Kültür sanatta dindar hanımlar dönemi

20. Yüzyıl''ın başlarında Osmanlı devletinin çöküşüyle İslam Medeniyeti''nin inkıtaa uğradığı iddia edilirdi. 20. Yüzyıl''ın ikinci yarısında Sezai Karakoç Diriliş yazılarıyla bize İslam medeniyetinin gelişerek devam ettiğini hatırlattı ve kendi kültürümüzü görmemizi ve onu sahiplenmemizi sağladı.

İslam medeniyetinin ölmediğini yaşadığını son yıllarda daha iyi anlıyoruz. Aynelyakın görerek bu gerçeğe şahid oluyoruz.

Medeniyetlerin en belirgin tezahürlerini kültürde sanatta ve edebiyatta görebiliriz. Kimi alanlarda gerilediğimiz ve yalpaladığımız elbette ki inkar edilemez. Ama birçok alanda da medeniyetimizin yeni boyutlar kazandığı artık bir gerçek.

Bundan 20-30 yıl önce kalifiye eleman bulunmadığından, kaliteli eser verecek sanatçı ve kültür adamı düşünür yokluğundan yakınırdık.

Eski alışkanlıklarını bırakmayan birileri hala kaliteli adam eksikliğinden bahsetmeye devam ediyorlar.

Ben onlara katılmıyorum. Geçen çeyrek asırda hemen hemen her alanda çok sayıda kaliteli eleman yetişti ve şu anda da çok sayıda kaliteli elaman var. Sıkıntımız kaliteli insan eksikliği değil. Sıkıntımızın ve problemin kaynağında kaliteli insana değer vermemek yatıyor.

Düşünürümüz var ama bizim içimizden biri olduğu için onu biz önemsemiyoruz. Gözümüz dışarıdakilerde. Onlara on vermekte tereddüt etmiyoruz ama kendi düşünürümüze bir bile vermiyoruz. Ne de olsa bizim mahallenin çocuğu!

Sanatçımız var ama bizim çocuk olduğu için değer vermiyoruz.

Kültür adamımız var ama bizim camiada kültür para etmediği için onlar eser üretmek yerine geçim derdiyle meşguller.

Yüksek mevki sahipleri ve varlıklı insanlarımız taş ve tuğlaya verdikleri ehemmiyetin yüzde birini bile kültür ve sanata vermiyorlar.

Bilmiyorlar ki onların çocukları ihmal ettikleri bu alanların kurbanları olacaklar.

Gelecek nesillere yön verecek olan kültür ve sanat erbabına gösterdikleri cimriliğin acısını kendi çocuklarının öz kültürlerinden uzaklaştıklarında tadacaklar/tadıyorlar.

Bütün bu düşünceler geçen Pazar günü katıldığım bir merasimde zihnimi meşgul etti.

16 Mayıs 2010 Pazar günü 13.30 ila 17.00 arasında Fatih Ali Emiri Kültür Merkezi''nde nadirattan bir merasim vardı.

İcazetname Merasimi.

Hattat Yusuf Sezer beyin üçüncü dönem icazetname töreni. Türkiye''de eşine bugüne kadar hiç rastlamadığımız bir tören. Kültürümüz açısından fevkalade önemli bir merasim. Aslına bakarsanız Cumhurbaşkanı''nın da Başbakan''ın da bulunması gereken önemli bir merasimdi. Hadi onları geçtik Kültür Bakanı''nın mutlaka katılması ve o icazetleri bizzat kendisinin vermesi gerekirdi. Heyhat Fatih Belediye Başkan Yardımcısı ve uzaklardan bir kaymakam dışında ne bakan ne vali ne belediye başkanı ne de bir siyasetçi, hiç kimse yoktu bu nadide merasimde.

Ve merasimde dikkat çeken en önemli husus da icazet alan 18 hattattan 17''sinin hanım olmasıydı. Sanata hanım eli çoktan değmişti ama bu kadar fark oldukça düşündürücü geldi bana. Çünkü diğer kültürel faaliyetlerde de salonları hep hanımlar dolduruyor.

Dindar camianın kültür ve sanat eserlerinde hanımlar dönemi başladı.

Önümüzdeki dönemde dindar hanımların eserlerinde bir patlama yaşanacağını şimdiden tahmin etmek güç olmasa gerek.

Dindar hanımlar artık sadece okumuş diploma sahibi hanımlar değiller aynı zamanda kültür, sanat ve estetikte icazet alacak düzeydeler ve hemcinslerine fark atacak seviyedeler.

Onların yetiştireceği nesiller de, hem dinine diyanetine bağlı mazbut, hem de kültür ve sanata aşina bir nesil olurlar ve medeniyetimizin kesintisiz gelişerek devam etmesine katkıda bulunurlar inşallah.