O sene bu sene

Bursaspor, lider olarak verdiği ilk sınavda bir hayli zorlandı. Ligde kötü günler geçiren Denizlispor'u konuk eden Timsah, rakibinin katı defans anlayışını kırmakta güçlük çekerken imdada yine sezon boyunca olduğu gibi bir duran top yetişti. Ozan İpek'in rövaşatasıyla çözdükleri, Sercan ile koparttıkları maç sonunda fark da 5'e çıkıyordu. Çünkü G.Saray da Trabzon'dan eli boş dönmüştü.

Ertuğrul Sağlam, “Takım ve camia olarak bulunduğumuz yeri hak ediyoruz. Bu yerin hakkını verecek gücümüz de var” şeklinde açıklamalar yapıyor, ancak şampiyonluk kelimesini telaffuz etmiyordu. Bu nedenle taraftarlar da “O sene bu sene” sloganıyla gönüllerindeki özlemi dile getiriyorlardı.

İlk yarıda 6 farklı kazanıldığı için çantada keklik görülen İstanbul Belediye maçı 2-1 kaybedilince Timsah'ın hesabı şaşıyordu. Zira F.Bahçe, G.Saray'ı yenerek farkı 3'e düşürüyordu. Antalyaspor karşısında yenik duruma düşmelerine rağmen taraftarının itici gücüyle Bursaspor 2-1 kazanmayı başararak puanını 61'e yükseltti.

Yeşil-beyazlıların gol kaçırma yarışına girdiği, G.Birliği'nin yarı sahayı bile geçemediği maç golsüz bitince zirveye ayrı bir heyecan geliyordu. Ertuğrul Sağlam, “Bu 1 puan bizi belki de şampiyon yapacak” diyerek o sihirli kelimeyi ilk defa dillendiriyordu.

Bursa'nın 2 deplasmanda 5 puan kaybetmesini iyi değerlendiren F.Bahçe, yakaladığı seriyle farkı 1'e indirdi.

G.Antep'i Volkan'ın golleriyle 2-0 yenen Timsah'ın beklediği haber gelmeyince fark yerinde saydı. Bobo- nun penaltı kaçırdığı maçta F.Bahçe, Beşiktaş'ı Alex ile geçip liderin ensesinde olduğunu gösterdi.

Sonraki hafta Kasımpaşa'yı şans golüyle 1-0 deviren F.Bahçe, stres topunu yeşil-beyazlıların kucağına attı. Bol pozisyonlu maçta golcüler susunca koltuk Timsah'ın elinden kayıvermişti. Şimdi F.Bahçe 67 puanla zirvede, Bursa 66 puanla ikinci sıradaydı.

Roller değiştiği için Bursa artık kaçan değil, kovalayan durumundaydı. Bir devrim yapabilmek için rakibinin tökezlemesini beklemekten başka çaresi yoktu.