Bir geri, iki ileri

YÖK Yönetim Kurulu üyeliğine Kemal Gürüz''ün atandığı haberleri ortalığa buz gibi bir hava yaymaya yetmişti. Çünkü Demirel''e çok yakın çevreler dahi bu atamayı beklemiyorlardı. Nitekim, Köşk''le sürekli diyalog halinde bulunan Namık Kemal Zeybek''in Ayyıldız gazetesi dahi, sanki bu iş bitmiş havasında haberler vermekten geri kalmıyordu.

YÖK Yönetim Kurulu üyeliğine Gürüz''ün atandığı haberleri çıktığında İstanbul''da idim., Herkes, ama herkes şaşkına dönmüş vaziyetteydi. Ne oluyordu yani, 28 Şubat geri mi geliyordu? Yoksa yeni bir aşamaya mı giriyorduk? Beklenmedik bu atama ne mânâya geliyordu?

O gün beraber bulunduğumuz yeni bir televizyon kanalının genel müdürü dostum, duyduğu bir haberleri Meclis''e boşaltıverdi: Demirel''e baskı yapılmış, o da mecbur kalarak bu atamayı imzalamış!..

Buraya, bize aktarılan haberin rivayet halkalarını aktaracak değilim. Eski AP''li bakanlardan birinin oğlu Demirel''le görüşmüş mü her neyse. Fakat buna rağmen içimden gelen bir ses, beni ihtiyata sevketmiyor da değildi. Çünkü böyle zamanlarda herşey birbirine giriyor, kamuoyu rivayetlere teslim olarak doğruyu yanlışı birbirine karıştırmaktan öteye gidemiyordu. Ayrıca önemli bazı kararların sorumluluğunu, herkes sırtından atmak sadedinde, işine gelen kesimlere havale etmekten çekinmeyebiliyordu.

Bu şâyianın çıktığı günün ertesi Ankara''ya döndüm ve hadisenin aka planlarını tahkik ihtiyacını duydum. Çünkü bu mesele sanıldığından da önemli idi. Türkiye''de gerilimin yumuşatılması yolundaki umûmi temayülü, sabote amacını taşıyan bir boyut gizliydi bu atamada.

Bizim nüfuz edebildiğimize göre, hadisenin aslı şudur: YÖK ve Kemal Gürüz, konusunda önemli bir toplantı gerçekleştirilmiş. Burada iki fikir ortaya çıkmış. Birincisi şu:

Sayın Gürüz, son birkaç yıldır devlete önemli hizmetlerde bulundu. Şimdi onu bir posa gibi kenara atıvermek ne derece doğru olur? Dolayısıyla, o göreve devamında fayda mülâhaza edilmek gerekir.

İkinci değerlendirme ise şöyle: Evet bütün bunlar doğru. Ama sayın Gürüz çok yıprandı. Ayrıca çok hatalar da yaptı. AB''a adaylık sürecinde, üniversitelerin önünün biraz olsun açılması gerekmiyor mu? Normalleşme süreçlerinin başladığı hislerinin verilmesi için, bu değişikliğin yapılmasında fayda yok mu?

Peki sonuç ne? Hangi görüş ağırlık kazanmış? Öğrendiğimize göre, "pat" bir durum çıkmış ortaya.

İşte bu mülâhazalar, Köşk katına da aktarılmışmış!.. Aktarılan sonuç ne zaman? "Gürüz"ün yeniden atanmasının isabetli olmayacağı vs.

Fakat sonuçta da sayın Demirel, Kemal Gürüz''ü yeniden atamayı tercih etmiş. Zaten bir-iki gün öncesinde, Çankaya Belediyesi''nin bir açılış töreninde Demirel, gazetecilere ne diyordu? Hatırlamaya çalışalım: "Yetkilerimi paylaşmam. Kimse karışmasın!.. Müdahale etmesin" anlamındaki keskin, refleksif tutumu burada düşünmek gerekmiyor mu?

Her neyse!.. Bizim İstanbul''da içine yuvarlandığımız sükutu hayalin daha büyüğü, Ankara''da muhtelif zirvelerde de yankılanmamış mı?

Şimdi ne olacak veya ne yapmak gerekir, Ankara''da herkes bu soruyu soruyor birbirine. Bu ikinci rivâyeti bize nakleden kaynağın hayıflanmasını aktarmak istiyorum sadece: "Mübarek, biraz da taşın altına siyasetçiler elini soksun!.. Bu atamaya muhalif olanlar, şöyle bir haftalığına, Meclis''i veya bir yerleri boykot ediverseler ya!.."

Doğrusunu söylemek gerekirse, bu cümle bana son derece mânidar geldi.

Sonuç: Önümüzdeki günlerde, YÖK Araştırma Komisyonu son derece hareketlenebilir. Bu iş, eğer siyasiler işi sağlam tutarsa, Kemal Gürüz''ün alaşağı edilmesine kadar varabilir. Haydi MHP, üzerindeki atâleti ve kangrene dönüşmüş YÖK yarasını silkeleyip atmanın tam zamanı!.. Çok ortaklı finans kurumları hakkındaki ANAP tutumu da ayrıca önemli bir gelişme. Tebrik gerekiyor. Kıskançlığa gerek yok.

Asıl önemli olanı ise; Gürüz''ün yanısıra burada Demirel işi tehlikeye girmedi mi? Haydi Günaydın!..