Demirel"in adaylığı: Basın ordu hükümet

Dün demiştik ki: "Büyük basının âdeta omuzlayarak verdiği desteğin biraz olsun arka planlarına inmek gerekmez mi? Bu hususlara ilişkin tecessüs ve tesbitlerimizi isterseniz yarına bırakalım."

Gerçekten seçimlere kadar politikaları birbiriyle o kadar zıt düşen iki, hatta üç basın grubu, bugün Demirel''in görev süresinin uzatılması hususunda sanki büyük bir işbirliği içine girmişler gibi bir hava sergiliyorlar. Bu basın gruplarından Sabah''ın seçimlerin tehiri ve Yalım Erez''in başbakanlığı gibi konularda Köşk''le birlikte hareket ettiğini artık bilmeyen kalmadı. Hatta bu grubun Çevik Bir''in emekli edilmemesinde, Cavit Çağlar''ın kollanmasında, Korkmaz Yiğit''in meydana sürülmesindeki aktif katkıları da çoklarının malûmu. Asıl 28 Şubatçı kadrolarla içiçe tavırlar geliştiren geniş bir koalisyon grubu, Demirel''in görev süresinin uzatılması hususunda öylesine ısrarlılar ki sormayın.

Sabah''tan beklenen de zaten budur. Buna şaşmıyoruz. Fakat Doğan Grubu''ndaki büyük değişikliğe ne demeli? Asıl burası önemli. Bazı Koç Grubu temsilcileri ile Aydın Doğan, İlhan Kesici ve Çevik Bir''in gizli yemeklerde bir araya geldiği haberlerini hatırlamanın tam zamanı. Ne olduysa oralarda oldu, Doğan Grubu tarihî bir değişimle yüzyüze kaldı. Ulaşılan sonuç şu idi: Öküz ölmüş, ortaklık bozulmuştu. Öyleyse, "Elveda Mesut Yılmaz!.. Elveda ANAP" demenin tam zamanı idi. Doğan Grubu nevi gizli toplantılarda, ANAP yerine, ANAP''ın içindeki bir hizbi öne çıkarmaya âdeta koşullandırılmıştı. Bu da ANAP''ı ve DOĞRU YOL''u birleştirmek, birleştirmek adı altında karıştırmak ve Türk siyaset piyasasına yeni bir Yalım Erez icad edebilmekten başka bir şey değildi. Bu kesimlerin potansiyel Yalım Erez''i ise Demirel''lerin damadı İlhan Kesici. Şimdi karaya oturan İsmail Amasyalı denemelerinin bütün özeti de bundan ibarettir.

Demirel''in görev süresinin uzatılmasında, Meclis''te ciddi bir zemin oluşturmak ve hükümetin yıkılması halinde de, yeni başbakan adayını daha şimdiden olgunlaştırmak!.. Anlaşılan o ki, Demirel de içinde olmak üzere, tasfiye edilmiş asıl 28 Şubatçı kadrolar, Ecevit''e ve hükümete hâlâ daha diş biliyor ve asla güvenmiyorlar.

Demirel''e ilişkin içerideki gelişmeler böyle!.. Ya dışarısı, ya yabancı mihraklar bu konuda neler düşünüyor? Öyleyse hazır olun:

TRT Birinci kanalda, seçim sonrasında emekli olmaya hazırlandığını ilân eden Demirel''in bu tutumuna itiraz edenler çıktı. Hayır, Demirel emekli olmamalıydı. Bu itirazlar nedense, içeriden değil de dışarıdan gelmesin mi? Seçim öncesinde adeta hava kiri anlamına gelen bir tutum, sonunda Sayın Demirel''in moralini iyice bozsa da, İngiliz gazeteleri birbiri peşi sıra "İpler bütünüyle Demirel''in elinde" tarzında haberler yapmaya başlamasınlar mı!.. Bu haberlerin amacı, Demirel''i yeniden güçlendirmeye çalışmaktan başka birşey değildi. Meydanı yeni hükümete bırakmak tehlikeliydi çünkü. Ayrıca 30 Ağustos''ta Demirel''in dik durması ve yeni komuta kademesinin teşekkülünde eski çizgiyi muhafazası behemehal sağlanmalıydı. Daha da ötesi Batılılar Ecevit''e güvenmiyor, Kıbrıs ve Doğu politikasında, Türkiye''nin batı karşıtı politikalara teslim olmasından endişe ediyorlardı.

İşte yaz başlarında, batılı platformlarda, Türkiye üzerine ciddi analizler yapıldı, yeni politikalar belirlendi. Yapılan Bilderberg toplantısı da buna dahil!.. Varılan bütün sonuçlar hemen hemen şöyle özetlenebilir. Hükümetin ve Genelkurmay''ın, Kuzey Irak ve Kıbrıs konusundaki tavizsizliği ortada iken, Türkiye''de kim muhatap alınabilirdi?

Kuşkusuz Sayın Demirel''in gıyabında gelişmelerdi bütün bunlar. Ama bu çevrelerin üzerinde mutabık kaldıkları, gene de Demirel''den, başkası olmuyordu her nedense. Bunları uzun uzun yazmak gerekiyor. Ama küçük bir detayla yetinelim:

Demirel ve Clinton Kosova''da!.. Clinton''un eli, sayın Demirel''in omuzunda!.. O arada IMF Başkanı yetişiyor ve Demirel''in yüzüne aynen şunları söylüyor: "İkinci dönem cumhurbaşkanlığınızı kutlamak için müsadenizle Ankara''ya geleceğim!.." Söyleyin bakalım, Sayın Demirel adaylığı düşünmesin de ne yapsın şimdi?

Sayın Demirel etrafındaki iç koalisyonun teşekkülünde, bu bakımdan, dışarısının rolü sanıldığından da büyük.