"Alavere dalavere..."

Bu yeni banka operasyonunun, o eski aile fotoğrafını daha da zenginleştireceği kuşkusuz. Biraderler, eski dostlar, eski siyaset arkadaşları aile fotoğrafına dahil olacaklar...

"Alavere dalavere Kürt Memet nöbete" sözü, tam da bizim bu banka operasyonları için söylenmiş olmalı. "Kürt Memet" rolünde ise, vergi veren sade vatandaş bulunuyor. Her operasyonda kazığı o yiyor.

Banka operasyonunda iki konuya vurgu yapılıyor: 1. Hükümetin kararlı tutumu. 2. Mevduat sahibinin mağdur olmayacağı.

Birincisi hükümete yağ, ikincisi ise sıradan bir bilgi.

Acaba hükümet bu "yağlama"yı hakediyor mu? Hadi, buradaki tavrı önemsemezlik etmeyelim ama, bunca cerahat birikimi de bu hükümetin gözleri önünde meydana gelmedi mi? Adam gümbür gümbür reklam yapıyor, öte yandan da batıyor. Siz de Hazine kanalıyla adamların nefes alışlarını biliyorsunuz. Cerahat birikimi devam ediyor, taa hastanelik oluncaya kadar. Burada hükümetin fazileti nerede?

Bakanlar Kurulu kararında deniyor ki: "Banka ortakları banka kaynaklarını kendi lehlerine kullandılar." Bunun tercümesi, "bankanın içini boşalttılar" demek. Neredeydiniz bu "boşaltma" işlemi sürerken? Üstelik başka örnekleri daha önce yaşanmışken... Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu''nda, batıp da devletin rehabilitasyon işlemi uyguladığı banka sayısı 8''e ulaşmış... Daha sırada, rehabilitasyon ihtiyacı gösteren başka hasta bankalar bulunduğu da söyleniyor. Ne âlâ memleket... Banka kur, batır, zararını devlet ödesin... Yani vatandaş... Hükümet, cenaze levazımatçılığında büyük başarı gösteriyor, üstelik bu planlı ölümden arta kalan tüm borçları üstlenerek...

Mevduat sahibinin mağdur olmayacağı bilgisi de boş, anlamsız bir bilgi. Bu eğer mevduat sahibinin paniğe kapılması ihtimaline dayanıyorsa, orada da bir panikten eser yok. Çünkü mevduat sahibi de artık memlekette ne olup bittiğini biliyor. Biliyor ki, bankalara yatırılan tüm mevduat devlet garantisi altında. Tıpkı bankaları batma noktasına getiren bankacının bildiği gibi.

Siz asıl bu batağın bedelini kim ödeyecek sorusunun cevabını verebiliyor musunuz? Devleti vergisiyle besleyen vatandaşın, neden böyle sık sık soyguna maruz kaldığının cevabını? Elinizde tıpkı mevduat sahibini rahatlattığınız gibi, vergi veren vatandaşın soyulma endişesini de giderecek bir tılsım var mı? Ecevit, "bu işten vatandaş da zarar görmeyecek" gibi bir güvence verebiliyor mu?

Batağın 2.2 trilyonluk faturasından söz ediliyor. Bu para ister Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu''ndan olsun, ister onun açığını kapatmak üzere Hazine''den sağlansın, sonunda devletten çıkacak, devletin kaynağı ise vatandaşın cebi... Deprem vergisinde ödeyeceğimiz paracıklarla aşağı yukarı aynı miktarda... Bugüne kadar bu vergilerin deprem yerine bütçe açığını kapatmak için kullanılacağını düşünüp kahırlanıyorduk, bugün boşaltılmış banka içlerini doldurmak için kullanılabileceğini düşünüyor, müthiş mutlu oluyoruz!

Bankacı kurtuluyor, mevduat sahibi kurtuluyor, hükümet kararlılık gösterileriyle prim yapıyor ama vatandaş yanıyor. Ne âlâ memleket! Çünkü sistem öyle kurulmuş. Sistemde, bir tür cerahat biriktirme özelliği var.

Aslında bu bankaların nasıl battığını anlamak da mümkün değil. Çünkü Türkiye bir faiz otlağı. O alanda çalışan semiriyor. İlk 500 firmanın kârlarının yüzde 52''lik kısmının alan dışı gelirlerden, yani faizden oluştuğunu biliyoruz. Üretim yapan tüm sektörlerin küçüldüğünü, buna karşılık bankaların büyüdüğünü, karlılıklarının olağanüstü yükseldiğini biliyoruz. Ama birileri batıyor. Nasıl başarıyorlar (!) bunu? Belki de stratejisini "kurulup batmaya" göre tayin ediyorlar... Bir noktadan sonra batmak daha faydalı hale geliyor. Örtülü bankerlik. Neden olmasın? Kuruluyorsunuz, toplanan parayı bir biçimde içediyorsunuz, sonra da devlete "Ben zordayım" diyorsunuz. Devlet de "Eh n''apiyim, gel seni kurtarayım" diyor. Bankerlikten bile risksiz hatta. Sanayicilik ise, bunun yanında aptallık. Onun için soruyor Sabancı:

"Ben desem ki bir çimento fabrikası kuruyorum, bir tekstil fabrikası kuruyorum, bana sınırsız devlet güvencesi ver. Eğer başım ağrıyorsa Hazine''ye vereceğim, kakalayacağım. Ama zengin olursam sahibi ben olacağım. Böyle iş olur mu?"

Banka batıranlar ne âlemde hiç düşündüğünüz oluyor mu?

Dünkülere ne oldu, bugünkülere ne olacak?

Onlardan kimileri yargı huzuruna çıkıyor ama, bu durum babalarıyla birlikte aile fotoğraflarına girmelerine mani olmuyor... Bu yeni banka operasyonunun, o eski aile fotoğrafını daha da zenginleştireceği kuşkusuz. Biraderler, eski dostlar, eski siyaset arkadaşları aile fotoğrafına dahil olacaklar... Bizler, bu ülkenin sade insanları da, neden bir banka batıramadığımıza yanarak, o fotoğrafı derin bir özlemle seyredeceğiz!