TR
EN
AR
FR
RU
UR
Şah-mat mı, oyunda bir hamle mi?
Abdullah Öcalan çete başı idi. Bebek katili idi... Biri kuvvet komutanı, 30 bin insanın ölümünden sorumlu bir savaşın aktörü idi. Ve 15 yıldan beri süren düşük yoğunluklu savaş sebebiyle bölgeye akan 65 milyar dolarlık ekonomik birikimin heba olmasının baş sorumlusu idi. Yakalanması çocuklarını kaybedenler için bir teselli, devlet için sınav niteliği kazanmıştı. Onun için "15 yıldır neden yakalanamadı?" sorusu toplum şuurunda pekçok ihtimale kapı aralıyor, onun için bir şekilde ortadan kaybolabilme ihtimali bu alandaki spekülasyonları besliyordu. "Yakalanmasını böylesine tarihî bir olay haline getiren arka plan budur.
Bu niteliğine rağmen, APO''nun yakalanması şah-mat niteliğinde bir hadise değildir. Satrançta bir ara hamledir. Türkiye''nin önemli bir başarısıdır, ama Abdullah Öcalan''ın da bir parçası olduğu Ortadoğu''daki genel dizayn çalışmalarının, Türkiye hesabına sonuçlanmasının ifadesi değildir. Aksine, üzerinde çok daha titiz durulması gerekli hamleler dönemi başlamaktadır.
Abdullah Öcalan, Sevr''e ve Lozan''a yansıyan azınlıklar ve bu arada "Kürt meselesi"nin önemli bir parçasıdır. O konu henüz dünyanın gündeminden, daha önemlisi Ortadoğu''yu dizayn etmekte olan Amerika''nın gündeminden çıkmış değildir. O konuda Türkiye ve Amerika''nın politikalarının birebir örtüştüğü tartışmalıdır. Hatta Türkiye, örtüşmediği noktasında ciddî bir endişe içindedir.
Amerika, şu sıralar Irak''a çeki-düzen vermekle meşguldür. Irak''a çeki-düzen vermek, bir (belki birkaç) yönüyle Türkiye''yi de yakından ilgilendirmektedir. İşin ilginç yanı, Irak''a verilecek düzen konusunda da Türkiye ile Amerika arasında bir rezonans yoktur. Hatta Türkiye, bu konuda da Amerika''ya kuşku ile yaklaşmaktadır. Buna rağmen Amerika, Irak''ı Türkiye''den kalkan uçaklarla vurmakta, bu ise Türkiye''yi pek de katılmadığı, hatta aleyhine olarak değerlendirdiği bir politikanın uzantısı, üstelik sıcak temaslara zorlayacak bir uzantısı haline getirmektedir. İşte orada Türkiye, hem Irak''ın Saddam''ın temsilcisi Tarık Aziz''i kabul ederek hem de istihbaratçı Hicazi''nin elçiliğini onaylayarak, bu farklılığını Amerika''ya hissettirecek bir adım atmıştır. Ecevit''in
"Biz Irak''la ilgili politikamızı başka ülkelere bakarak belirleyecek değiliz" tarzındaki sözleri, aslında Amerika''ya "Türkiye''yi önemsemek zorundasın"
tarzında bir mesaj niteliğindedir. (İlginçtir ki bu dönemde Ecevit, Türkiye''deki Amerikan-İsrail eksenli lobi tarafından yoğun biçimde eleştirilir.)Bu günler, tam da Öcalan''ın Kenya günleridir. Kenya''da ne olacağının belirleneceği günler... O arada sür''atli gelişmeler olmuş, Amerika Yunanistan''a baskı yapmış, Öcalan Türkiye''ye teslim edilmiş ve Tarık Aziz,
"onurlanmak"
için geldiği Türkiye''den, Cumhurbaşkanı tarafından kabul edilmemek suretiyle bir bakıma "tahkir edilerek"
geri gönderilmiştir. Ve Tarık Aziz''in ağırlandığı ortamda, İncirlik''ten kalkan uçakların Irak''ı bombalaması gibi gariplikler ortaya çıkmış, yani Amerika''nın elini tutan Ankara çekincesi ortadan kalkmıştır. Muhtemel ki zaman darlığı, böyle bir diplomatik karambolü beraberinde getirmiştir. Amerika Yunanistan''ı, Türkiye Irak''ı gözardı etmiştir. Abdullah Öcalan ise, zaten başından beri harcanmışlardandır. Çünkü konu, her zaman pazarlık malzemesi olagelen konudur, Öcalanlar ise her zaman kullanılıp atılan piyonlardır.Bölgede sancılar üreten ortam devam ediyor. APO bir sonuçtur, başlangıç değil. O yüzden Türkiye, dünyanın hiçbir ülkesi ilgilenmese dahi, kendi evindeki sorunları gidermek zorundadır.
"Kürt"
kelimesi etrafında olan biten hadise gerçekten nedir, sorusunu sağlıklı bir cevaba kavuşturmadan, sağlıklı bir sosyo-kültürel tahlilden yoksun önkabullerle, "Canım bu böyledir"
tarzında, bilimselliği tartışmalı yaklaşımları devlet politikası haline getirerek ve tabiî, bölgenin ekonomik perişanlığını yoketmeden "sancı"
nın bitmeyeceği bilinmelidir.Kaldı ki,
"dünyanın hiçbir ülkesi ilgilenmese dahi"
ifadesinin de pek geçerliliği mevcut değildir. Çünkü, dünyadaki güç merkezleri, konuya hâlâ "nihai çözümden yoksun"
bir mesele olarak bakmaktadır. O yüzden de bir biçimde ilgisini sürdürecektir. Amerika, operasyonu "diplomatik başarı"
olarak nitelediği resmi yaklaşımında hemen peşinden "Siyasî reformlar için bulunmaz bir fırsat"
değerlendirmesini yapmaktadır. Avrupa''nın da ortaya benzeri talepler koyacağı kuşkusuzdur.Ayrıca, meselenin bir başka sıcak boyutu, Öcalan''ın can güvenliğinin korunması ve yargılanması ile ilgilidir. O sürecin, uluslararası camiada
"Kürt meselesi"
ni sıcak tutmak için önemli bir platform olacağı kuşkusuzdur. "Can güvenliği"
ve "Adaletli yargılama-idam etmeme"
şu anda tüm uluslararası camianın seslendirdiği bir taleptir. Bu talebin fiilî denetlemelere dönüşme ve bunun ortaya çıkaracağı tepkilerle gerilimin büyüme ihtimali her zaman mevcuttur.Yaşanan süreçte en olumsuz gelişme, hiç kuşkusuz, bir kesimin sevinç ve intikam duyguları, başka bazılarının yenilmişlik öfkesi ile, bir toplumsal kopuş ortamına girilmesi ihtimalidir. Herkesin, tarihten bu güne akan kardeşlikleri koruma hususunda itina göstermesi son derece önemlidir.
Sonuçta Körfez krizinden bu yana olanı özetlemek gerekirse; Türkiye, çok şeyler koymuş, ama nihayet "bir"i almayı başarmıştır. 30 bin can, 65 milyar dolarlık ekonomik güç hebası, ülke hayatından çalınan 15 büyük yıl ve flû bir gelecek... Buna karşılık 15 yıldır peşinden koşulan Abdullah Öcalan''ın uluslararası bir operasyonla yakalanması ve
"büyük devlet"
tesellisi... Bu da, hep kayıptan önemli bir şeydir.Bu hadise Amerika açısından da bir başarı sayılmalıdır; çünkü artık Türkiye, Irak konusunda daha kolay diyalog kurulacak bir müttefiktir. "Biz APO''yu size, siz Irak''ı bize..." Siz burada Amerika''nın APO''yu Türkiye''ye kendi politikalarını empoze etmek için bir pazarlık kozu olarak kullandığı gibi bir görüntü de tesbit etmiyor musunuz?
Konu ile ilgili notlarımı, Harp Akademileri eski Komutanı
Em. Org. Kemal Yavuz
''un ısrarla vurguladığı bir görüşü naklederek bitirmek istiyorum:"ABD Kürt kartını oynamaya devam edecek. Senaryonun birinci basamağını Kürt devleti oluşturuyor. ABD kendine bağımlı Kürt devleti oluşumundan vazgeçmeyecektir. APO kartı, Amerika''nın senelerce kullandığı ve işe yaramaz hale gelince terkettiği bir karttır."
Eğer Sayın Yavuz''un değerlendirmesi doğru ise, Türkiye "düşük yoğunluklu savaş" içinde heba olan 15 yılına, APO''nun yakalanmasına ve daha doğrusu her şeye yeniden bakmak zorunda değil mi?
Yorumlar
Sırala:
Canlı
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.