Ne Cimbom, Ne Fener! "Efendi Ertuğrul" bize yeter!

Ertuğrul Sağlam''ın takımı Bursaspor''un şampiyon olduğu sezonun son maçlarından birinde, Ali Sami Yen''de, Galatasaray- Bursaspor maçındaydım. Tabi ki Galatasaray tribününde... Galip gelenin şampiyonluk yolunda önü açılacaktı... Maç 0-0 berabere bitti. Bu skor Fenerbahçe''ye yarıyordu.

Maç boyunca ''kendi takımları''nın kazanması için Bursalı oyunculara etmedikleri lafı(!) bırakmayan Galatasaraylı taraftarlar, staddan ayrılırken ''Ah ulan be, keşke Bursaspor kazansaydı'' diye söyleniyordu.

**

1994 seçimleriydi yanlış hatırlamıyorsam.

Tanınmış bir tarikatın kapısından girerek ''üye''lik mertebesine yükselen cahil bir müntesip ile bir partinin cahil ''partizan''ı arasındaki konuşmaya ''yanlışlıkla'' tanık olmuştum.

Siyaset-cemaaat-tarikat meselesi üzerine konuşuyorlardı. ''Ehl-i tarik!'' olan cahil, bağlı olduğunu sandığı ''mürşidin'' hangi adayın desteklenmesi gerektiğini ilan ettiğini yüksek sesle söylüyor, partizan olanı karşısından mürşidin her dediğinin yapılmaması gerektiğine dair bir şeyler geveliyordu. Konuşa konuşa işi ''haşa'' denilecek mertebeye kadar ulaştırdılar.

Nerede ne konuşulacağını bilmeyen ''cahil üye'', intisap ettiğini zannettiği ''evliya''nın kendisine ''günah bir fiil''i emretmesi halinde bu emri tereddütsüz yerine getireceğini söyleyecek kadar ileri gidince, bırakın zihnimi, kulaklarımın bile daha fazla tarumar olmasına izin vermemek için oradan kaçtım. Bağnazlığın ve taassubun bu kadarına da pes demiştim.

...

''Bizim Mahalle''nin yeni yeni kurtulmaya başladığı kronik bir rahatsızlığı var: Kompleks.

Karşı Mahalle''nin fertlerine methiye düzme konusunda elimize kimse su dökemiyor. Che''ye Me''ye bayılıyoruz mesela... Bir de Çakal Carlos''un Müslüman olmadan önceki haline...(Adam Müslüman olunca bizimkiler tarafından daha az sevilir oldu yahu!)

Ama söz bizim mahalleden ''bir delikanlı''yı övmeye gelince acayip tırsıyoruz.

Mesela merhum Prof. Dr. Necmettin Erbakan 28 Şubat''ın akabinde tüm günahıyla sevabıyla ayakta durma mücadelesi verirken kimsenin eli klavyesine gitmedi. Hatta işi ''evet, o da yanlış yaptı canım''a kadar götürenler bile oldu. 28 Şubat''ın mumu yatsıya kadar değil de biraz daha uzun yansaydı ve merhum Erbakan cezaevine filan girseydi, kimbilir ne methiyeler (!) düzenler çıkacaktı.

Öyle bir durumda, içinde biraz hakkaniyet damarı bulunanlar ise susmayı yeğler, Erbakan''ın adını, sanını çoktan unutmuş olurdu, eminim.

Merhum Erbakan kadar gözönünde olmayan ama 28 Şubat''ın faturasını ödemeye devam eden nice delikanlılar unutulmadı mı? Ergenekon''da şifreleri orta yere serilen 28 Şubat aktörlerinin ceza biçtiği nice delikanlı ''adam''lar, ''kadın''lar senelerdir hafakan halinde, kâh cezaevinde, kâh geçen hafta Bolu''da hastalarını muayene ettiği esnada hastaneden kovulan başörtülü doktor gibi özgürken(!) çile doldurmaya devam etmiyor mu?

Hangi biri, hangi köşe yazarına ilham veriyor?

Bırakın; mazlumun, fikir çilesi çekenin yanında olabilmeyi, merhum kahramanların adlarını serdederken bile cesaretimiz yok.

Mahallenin eli kalem tutanları, kendi cenahlarından bir zata güzelleme yapacakları zaman, o zatın adının yanına öteki cenaha göre muteber bir ismi iliştirmeyi ihmal etmiyordu daha düne kadar.

Hatırlatasanıza, Necip Fazıl''ın yanına Nazım Hikmet''i koymadan iki laf bile edemiyorduk. Güya Nazım Hikmet''le meşruiyet kazandırıyorduk Üstad''a...

Konuşmasını Üstad''ın şiirleriyle açıp, Üstad ile kapayan Erdoğan Başbakan oldu da, Büyük Doğu Fikir Kulübü''nden yetişen Abdullah Gül Cumhurbaşkanı oldu da, Müslüman Anadolu insanının özyurdunda parya olmaması için ömrünü hapiste, adliye koridorlarında geçiren, gözlerini ebediyete yumarken bile kesinleşmiş 1,5 yıllık hapis cezası bulunan Necip Fazıl''ın adını anmaktan korkmaz hale gelebildik...

O da hâlâ bir derece!

***

Bu kadar keçi boynuzunu neden yediğinizi mi merak ediyorsunuz?

İşin bal kısmı şu:

İntisap edilen cemaat konusunda mahallemizin sakinlerine karşı gösterdiğimiz taassup derecesindeki savunuculuğu, biraz delikanlı olsak da karşı mahallenin bezdiriciliğine karşı da (fazlasını geçtim, hiç değilse din kardeşlerimizi yok saymayarak) gösterebilsek değil mi? (Yok saymak bir yana yok etmek, başarısına engel olmak için bile çalışıyoruz.

Hani dava taassubumuz, hani dava bağnazlığımız?

''Tevazuyu emreden nasihatler''le harekete geçmesi gereken ''takva sahibi olana, fedakarlık yapabilene karşı kompleks''imiz niye burada devreye girmiyor?

***

Bunları boşverin de, bana sorarsanız iyi ki Bursaspor şampiyon oldu. İnşallah bu yıl da olur!

İnanki Fener''e kıl olduğumdan değil!

Tüm muhabbetim Ertuğrul Hoca''ya, ondan...

''Efendi insanlar'' başarılı olsun ki ''Türk futbol davamız'' kazansın...

Ha Cimbom, ha Fener, ne farkeder değil mi?