Derbi"nin adı

Derbi''nin adı var, tadı yok.

Galatasaray-Fenerbahçe derbisi dünyanın sayılı derbi maçları arasında sayılıyor. Diyelim ki öyledir.

Ama bu ezeli rekabetin son on yılına baktığımızda Fenerbahçe''nin sürekli galip geldiğini görüyoruz. Dolayısıyla derbini tadı kaçmış bence. Bu hafta Arena''da oynanan maç da aynı netice ile bitince “Derbi''nin adı yok” demek geçti içimden.

Madalyonun öbür yüzüne bakarsak, bu derbi bir ayrıcalık gösteriyordu. Bir kere iki takım Arena''da ilk kez karşı karşıya geliyordu. Bu durum elbette ki bir atmosfer yaratacaktı.

İkinci olarak Galatasaray''ın durumunu ele alabiliriz. Tarihinin en kötü sezonunu yaşıyor. Ne Avrupa''da, ne Kupa''da , ne de Süper Lig''de bir hedefi kalmamış.

Taraftar mutsuz. Yönetim tedirgin. Takım moral açıdan çökmüş. Reikaard hayal kırıklığı yaratmış.Umutlar Hagi''ye bağlanmış.Hagi ise hiçbir varlık gösterememiş. Bu karanlık tablo bir Fenerbahçe galibiyeti ile az da olsa aydınlanacak, taraftar ferahlayacak, Yönetimin üzerindeki baskı azalacaktı. Olmadı.

Belki de bu mağlubiyette bir hayır vardır. Bir de bu açıdan bakalım. Pansuman tedbirler, Fener galibiyeti ile gelen geçici rahatlık yerine, yani tam tersine ”radikal adımlar” atmaya müsait bir zemin doğmuştur. Belki bu mağlubiyet Galatasaray''da hemen her şeyin A''dan Z''ye değişimini getirecek, uzun sürse''de bir devrim yaşanacaktır. Hagi memleketine gitti.Keşke dönmese, takımı bu sezonun sonuna kadar Tugay taşısa.

Maça gelince, doğrusunu söylemek lazım gelirse Galatasaray elindeki kuşu kaçırdı. Takım yukarıda saydığımız sebepler yüzünden”gergin ve telaşlı” idi. Buna rağmen elindeki bu “son şans”ı değerlendirmek için var gücüyle oyuna asıldı.Oyunun 75. dakikasına kadar hakim oynadı.Golü buldu. İki, üç fark yapabilirdi. Olmadı; sonra skoru muhafaza psikolojisi galip geldi. İşte o dakika maçı kaybettiler, çünkü kontrol elden kaçtı. Kontrol elden kaçınca basit goller yiyerek mağlup oldular.

Fenerbahçe''ye şans yardım etti. Daha doğrusu şudur: Niyang ile Selçuk sakatlanıp çıkınca Aykut mecburen değişikliğe gitti. Semih ve Stoch girdi. Onlar girince Fenerbahçe açıldı.Stoch çok iyi oynadı. Semih her zamanki sakinliği içinde golünü attı. Ve tabi yine Alex, yine Alex.

Dediğim gibi Galatasaray defansı kontrolü kaybedince top takibi, futbol zekası fevkalade olan Alex olağanüstü yükselerek bir kafa golü atıp Fenerbahçe''yi yine sırtladı, zirvede tuttu.

Bundan önceki yazımızda ”tünelin ucu” nun görünmesi için Fenerbahçe ile Trabzon''un önünde dört önemli karşılaşma olduğunu söylemiştik. Fenerbahçe de, Trabzon da bu dört maçın ilkini kazandılar. Fener için başarıya susamış Galatasaray''ı Arena''da , o muhteşem seyirci karşısında yenmek ne kadar zor ise; Trabzon için de enerjik , genç, mücadeleci Gençlerbirliği''ni deplasmanda yenmek o kadar zordu. Nitekim galibiyeti ancak uzatmalar oynanırken yakaladılar. Tuhaftır Trabzon Manisa''yı , Beşiktaş''ı , Sivas''ı hep böyle son dakikada mağlup etti. Bu da Trabzon''un şampiyonluğu nasıl bir arzu ile kovaladığını ispat ediyor. Son sekiz maç heyecanlı geçecek.