TR
EN
AR
FR
RU
UR
Çift karakterli Türkiye
GEÇTİĞİMİZ
gün, Japonya'nın Ortadoğu uzmanlarından, Takushoku Üniversitesi öğretim üyesi ve Japon Dış Ticaret Bakanlığı'na bağlı Ortadoğu Merkezi danışmanlarından Prof. Yoshiaki Sasaki ziyaretimize geldi. Türkiye'nin -özellikle de Ortadoğu ve Orta Asya ile olan ilişkilerimizin- Japonya'da yakınen takip edilmekte olduğunu söyleyen Prof. Sasaki Türkiye ile ilgili son derece ilginç bir tesbitte bulundu: "Türk ekonomisi çift karakterli bir yapı arzediyor. Resmi kayıtlarda görünen Türkiye ile gerçekte müşahede etmekte olduğumuz Türkiye arasında önemli bir fark var. Bunun için IMF ve diğer uluslararası ekonomik kuruluşların raporlarına istinaden Tokyo'da masa başında yazılan Türkiye raporları ile Türkiye'yi gördükten sonra ortaya konan raporlar arasında önemli bir muhteva farkı oluyor." Prof. Sasaki'nin Türk ekonomisine münhasıran dile getirdiği bu görüş aslında kültür ve siyaset alanı ile ilgili olarak da geçerli. Resmi görüntü ve bakış açısı ile Türkiye'nin potansiyeli arasındaki farklılaşma gittikçe artan bir ölçekte büyüyor. Üzerine biçilen elbiseleri zorlayan bir bünye ile o elbiselerin dikişlerini daha da sıklaştırmaya çalışan denetim mekanizmaları arasındaki ilişki merkez-çevre gerginliğini artırıyor.
Bu gerçek, ayni zamanda, siyasi elit ile toplumsal dinamizm arasındaki uyumsuzluğu yansıtmaktadır. Toplumsal potansiyeli harekete geçirmek ve yönlendirmekle yükümlü olan siyasi elitin bu potansiyeli denetim altında tutmaya çalışması, ciddi bir kaynak israfına yol açmaktadır. Türkiye, bu açıdan, enerjisini kendi içinde tüketen rölantideki bu motoru andırıyor. Böylesi bir enerji sarfı, hareket doğurmuyor. Aksine, çıkan bütün gürültüye rağmen yerimizde saymaya devam ediyoruz. İşin kötüsü gürültünün artması hareket edeceğimiz anlamına değil, motoru, gittikçe artan bir hızla, tahrip etmekte olduğumuz anlamına geliyor.
Toplumsal potansiyeli harekete geçirebilen ve bu yolla geri kalmışlık zincirini kırabilen Japonya benzeri toplumların en önemli özelliği toplumdaki bireylerin zihnindeki mikrostratejiler ile siyasi elitin zihnindeki makrostratejiler arasında kurulan uyumluluk ilişkisidir. Bireylerin kendileri için biçtikleri mikrostratejileri denetim altında tutmaya çalışan merkezi idareler aslında dolaylı olarak bu bireysel enerjilerin önünü kesmektedir.
Son üç asırdır kaybedilen savaşlara insan yetiştirmeye çalışan ve nüfusu her seferberlik sonrasında budanan Anadolu, belki de Malazgirt'ten bu yana ilk defa, bu denli genç ve kalabalık bir insan unsuruna kavuşmuş bulunmaktadır. Nüfus planlaması yanlısı gruplar için bir tehdit gibi görünen bu dinamik insan unsuru aynı zamanda bir devin uyanışının habercisi olabilir.
Sürekli yaşanan iç gerginliklerle bu potansiyel gücü israf edeceğimize bu minik devin sağlıklı bir şekilde büyümesinin önünü açmak gerekmektedir. Ankara'daki merkezi elitin görevi bu potansiyel devin sağlıklı ve kontrollü bir şekilde harekete geçmesini sağlamaktır. Yoksa bu devin sağını solunu budayarak Güliver'in oyuncak devi haline getirmek değildir.
Yorumlar
Sırala:
Canlı
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.