Türkiye elden giderken

Gezi olaylarının ortaya çıkmasına yol açan samimi gerekçeler bazı odaklar tarafından hızla ortadan kaldırıldı maalesef. Batı"nın aşırıya kaçan ilgisi ve sabit bakış açısı içeren yayınları, açıklamaları bunun bir başka göstergesi. İş tamamen içeride ve dışarıda "Tayyip gitsin"e dönüştü.

Neden gitsin? Sorusuna, yaşam alanı, alkol, kürtaj, çocuk sayısı gibi somut olmayan evhamlı cevaplar veriyorlar.

Şimdi şunu kabul edelim, algı yönetimi konusunda Ak Parti üzerinden halkın elde ettiği kazanımları yok etmek isteyenler, küçümseyenler çok başarılı oldu.

Başörtülü insanlara eğitimde ve kamusal alanda, sokakta yapılan şiddet ve ötekileştirmeye, geçmişte bazı semtlerden farklı giyiniyor diye insanların polis aracına bindirilerek karakola götürülmesi zorbalığını görmediler.

Bu gerçekler ortada iken kendi yaşam alanlarına en ufak müdahale olmadığı halde varmışçasına bir algı oluşturmayı çok iyi pazarladılar, pazarlıyorlar.

Bu algı neden diri tutuluyor?

Bu gelişmelerin arkasında neler var dediğimiz zaman ortaya çok farklı sonuçlar çıkıyor. Bunlardan biri de şu: Olayların hemen başladığı güne denk gelen tarihlerde gazetelerde Türkiye"de yapılan son yirmi bir ihalenin toplamının yüz otuz ülkenin gelirinden fazla olduğuna dair bir haber yayınlandı.

Üçüncü köprüden, Marmaray, İstanbul-İzmir Otoyolu"na, Akkuyu Nükleer Santrali"ne, yeni havaalanına kadar farklı mega projeler bunlar. Toplam mali büyüklüğü 138 milyar dolar civarında.

Bunların bir kısmı kamu, bir kısmı da özel sektör tarafından yapılıyor.

Özel sektör tarafından yapılanlara bakıldığı zaman ortaya çok çarpıcı bir şey çıkıyor.

Bu mega projelerin içinde bildik bu ülkenin zenginlerinden bir tanesi bile nerede ise yok.

İhaleye giren ve risk alan işadamlarının çoğunluğu Özal döneminden veya Ak Parti iktidarından sonra ortaya çıkan üreten, istihdam oluşturan, ihracatla döviz getiren yeni nesil iş adamlarından oluşuyor. Ülkenin geleceğine inanan bu yeni sınıf iş adamları, rahatlıkla riske girip uzun vadeli projelere yatırım yapabiliyorlar.

Yıllar süren bir yapım, inşa sürecinden sonra işletmeye alınacak projelere yatırım yapmak, herkesin cesaret edebileceği, alabileceği bir risk değil.

Bu cesaret, özgüven ve sonrasında oluşan sermaye birikimi eski nesil işadamı beyaz Türkleri elbette ciddi şekilde rahatsız ediyor.

Halk siyasetin merkezini nasıl 2002 yılında değiştirdi ise sermaye ve iş dünyasının merkezi de yer değiştiriyor.

Eskiden hükümetler deviren ve temsilciliğini TÜSİAD"ın yaptığı bu camianın artık etkinliği neredeyse kalmadı.

Yeni siyaset, yeni iş dünyası, emekçisi, bilim insanı, üniversitesi el ele yeni bir ülke oluşturuyor.

Kavga maalesef çok büyük, bazıları için memleket elden gidiyor. Üzülüyorum.