Sevgili okuyucularım...

Sevgili okuyucularım; sağdaki soldaki köşelerde veya iki köşe ortasındaki geniş veya uzun dikdörtgenler içinde sıkışıp kalmaktan bunalmıştım… Çoğu zaman yer darlığı sebebiyle dilimin altındaki baklayı değil, dilimin ucuna dizilen duyguları, fikirleri bile tam manasıyla söylemekten mahrum kalıyordum.. Tülin, anında haber veriyor: “Bir sayfa doldu” arkasından gelen üçbeş cümle ikinci sayfanın yarısını kaplamış. Bitiş cümlesi ne olacak?.. Şu çarpıcı kelâmı nereye sıkıştırayım? Haydi koşuyorum Büşra''ya.. Ümit''e veya Mahir''e: “Ne dersiniz çocuklar şu fazlalığa bir yer bulabilir misiniz?”Beni bu sıkıntıdan gazetenin koordinatörü Yusuf Ziya Cömert kurtardı: “Osman Abi, madem köşe dar geliyor, haftalık pazar ilâvesine geç. Orada istediğini rahatça yaz. Geniş sayfalarda istediğin gibi hareket et! Hem de pazar ilâvesi senin gibi tecrübe ve bilgi yüklü bir kalem kazansın, ne diyorsun?”

Evvelâ şaşırdım.. sonra “ilave”nin geniş sayfalarını hatırlayınca Yusuf''un gerçekten doğru söylediğini anladım. kalemimin orada ferahlayacağını, özgür bir şekilde işleyeceğini dikkate alınca memnun olmaktan kendimi alamadım.. bundan böyle Osman Akkuşak''ın yazılarını okumak isteyenler pazar ilavesini beklemelidir.. önemli olan “ne söylendiği”dir.. nerede söylendiği, nereden söylendiği değildir..

Pazar günleri saat 23.15''te meşhur Marmara Kıraathanesi''ni ve onun temsil ettiği 25-30 senelik siyasi, sosyal entelektüel atmosferi seyirciye aksettirmeye teşebbüs etti.. iki pazardır, aşağı yukarı yarım saatlik programlar halinde ekrana getirdi.. Ömrünün yarım yüzyılı Beyazıt, Cağaloğlu ve Babıâlî''de geçen, bu müddet zarfında Türkiye''de cereyan eden sîyasî ve sosyal hadiselere şahitlik eden bir kalem sıfatıyle bana da geldiler.. aşağı yukarı kendilerine yarım saat konuştum.. birkaç ay evvel yapılan bu görüşmeden sonra bir de ne görelim: 23.15''te başlayan her programda, daha evvel kendileriyle konuşulan tanınmış yazar edib ve bilginlerden birer dakika devam eden alıntıları peşi peşine sıralamışlar.. bir programda en az 10-15 kişiye yer veriyorlar.. program bir çorbaya dönmüş.. şahısların konuşmalarından alınan küçük kesintiler, bir kere, anlatmak istedikleri düşünceyi veya tesbiti eksiksiz anlatmaya yaramamakta, yetmemektedir.. aldıkları cümlelerin ve paragrafların evveliyatı var.. sonrası var.. başlangıcını ve devamını eksik bırakan alıntılar, kısa iktibaslar; hiçbir işe yaramamakta, kafaların daha çok karışmasına sebebolmaktadır.. alıntılar arasına serpiştirilen yorumlar ve takdim metinleri de işe karışınca programın yekpareliği ve bütünlüğü büsbütün bozulmaktadır.. TRT 2''nin bu yayınında Marmara Kıraathanesi''nin o günkü gençliğe ve entelektüel zümreye verdiği hizmet mi açıklanmak isteniyor.. yoksa, ta 1950 ortalarından itibaren 1985 ortalarına kadar Türkiye''de vukua gelmiş siyasî olaylar mı özetlenmek isteniyor.. bu nokta anlaşılamamıştır.. bu müddet zarfında cereyan eden bellibaşlı siyasî olayların yorumları ve herbiri hakkında verilecek hükümler; böyle kısa metin parçaları kullanılarak arak çaları kullanılarak elbetteki anlatılamaz.. nitekim, Beyazıt''ın o zamanki değerli gençleri ve düşünce adamlarının meramları, beyan etmek istedikleri fikirler hep yarım, eksik ve güdük kalmıştır.. hangi senaristin fikridir bu, kısa kısa alıntılar yaparak büyük hacimli mevzulaarı ve tasvirleri belirtmeğe ve beyan etmeğe teşebbüs etmek; doğrusu anlayamadım.. bir gazetede veya bir tv kanalında ele alınan bir konuya ait parçaların birbiriyle olan mantıkî kronolojik bağlantıları daha evvelden net ve sarih bir şekilde programa yerleştirilmeliydi.. çalışmalar ancak bu suretle düzenli olarak yürütülebilir.. Marmara''yı tanıyan şöhretlerden herbirine çerçevesi ve hududu çizilmiş tek bir sual sorulmalı ve cevapları kesilmeden aynen verilmeliydi.. bu cevabın mâkul bir zaman zarfında tamammmlanması istenerek çerçevesi ve hududu çizilmiş bu sual birkaç kişiye daha sorulabilirdi.. onların cevapları da kesilmez, her pazar üç kişiye beş kişiye sorulan değişmez suallerin cevapları tek bir programa konmak suretiyle yayının düzeni ve eksiksiz aktarılması sağlanabilirdi.. bu, yapılamamıştır.. bir başka tuhaflık da Mükrimin Halil, Nuri Karahöyüklü, Saib Atademir gibi rahmete kavuşmuş şahsiyetleri temsil etmek üzere bazı kişiler konuşturulmuştur.. dramatize eder gibi.. üstelik kimin kimi temsil ettiği de belirtilmemiştir.. bu, yanlış bir uygulamadır.. o değerli zevatın düşünceleri fikirleri, sunucunun ifadesi olarak anlatılabilirdi.. yahut sual sorulan kişilere söyletilebilirdi.. programın en büyük yanlışı, konuşanların sözlerinin tamamını verememiş bulumasıdır.. daha evvel gayet güzel programlarını seyrettiğimiz yapım ekibi diyebilir ki: “konuştuğumuz kimselerin hepsine ait sözleri belirtmek için başka çaremiz yoktu” ben de derim ki: “her programda 5 kişinin eksiksiz konuşmasına fırsat verseydiniz iki üç aylık bir sürede hepsini de programlara yerleştirmek imkânını bulurdunuz”.. Tenkid ettiğimiz bu taraflarına rağmen yine de tarihî bir mekânı dile getirdiği ve belli bir zaman parçasının siyasî hadiselerini ibret alınacak tarzda anlatmaya teşebbüs ettiği için faydalı bir yayın olduğunu kabul etmekle mükellef sayılırız.. Marmara hakkında daha mufassal malûmat edinmek isteyenler Mehmet Niyazi''nin “Deliler ve Dâhiler” isimli eserini okumalıdır.. seyirciler TRT 2 programındaki adı geçen şahısları daha iyi tanıtan Niyazi''nin “Deliler ve Dâhiler” isimli eserini okumalıdır. seyirciler TRT 2 programındaki adı geçen şahısları daha iyi tanıyabilecektir....