Son 8 ayın hataları

Bu yazımda, 28 Şubat''ın iki büyük mağduru FP ve DYP''nin, geçtiğimiz ağustostan bu yana yaptıkları tarihî/stratejik bazı hatalara temas edeceğim. Kademe kademe bu hataların, adı geçen partilere nasıl bir ayak bağı teşkil ettiğine ve seçimlere kadar ne tür tesirler ürettiğine varın siz karar verin.

1. Herşey ağustos öncesinde ve sonrasında Newyork Times''ın orduya ilişkin haber ve yorumlarıyla başladı: Ağustos''tan itibaren Türkiye''de herşey değişecekti. ABD mahreçli (ABD Büyükelçiliği) bu haberler bütünüyle yanlış da sayılmaz. Üretilen haberlerin iki muhatabı oldu: Birincisi, 28 Şubat''çı cuntayı tahrik ve vaziyet almaya davet!.. İkincisi de muhalefeti (DYP ve FP) harekete geçirerek, daha ne duruyorsunuz mesajları üretmek. Ülke için lâzım olan sühûletli bir geçişi, mümkün olabildiği kadar dinamitlemek. Yani 28 Şubat''ın ihdas ettiği bir gerilimi, yeni baştan ateşlemek.

Bu aşamada, bizim o sıralarda tamamen yanlış bulduğumuz ve kıyasıya eleştirdiğimiz "liderler zirvesi" gerçekleşmesin mi? FP-DYP vs. seçim işbirliği yapacak, seçimlerden yüzde 65''lik bir sonuç çıkacak, anayasa değişikliğine gidilecek, yani 28 Şubat''ı tasfiye edecek büyük bir operasyon hazırlığı!.. Toplantının asıl amacı böyle bir sonuç üretmekten ziyade; ordudaki beklenen sonucu engellemek, cuntayı tahrik etmek, Çevik Bir paşanın önünü açmak vs. idi. Zaman gazetesindeki ciddi operasyonun da aynı dönemi takip ettiğini unutmayın. Fehmi Koru''nun diskalifiyesini de içerecek biçimde, Mehmet Barlas''ın yeni dönemde alâmeti farikası seviyesine yükseltilmesi.

Soru: Muhalefete gaz veren ve zamansız çıkışlara sevkeden adres, aracı ve odak kimdi, neresi idi?

Seçimlerin tehiri tehlikesini doğuran bu tahrikat, bereket versin ordudaki atamaları engelleyemedi. Ayrıca biz o zaman ısrarla belirttik ki, muhalefet bu işbirliğini yürütemez. Bu yükü kaldıramaz. Liderler zirvesinin en önemli sonucu ise, (ANA-SOL-D) hükümetinin ömrünü uzatmaktan başka birşey olmadı.

2. Sonbaharda muhalefet, Suriye ve APO operasyonlarını da yanlış değerlendirdi. Bu noktada Türkiye''nin ve halkın yüksek bir haz duyduğu operasyon karşısında, kamuoyunda "karnından konuşan" intibalar hasıl edilmiştir. Türkiye''nin tavrı konusunda (ordu ya da hükümet), sağlıklı bir algılama ortaya konamamıştır. Böylece ağustos öncesindeki toplumsal güven ve mağduriyet desteği ciddi yaralar almaya başlamıştır.

3. Bu dönemden itibaren, özellikle FP''ye dönük tahripkâr eleştirilerin odağı, Korkmaz Yiğit gazete ve televizyonları ile Sabah grubu olmuştur. FP ve İslâmî kesim yazarları bu gelişmeyi iyi okuyamamış, hâlâ daha Aydın Doğan''la meşgûl olmak alışkanlığını sürdürmeye devam etmişlerdir. Hatta Doğan Grubu''nun, bu sıralarda Koç Grubuyla arasının iyice açıldığı, CHP''nin desteğini çekmesi ihtimaline karşılık, MHP''ye yatırım yapmaya başladığı gerçeği görmezden gelinmiştir. Doğan Grubu''nun aşırı DYP muhalefeti aynen devam ediyordu tabiî ki.

4. Muhalefet partileri, bazı demokratik geçinen yazarlar ve İslâmî kalemler; Korkmaz Yiğit olayını sırf Mesut Yılmaz''la izah ederken de hatalı idiler. Mesut Yılmaz burada oyuna getirilen kişi idi. Hadise''nin aslı ise, tasfiye olmaya başlamış 28 Şubat''çı mazullerin yeni bir zuhur denemesinden başka birşey değildi. Sonunda Yılmaz oyuna geldiğini farketti ve hadisenin üzerine gitmeye başladı. Bu sıralardan itibaren, adresini ilk defa bizim sabitleştirdiğimiz "Seçimi Tehir Lobisi" bundan aşırı biçimde rahatsız oldu ve hükümetin yıkılmasına doğru üstüste hamleler gerçekleştirdi. Çakıcı olayı da, Korkmaz Yiğit''in itirafları da bu cümleden.

5. Asıl yanlışlar komedisi bundan sonra başladı: Hükümetin yıkılması, muhalefetin kurduğu bir stratejinin sonucu olarak gerçekleşmedi. O noktada muhalefet acemi ve aceleci davrandı. Türkiye seçimlere, o hükümetle gitmeliydi. CHP, desteğini çekse dahi!..

6. Hükümet yıkılacaksa dahi, behemehal yıkanların yeni hükümeti kurabilmesi gerekiyordu. Başbakan kim olacaktı, kim kiminle koalisyon yapacaktı? Netice, muhalefet adına tam bir iflâsa dönüştü. Tabiî ki Korkmaz Yiğit davaları ve Çakıcı meseleleri artık bütünüyle tatil!.. Buradaki en büyük hata Çiller''in, FP''nin hatası ise sorup sual etmeden akıntıya kürek çekmek!..

7. Böylece ip tekrar elden kaçırılmış oldu. Çaresizlik ortamında Ecevit''in başbakanlığına, "demokratik bir zafer" diye nârâ atanları iyi hatırlayalım. Biz o şartlarda Ecevit''in başbakanlığını olumlu karşıladık. Fakat azınlık hükümetine de aşırı biçimde karşı çıktık. DYP''nin hükümete girmesinde ısrar ettik. Kabul görmedi. O zaman, daha ocak ortasında, "bekleyin öyleyse Ecevit''in yükselişini!.." dedik ve ilân ettik: "DSP artık Türkiye''nin büyük partisi olacak." Sebep: Toplum, Yılmaz-Çiller kavgasından bıkmış, FP de yaralı. Başını dinlemek istiyor kalabalıklar!..

8. DYP''nin, geniş cephe seçim işbirliği atakları!.. Sonu sıfır!.. Düşünün bakalım, kimin marifeti bu sonuç?

9. FP''nin seçime bir ay kala küskünler, yani 28 Şubatçılar''la, Cavit Çağlar''la tehlikeli flörtü!.. FP''nin seçimler boyunca bir tek "bilbaordu" bile asılmadı duvarlara. Kim mâni oldu bunlara, sorun ve araştırın bakalım.