D-8 uyanıyor!

21. Yüzyıl"ın içindeyiz ama İslam dünyasının ekonomik manzarası hâlâ iç karartıcı. İslam İşbirliği Teşkilatı"nın bünyesinde 57 ülke var. 57 ülkenin nüfusu dünya nüfusunun yüzde 22"sine yakın. Prof. Ali A. Allawi"nin aktardığı rakamlara göre İİT üyesi ülkelerin dünya genelindeki gayri safi yıllık hasıla içindeki payı yüzde 6 iken toplam ihracaat payı yüzde 9. İslam ekonomilerinin toplamı ABD ekonomisinin yüzde 23"ünden azına tekabül ediyor. Müslüman dünyanın genel ekonomik hasılası "ABD/AB"nin yüzde 10"undan az. Dünyanın en az gelişmiş 55 ülkesinden 22"si Müslüman çoğunluğa sahip. Müslüman ülkelerin çoğu yabancı alacaklılara ciddi boyutlarda borçlu durumdalar. Petrol zengini Müslüman ülkeler ile diğerleri arasında gelir dağılımı açısından uçurumlar var. Yüksek gelirli ülkeler arasına giren Müslüman ülke sayısı 6. Hepsi de petrol ve gaz ihraç ediyor. İİT içinde petrol üretmeyen en büyük ekonomiye sahip ülke Türkiye. İslam dünyasının en büyük 20 şirketinden 17"si petrol ve gaz şirketleri. İslam ülkeleri muhtelif sektörlerde zengin kaynaklara ve geniş bir ticari bölge oluşturma kapasitesine sahipler ama dünyanın geri kalanından daha geri durumdalar.

1997"deki "Asya Krizi" sırasında Malezya Başbakanı Mahathir bin Muhammed, uluslararası bankacılık ve finans kuruluşlarının acı reçetelerini reddederek, Malezyayı içine girdiği ekonomik bunalımdan kurtarmak için tam aksi politikalar benimsedi. Bu işe de yaradı. Mahathir, kendi altın para birimine sahip bir İslam ticaret bloğu öneriyordu. Buna göre İslam ülkeleri arasında çift taraflı ödeme düzeni kurulmalıydı. Ödemeler için "altına dayalı ortak para birimi" şart idi. Altın dinarın öncelikli kullanım alanı sadece İslam ülkeleri arasındaki ödemelerle sınırlı olacaktı. Proje İslam ekonomik camiasının oluşumunu teşvik edecek ve bir "İslam Ticaret Bloğu" doğacaktı. İslam dünyası uluslararası finans kapitalizminin spekülasyonlarına da kapalı kalacaktı. Suud-i Arabistan başta olmak üzere petrol zengini Körfez rejimleri projeye ilgi duymadılar. Tabii ki finans kapitalizminin saldırı güçleri Mahathir"i açık ve gizli şekillerde sabote ettiler. Mahathir"in görevden ayrılmasından sonra proje unutulup gitti. Mahathir"in söylemek istediği şuydu: Bir tek zayıf oyuncu çok şey yapamasa da, zayıf oyuncuların birliği çok şey yapabilir. Yani, tek başına kurtuluş yok.

Unutulan, uyutulan projelerden biri de Merhum Necmettin Erbakan"ın Başbakanlığı döneminde imzalanan "D-8 Projesi" idi. Türkiye, İran, Pakistan, Bangladeş, Endonezya, Malezya, Mısır ve Nijerya"nın dahil olduğu proje çok büyük ümitler doğurmuştu. Ne ki. "28 Şubat" darbesiyle "Refah-Yol" hükümeti gitti ve proje akim kaldı. Şimdi proje yeniden gündemde. Küresel finansal kapitalist sistemin iflasın eşiğinde olduğu bir süreçte projenin canlandırılması heyecan verici bir gelişme. Türkiye, D-8 bünyesinde kurulan"akil adamlar grubu"na AK Parti Genel Başkan Yardımcısı Prof. Numan Kurtulmuş"u atadı. Artık iyi niyet bildirileriyle sonuçlanan ama daha ötesine gitmeyen zirvelerden ziyade somut girişimlerin vaktidir. Cazip bir model olabilirse İslam dünyasından pek çok ülke D-8"e yönelecektir. Dışa bağımlı, sürekli borç ve eşitsizliklik üreten kırılgan ekonomilerden kurtulmanın yolu sahici birlikteliklerden geçiyor. İslam dünyasında ekonomik birlik için her türlü imkan var. İmkanların "ortak yarar" çerçevesinde şekillendirilmesi yoksulluğun ortadan kaldırılmasına hizmet edeceği gibi İslam dünyasının siyasi geleceğini de şekillendirecektir.