Mevlit Kantat ve Hz. Muhammed"i Tampere Sistemin İndirgenmiş Ses Dünyasına Sığdırmak-4

Burada son sözü söylemeden önce hem kendi başımdan geçen hem de bana anlatılan fakat gerçek, yaşanmış bir olayı aktarayım müsaade ederseniz. Birinci olayı, çok saygın ama ismini burada zikretmeye gerek görmediğim bir beyefendiden işittiğim ve aklımda kaldığı kadarıyla arzedeyim. Belki biraz kırıp dökerek aktaracağım bu olay yıllar önce bir Avrupa ülkesinde geçer. Bir karşılıklı kültürel anlaşma çerçevesinde Türkiye''den bu ülkeye konser vermek üzere Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası götürülür veya götürülmek istenir. Etkinliğin gerçekleştirileceği Avrupa ülkesinden bir yetkili bizim o ülke büyükelçimize, adeta ders verircesine şunları söyler: “Bu getirdiğiniz orkestranın daha iyileri bizde var ve icrâ ettikleri Avrupalı bestecilerin müziklerini biz zaten dinliyor ve biliyoruz. Halbuki biz Türk müzik kültürünün çok zengin olduğunu işitiyor ve biliyoruz. İsterdik ki, sizin müziklerinizi bize icrâ edecek ve tanıtacak bir müzik topluluğunuz gelsin.” Bu bana aktarılan bir olay. Epey boşluk bırakarak aktarabildim. Yanlış hatırlamıyorsam Karl Signell, Sayın Necdet Yaşar''ı Amerika''da bir konserinde dinledikten sonra “Bay Yaşar, sizin bu muhteşem müziğinizi dinleyince ne düşündüm biliyor musunuz? Siz Türkler adeta hazine sandığının üzerine oturmuş bir dilenci gibisiniz. Üzerinde oturduğunuz sandıkta müthiş bir hazine var, bunun farkında değilsiniz ve dileniyorsunuz.”. Bu olayı da bizzat Necdet Yaşar hocamızdan dinlediğimi belirtmeliyim. Ama benim yaşadığım ve tamamen gerçek olan şu olay belki daha ilginç, ama kesin olarak doğru ve eksiksiz anlatılacak bir olaydır: Bundan yıllar önce Fransa''nın bir şehrinde, evinde ziyaret ettiğim önemli bir müzisyen ve aynı zamanda etnomüzikolog, sağ elimdeki uzun tırnaklarımı görünce “Gitar mı çalıyorsun?” diye sormuştu. “Evet, hem de biraz fazla çalıyorum. Özellikle yaz tatillerinde günde aralıksız 16 saat aralıksız gitar çalışıyorum” diye cevap verince şunları söyledi: “Hayret! Biz sizin ses evreninize doğru gidiyoruz, doğu ve Türk müziğinin zenginliğini farkediyoruz, siz ise o zenginliği bırakıp bizim terkettiğimiz kısıtlı ses evrenimize merak salıyor ve geliyorsunuz. Galiba yer değiştiriyoruz.”

Mevlit Kantat projesinin uluslararası organizatörü Ahmet San, bir televizyon açıklamasında “Bu projeyle Hz. Muhammed efendimizi 12 ülkede tanıtacağız” gibi şeyler söylemişti. Ahmet San''ın çok usta ve işini iyi yapan bir organizatör olduğu şüphesiz ve bu iş, 450 sanatçısı, “compositeur”ü, yoluyla, konaklamalarıyla epey pahalıya malolacak bir “iş”. Kimsenin kesesine ne gireceğinde gözümüz yok ama, baylar, bayanlar… bu tuhaf projeyi “himaye edenler”. Eğer Batı''ya Hz. Muhammed''i götürecekseniz, kilise müzisyenlerinin müziklerinde donuklaşan, gerçek dışı, kuru, donuk, soğuk bir “Jesus”a dönüştürerek götürmeyin, Süleyman Çelebi''nin yüreğini mum gibi eriten, zarif, kendinden çok ümmetini düşünen, Süleyman Çelebi''yi sabahlara kadar aşkından, sevgisinden uykusuz bırakan, gerçekten “âlemlere rahmet olarak gönderilmiş” Hz. Muhammed olarak götürün. Kur''an''ın anlattığı Hz. Muhammed olarak götürün…