Asırlık propaganda ve sonuçları

Uzun yıllardır gittikçe daha neşeli, daha anlamlı daha çocuklara has bir hale geldi 23 Nisan.

Bir yanıyla böyle cıvıl cıvıl, rengarenk; bir yanıyla da bence bütün milli bayramlar içinde en anlamlısı. Çünkü Büyük Millet Meclisi"nin açılışını temel alarak milletin hakimiyetine vurgu yapan bir simge. Bunun gerçek anlamına kavuştuğu yıllar ne yazık ki demokrasi tarihimizde çok sınırlı ama umarız ve dileriz ki bundan sonra hakimiyet-vesayet-ortaklık tartışmaları yaşanmayacak bu topraklarda.

Ertesi gün ise, bilmiyorum kaç yıldır ama Ermenilerce "soykırım günü" anması olarak belirlendiği için her geçen yıl 24 Nisan"larla ilgili üzerimizdeki baskı daha da artıyor.

Bu iki tarihin üst üste gelmesi de; aralarındaki bağlantı da; soykırım iddiaları da bir sürü can sıkıcı özellik taşıyor.

Ve öyle bir konu ki bir taraf ve destekçileri "Ermeniler soykırıma uğratılmıştır" diyor; diğer tarafta Türk tezi "soykırım değil kırım bile olmamıştır" diyor.

Soykırım taraftarlarının 800 binden başlayıp 2 milyona kadar çıkardığı Ermeni kayıplarının gerçek rakamları önemli değil…

Aynı dönemde beşi asıl üçü tali toplam 8 cephede savaşan Osmanlı"nın sivil-asker kaybının milyonlarca olması da önemli değil…

Tehcir kararının sebepleri ve sonuçları üzerine belgeli, tahrif edilmemiş, tarafsız kanıtların varlığı ya da soykırım iddialarına mesnet teşkil eden belgesiz, söyleme dayalı, nüfus sayımlarıyla çelişen, taraflı, tahrif edilmiş ve hatta sahte belgelerin bolluğu da önemsiz…

Önemli olan bugün gelinen nokta.

Tehcir Kararı"nın daha onuncu gününde İtilaf Devletleri"nin "Bu yapılanların hesabını yapanlardan soracağız" demesi ve savaş bitince de işgal altındaki İstanbul"da kurulan mahkemeden başlayarak Paris ve Berlin ve Lozan görüşmeleri sırasında veya Sevr"le, Wilson Prensipleri"yle oluşturulan kanaattir.

Ortadaki mesele en azından 1915"ten itibaren başlayan bir propaganda meselesidir.

Buna karşılık vermek için bu tarihten itibaren bizim belge, bilgi, açıklamalarla verdiğimiz mücadelenin bir karşılığı olmadığını gördük bugüne kadar.

Tarihçilerin işidir, buyurun karşılıklı 100"er belge sunalım desek; önce kabul edip sonra biz belgeleri sununca geri çekilseler de;

Verdikleri rakamlarla nüfus istatistikleri birbirini tutmasa da;

Talip oldukları hiçbir vilayette neredeyse yüzde 75 Müslüman nüfusa karşı yüzde 25"i bile bulamasalar da o büyük propaganda bütün dünyayı esir almış gidiyor.

Acaba bu propagandaya bu kadar gönüllü Batı dünyası Ermenilerin başına gelenlerden kendisini ne kadar suçlu hissediyor; bunu itiraf edemediği için bu iddialara katılıyor, orası çok önemli ve ayrı bir soru.

Bu konuda Türkleri suçlayanlar Teşkilat-ı Mahsusa konusundaki bilgisizlikleri bir yana, Van"ın işgalini bile tehcir sonrasına havale edebiliyorlar zamanda yolculuk yaparak.

Bıraksanız, Abdülhamit"e düzenlenen suikastın bile tehcirden sonra olduğunu iddia edecekler.

İki yıl sonra tehcirin dolayısıyla Ermenilerin soykırım iddialarının 100. yılı.

Böyle devam ederse, dünyanın en büyük çarpıtmalarından birinin küresel bir destekle söylem ve propaganda büyüklüğü açısından hangi aşamaya geleceğini de hep birlikte göreceğiz.

Maalesef…

…

Yeni Şafak"ta iki ayrı haberle, haber7.com"da da Mehmet Acet"in köşesinde RTÜK televizyon frekans ihaleleriyle ilgili sorunlar, tereddütler yazıldı.

Çalıştığım 24 haber kanalı ve gruba ait diğer kanal olan Karamel için katıldığımız ihalede ben de yetkili olarak üç gün boyunca o salondaydım.

24 için girdiğimiz ihalede 11 frekans için 11 kanal başvurduğundan doğal olarak rekabet yoktu ve açılış fiyatından kapandı ihale.

Ama bir gün önceki 14 kanalın katıldığı ve 11 frekans tahsis edilecek ihalede rakamın açılış fiyatının tam 27 katına ulaşması büyük ve acı bir sürpriz oldu.

Benim gözlemim, kanunlara uygun da olsa, o ihalede fiyatın bu kadar yükselmesinin normal olmadığı.

Neden peki? Ve olağan şüpheli kim, hangi kanal?

Onu da eğer o 11 kanaldan birisi ileride frekansını başkasına kullandırmanın yasal bir yolunu bulursa; şirket birleşmesi ya da satın alma olursa bütün açıklığıyla anlayacağız.

O fiyatı ödemek zorunda kalan ve toplamda binlerce insanın ekmek kapısı televizyonlara neredeyse KDV hariç 20"şer milyon lira fazladan para ödettiren kimmiş, meslektaşlarının maaşıyla, geleceğiyle, kanalların istikbaliyle kim oynamış; o gün belli olacak.

Belli olduğunda bugün "tahmin" dediğim olayın bütün detaylarını sizlerle hem buradan hem televizyondan paylaşacağım.