Geçtiğimiz günlerde, son dönemlerdeki çalışmalarını ilgi ve beğeniyle takip ettiğim kısa film sevdalısı bir grup genç okurumla birlikte, bizim film şirketinin bahçesinde kurduğumuz iftar sofrasında biraraya geldik. Gerçi, aralarında Abdulbaki Yavuz, Muhammed Erkam Bülbül, Muhammed Salih İzgöer ve Ebubekir Özdemir'in de yer aldığı bu ekip mütevazı soframıza konuk olurken elleri boş gelmemişlerdi. Getirdikleri tatlıları iftardan sonra koyu bir sohbet eşliğinde keyifle tükettik. Ancak, bu arkadaşların o akşam bana gelirken yanlarında bulunan çok daha güzel ve anlamlı bir armağan vardı ki, kafamda ansızın şimşeklerin çakmasına vesile olan bu harika fikirden hareketle, Yüce Allah sonunu getirmeyi kısmet ederse, 2007 yılının en anlamlı sinemasal etkinliklerinden birine imza atma umudu doğuverdi.
Kaçınılmaz bir biçimde sinema ağırlıklı ilerleyen sohbetimizin tam orta yerinde söz dönüp dolaşıp Suriyeli yönetmen Mustafa Akkad'a geldi ve konuklarım şu muhteşem projeyi ortaya attılar:
“11 Kasım 2007, Akkad'ın şehit edilişinin ikinci yıldönümü olacak. Türkiye'nin sinemasever Müslümanları olarak, neden o tarihte İstanbul'daki uygun bir salonda, Akkad hakkında yapılacak konuşmalar ve sunulacak tanıtıcı filmlerle bezeli özel bir anma toplantısı düzenlemiyoruz?”
Mustafa Akkad, acı bir tesadüf eseri, benim Yeni Şafak'ta sinema sayfası hazırlamaya başladığım hafta şehit edilmişti. “İslâm sineması”nın gelmiş geçmiş bu en büyük yönetmeni, 11 Kasım 2005 günü, ailesinden birinin düğününe katılmak üzere geldiği Ürdün'ün başkenti Amman'da, faili en azından şimdilik “El Kaide” olarak bilinen alçakça bir saldırı sonucunda kaldığı otelin lobisinde kızı Rima ile birlikte hayatını kaybetti. İşte, benim de anılan tarihten çok kısa bir süre sonra, 18 Kasım günü kaleme aldığım ilk köşe yazımın başlığını ne yazık ki bu olay belirleyecekti: “Ona bütün haklarımızı sonuna kadar helâl ettik”.
Kısa filmci arkadaşlarımızdan gelen “Mustafa Akkad'ı anma toplantısı” fikrine, daha duyduğum ilk dakikadan itibaren müthiş ısındım. Böylesine zarif bir projeyi sonuçsuz bırakmamak için de aramızda derhal bir görev taksimi yaparak organizasyonun maliyeti üzerinde araştırmalara başladık. Bu arada, ben de kendi üzerime düşen bir görevi yerine getirerek, Akkad'ın anavatanı Suriye'nin Ankara Büyükelçisi Sayın Halid Raad'a ayrıntılı bir mektup göndererek bu hayâlimizi onunla paylaştım. Henüz proje de bizim girişimlerimiz de alabildiğine taze; o yüzden sizlere çok kesin bir müjde veremiyorum. Ancak, böyle bir etkinliğin gerçekleşme ihtimalinden dolayı bile hepimizin yüreği kıpır kıpır. Sayın Raad olayın anlam ve önemi konusunda bizimle mütabık kalır ve devleti adına böyle bir organizasyonda bizlere hâmilik yapmayı uygun görürse, İstanbul, 11 Kasım 2007 günü İslâm dünyasında şimdiye kadar görülmüş en anlamlı vefa gösterilerinden birine tanık olacak.
Başka bazı adreslerle birlikte, Suriye Büyükelçiliği'ne de destek başvurularımızı yaptık; şu sıralarda onlardan gelecek geri tepkileri bekliyoruz. Katedeceğimiz her olumlu adım sonrasında sizleri bu sayfada bilgilendirmeyi sürdüreceğim.
Türkiye sinemaseverleri olarak, “Çağrı” ve “Ömer Muhtar”ın -şehit edilmese, üçüncü epik yapıtını “İstanbul'un fethi” olarak planlayan ve bu uğurda yıllar boyu sabırla mâlî kaynak arayan- yiğit yönetmenini asla unutmadık ve unutturmayacağız. Ruh'u şâd olsun.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.