve inandırıcılığını yitirmiştir.

Bir başka yazımda Esad rejiminin gözaltındaki insanları derhal serbest bırakması çağrısında bulunmuştum.

Her şeye rağmen Beşşar Esad''ın insanı ürküten baskı politikalardan geri adım atabileceğine dair bir his vardı içimde.

Yanılmışım, işte bir kısmını serbest bırakmışlar ama tabii sağ olarak değil.

Suriye''de gerçekte bir devlet olmadığı Deraa''da bulunan toplu mezarla tescil edildi.

Zaten 1918''den bu yana Suriyelilerin gerçek bir devleti hiçbir zaman olmadı.

47 yıldır adına "Baas" denilen tepeden tırnağa bir silahlı çete tarafından yönetiliyor.

Adı ne olursa olsun, gerçek bir devlet kendi vatandaşları için toplu mezarlar kazmaz.

Kendine devlet süsü vermiş bir çetenin yapabileceği türden gaddarlıklar bunlar.

Yakın Şark ve Kuzey Afrika halkları devlet görünümlü çetelerden kurtulmak için meydanlara indiler.

Mısırlılar, Tunuslular "Mübarek çetesi"ni, "Bin Ali çetesi"ni iktidardan uzaklaştırdılar.

Dönüşü olmayan bu yolda kuşkusuz diğer çeteler de aynı akıbete uğrayacaklar.

Suriye halkı da geniş bir aileye tahsis edilmiş Baas rejimini sona erdirmek ve daha insanca bir yönetime kavuşmak istiyor.

Ama daha fazla güç kullanarak, daha fazla insan öldürerek ayakta kalamayacağını anlamamış görünüyor Baas rejimi.

Anlaşılan o ki kendisinden ümit edilen açılımları gerçekleştirme yeteneğinden mahrum Beşşar Esad.

Anlaşılan o ki "Baas çetesi" tarafından teslim alınmıştır.

Oysa şöyle bir çevresine baksaydı Baas benzeri devletleşmiş çetelerin gücünü milletten alan bir sivil irade tarafından adım adım nasıl geriletildiğini de görürdü.

Özgürlüğün ve haysiyetin kokusunu almış bir halkın hiçbir zaman durdurulamayacağına ilişkin örneklerle dolu tarih.

Ölümler ise sadece ve sadece daha da tetikleyici bir rol oynuyor.

Habertürk"ün Ankara''yı iyi koklayan isimlerinden Balçiçek Pamir, 9. Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel''in CHP Lideri Kemal Kılıçdaroğlu''na "Haberal presi" uyguladığına bizzat tanık olduğunu ikrar etti. Daha önce "yazılmamak üzere" tanık olduğu bir girişimi ifşa etti.

Zaten Demirel de Derya Sazak''a yaptığı açıklamada Haberal''a ilişkin duyarlılığını saklamadı. Sinan Aygün ve Turhan Tayan için herhangi bir girişimde bulunmadığını söyledi ama "Haberal için Kılıçdaroğlu''nu aramadım" demedi. İyice kani olduk ki Demirel''den Kılıçdaroğlu''na bir "Haberal baskısı" vuku bulmuş.

Demirel''i anlıyoruz, öz-biraderinden daha yüksekte tuttuğu Haberal''ı korumayı ve kollamayı misyon edinmiş. Anlamadığım husus, parti tabanının hilafına bir icraatı Kılıçdaroğlu''nun nasıl olup da yüklendiği.. Çünkü Balçiçek Pamir''in yazdıklarından anlıyoruz ki Kılıçdaroğlu''nun yakın çevresi bile Demirel''in girişimlerinden yaka silkmiş.

Ortada Kılıçdaroğlu''nu zorlayan bir organizasyonun varlığı hissediliyor. Bu nasıl bir organizasyondur ki CHP''li olmayan bir sürü ismi aday yapması için Kılıçdaroğlu''nu ikna etmişler. Bu organizasyonun Tuncay Özkan ve diğer bazı "Ergenekon" sanıklarını Prof. Mehmet Haberal ve Sinan Aygün kadar önemsemediği anlaşılıyor. Organizasyonun güvenli kolları bu isimleri nedense sarıp sarmalamamış. Feda edilebilir unsurlar olarak mı görmüşler bu isimleri yoksa bir koalisyon mu bozulmuş anlayamadım, belki birileri anlıyordur.

Habertürk" gazetesi genel yayın yönetmeni Fatih Altaylı Anadolu''nun "muhafazakâr" diye bilinen kentlerini, kasabalarını gezmiş, yüzlerce insanla oturup sohbet etmiş. AK Parti''nin Anadolu''da yarattığı olumlu değişimi gözleriyle görmüş.

Gözlemlerini "Muhafazakârlaşma kaybettiriyor, modernleşme kazandırıyor" başlıklı bir yazıyla aktaran Altaylı''nın AK Parti, Muhafazakarlık ve Modernleşme hakkında özetle şöylediği şudur:

"AKP muhafazakârlıktan uzak bölgelerimizi ''muhafazakârlaştırırken'', muhafazakâr bölgelerimizi ''modernleştiriyor''. Biz kendimizi muhafazakârlaşmış hissederken, onlar kendilerini modernleşmiş hissediyorlar. Sonuç olarak ''modernleşme'' oy kazandırıyor, ''muhafazakârlaştırma'' oy kaybettiriyor."

Sonuç olarak doğru olmakla birlikte gözden kaçırılan bir gerçek var bu gözlemde. Batı''lı kalıpları esas alan sosyologlar, aydınlar toplumsal gelişmelere muhafazarlık ve modernleşme arasında bir muhayyel gerilimi esas alarak yaklaştılar hep.

Oysa Türkiye uzun bir modernleşme macerası yaşadı ve bu maceranın Batı''da görülmeyen kendine özgü hususiyetleri var. Türkiye''de "muhafazakarlık" Batı macerasında görüldüğü gibi çok katı dinsel bağlarla kısıtlanmış değil. Dolayısıyla "modernleşmek" veya "muhafazakar kalmak" arasında Batı''da olduğu şekliyle çok şiddetli gerilimler yaşanmadı.

İnsanlar hem kendi kültür ve inanç değerlerine bağlı kalmak, hem de insanlığın yakaladığı evrensel değerlere sahip olmak istiyorlar. İnsanlığın ortak değerlerini sahiplenmek için dinlerini terketmek gerektiğini düşünmüyorlar. Dolayısıyla modernliği ve muhafazakarlığı tümüyle birbirine zıt yaşam tarzları olarak görmüyorlar, bu ikisi arasında olumlu bir dengeyi yakalamaya çalışıyorlar. Topluma bu özellikleriyle birlikte baktığımızda ortaya çıkan sonuç daha başka olacaktır tabii.