Baykal...

“Yazmadan yapamazdım…” yollu lakırdıların alayını yazar zirzopluğu telakki eder, gülüp geçerdim.

Yanılmışım ki ne kadar!

Meğer böyle zamanlar varmış.

Mesela, bugün benim yazı günüm değil, ama yazmadan yapamayacağım bir gün!

Sayın Baykal hakkında internette dolaştırılan müstekreh “iddialara” muttali olduğum an kan beynime sıçradı!

Bu rezil, bu alçak “iddiaları” lanetlemek için bile olsa zikredecek değilim.

Duymazlıktan gelmek, hiç kaale almamak belki en doğrusu.

Zira bazı şeylerin şuyuu vukuundan beterdir.

Fakat…

Mahut “dedikodu” duymazlıktan gelme boyutlarını maalesef çoktan aştı.

Dün gün boyu bu iğrenç “dedikodularla” çalkalandı Türkiye!..

Velev ki, malum “çirkinlik” vuku bulsun; dinimizin emri onu örtmek, gizlemektir; gizli kamera marifetiyle “günah avcılığına” çıkmak değil…

Münferit bir “çirkinlik” yüzünden bütün dindarları suçlayan, hatta bununla da yetinmeyip bizzat dinimize bühtan eden bir takım “ulusalcı –laik” çevreler, dinimizin bu ölçüsü karşısında yaptıklarından hicap duysunlar.

Bu bağlamda, “Mazlumder”in özel hayatın mahremiyetine saygıya davet etmesi ve söz konusu görüntüleri yayanları kınaması da son derece önemlidir.

Bir insanı seversiniz, sevmezsiniz; lakin asla özel hayatına tecavüz edemezsiniz.

Değil Türk siyasi hayatına 40 yıl hizmet veren birine, kimseye bunu yapamazsınız.

Kimsiniz lan siz?

İnsanların özel hayatlarına bu kadar hunharca saldırma hakkını kimden alıyorsunuz?

Sizde hiç mi Allah korkusu yok?

Ana muhalefet partisi lideri, torun torba sahibi bir siyasetçinin onuru ve şerefiyle oynamaya utanmıyor musunuz?

Böyle alçaklık, böyle edepsizlik, böyle haysiyetsizlik olur mu?