DYP ile ANAP yer değiştirdi

DYP İstanbul kongresinin, televizyon ve gazetelerdeki yansıması doğrusu insanın gözünü yaşartacak cinsten. Hangi gazeteyi açarsanız açın, habere alabildiğine geniş yer ayırmış. Dinlediğiniz ve okuduğunuz haberlerin özü şu noktada toplanıyor:

"İstanbul kongresini kazanan Çiller, 20 Kasım''daki kongreyi de garantiye aldı. Yani Tansu Hanım''ın, yeniden genel başkan seçilmesi noktasında önünde hiçbir engel bulunmuyor."

Gene bu haberlere dikkat edin: Ne kongrede bir usulsüzlük iması, ne çeteleşme, ne de Çiller''in geçmişine ilişkin olumsuz vurgulamalar!.. Hiç biri yok haberlerde bunların. Öyleyse buradan bir sonuç çıkarmak gerekmiyor mu? İsterseniz yardımcı olalım:

-Büyük basının ve tekelci sermaye gruplarının Tansu Hanım''la uğraşma ve onu DYP''nin başından uzaklaştırma politikaları sona ermiş vaziyette.

Zaten DYP''nin, seçim sonrasından itibaren, 40''a yakın il örgütünü feshettiği hallerde de, herhangi bir basın muhalefeti görülmemişti. Benzer bir tasfiyeye, 20''nin üzerindeki il örgütünü görevden alarak, FP''nin de başvurduğunu biliyoruz. Ne yaparsınız ki, bizde parti yönetmek böyle oluyor. Parti içi demokrasi hak getire!.. Partide bir milletvekilini cezalandırmak mı istiyorsun, hemen ilgili il örgütünü feshet. Daha ötesi, merkezin başarısızlığını dahi il örgütlerine yükle ve derhal feshet. Farklı fikir, politika ve strateji öneren gruplara da hayat hakkı tanımak yok. Çok partili demokratik sistemin vazgeçilmez unsurları kabul etmemiz gereken siyasî partiler, ne yaparsınız ki bizde böyle yönetiliyor. Şûrâ imiş, istişare imiş, parti içi demokrasi imiş ara ki bulasın.

İşte Türkiye''de, demokratik alandaki daralmaların asıl başlangıç noktası burada. Siyasî partiler hiçbir zaman, kendi içlerinde demokrasiye izin vermek istemiyorlar. Onların kamuoyuna dönük yüzleri başka, içeriye ve örgütlere bakan yüzleri daha başka. Hangi partide olursa olsun bu takiyyeci tutum, insan haysiyet ve onurunu ezerek ve bir "metbûlar iktidarı" olarak çıkıyor karşımıza. Teşekkül tarzı dolayısıyla da bu iktidar biçimleri, maruz kaldıkları herhangi bir güçlük karşısında, alabildiğine tavizkâr ve kırılgan politikalara râm olabiliyorlar. Siyasî organların bu tür kırılma zamanlarında, ister istemez farklı görüş ve yaklaşımlar ortaya çıkıyor. Zaten bundan tabiî ne olabilir ki? Fakat ortaya çıkan bulanık tutumun konuşulması, tartışılması da asla istenmiyor. Ya bunda ısrar edilirse ne olur? İşte o anda, Türk siyasetinde başvurulan klasik yöntem, örgüt fesihlerine giriftar olarak dikensiz gül bahçeleri oluşturmak!..

Yani Türk siyasetini ve demokrasisini içinden çürüten ve çökerten, hak ve yetki gaspları!.. İşte bunun için siyasî partiler, bizde çoğu zaman halkın gerçek temsilcileri tarafından değil de; yaygın tâbiriyle söylersek "atanmışlar", yani siyasî parti memur ve bürokratları tarafından yönetilmek durumunda kalıyor.

Şimdi tekrar DYP''ye gelecek olursak:

Dikkat ederseniz, yeni hükümetin kurulmasından itibaren DYP''de akıl almaz tavır değişiklikleri gözlenmeye başladı. İlk önce DYP seçim mağlubiyetini, eski demokratik söylemine yükledi. Öyleyse bundan böyle, biraz biraz yumuşayayım dendi. Sonra?.. Sonra da garip bir tarzda Demirel''e oynamaya başladı. Hoppala, olacak şey miydi bu? Sonra deprem oldu, hükümet istemediği halde DYP, deprem bölgesi için olağanüstü hal ya da sıkıyönetim istemeye kalkışmasın mı?

Özellikle bizim kesimler, DYP''deki bu zikzaklı tutumun, biraz olsun anlayışla karşılanması taraftarıydılar. Tansu hanımın durumu zordu. Demirel ve askerle arasını düzeltmek istiyor olmalıydı. Kongreden sonra Tansu hanımın, eski küheylanlığını takınacağından kuşku mu vardı yani?

Dikkat ederseniz temmuz başlarından itibaren, Tansu Hanım''daki bu değişikliklere satır aralarında da olsa işaret edip duruyoruz. Fakat çıplak olarak adını da koymuyoruz. Ama gene aynı tarihlerden geçerli olmak üzere, ve gene satır aralarında kalmak kaydıyla, ANAP ve Mesut Yılmaz''daki politik farklılaşmaya da işaret edip duruyoruz. Henüz o tarihlerde, Mesut Yılmaz''ın son konuşmalarındaki demokratik muhtevâ ortalarda yokken dahi.

Şimdi isterseniz hükmümüzü artık çıplaklaştıralım:

28 Şubat dönemindeki DYP ile ANAP yer değiştiriyor. Eski DYP muhalefeti, muhtevası itibariyle sararıp solmaya; eski hükümetteki ANAP politikaları da, bizatihi kendileri tarafından tekzip ve tashihe maruz bırakılıyor. Yani politik muhtevâ itibariyle DYP inişte, ANAP çıkışta!..

Herkes hesabını ona göre yapsın.

Peki DYP ve ANAP, bu yeni yüzleriyle bize rol mü yapıyorlar? Biz hükmümüzü verdik, gerisine de siz karar verin. Ama isterseniz şunu da hatırlatmadan geçmeyelim. FP''ye eskiden DYP daha yakınken; şimdi bu yakınlık FP ile ANAP arasında daha fazla. Ama bunun ne FP farkında, ne de genel kamuoyu!..

Size küçük bir not daha: DYP''nin eski demokratik söyleminin inşâsında görev alan ekiplerden bazılarının, şimdi ANAP''la çalışmaya başladığını söylesem inanır mısınız? O halde sorun nerede?

Sorun, DYP muhalefetinin içine düştüğü boşlukta.