Caydırıcı olamamak

...Ve Fransa...

"Ve" diyoruz çünkü, bir zincirin halkaları gibi peşpeşe geliyor. Rusya Federasyonu Duma''sı, Amerikan Temsilciler Meclisi, Avrupa Parlamentosu, İtalyan Meclisi, Belçika Senatosu, Yunan ve Kıbrıs Rum Yönetimi Parlamentosu... Tüm bu zeminlerde, birbirinin türevi olan sözde soykırıma ilişkin kararlar verildi...

Ermeni lobisinin yoğun çalışmasından söz ediyoruz, bu doğru, ama bunun kadar tüm Hristiyan dünyasında "Türk-İslâm karşıtı" bir psikolojik zemin bulunduğunu da kabul etmek gerekiyor. Kararların genelde parlamentolarda alındığına bakılırsa, Hristiyan toplumlar zeminindeki bu psikolojik boyutu görmezden gelmek mümkün değil. Avrupa Birliği''ne üye ülkelerde yapılan kamuoyu yoklamalarında Türkiye''nin üyeliğine konan rezerv de bunun uzantısı olmalı.

Yönetimler ise, özellikle Avrupa platformunda, bu "Türk-İslâm karşıtı" psikolojik zemini ortadan kaldıracak etkin bir tavır koymuyorlar. Bu gayet açık bir gerçek.

Bu süreci engelleyemiyoruz. Yani bugüne kadar engelleyemedik. Çok yoğun stratejik ilişkilerimiz bulunan ülkelerde bile, gün gelip Türkiye''nin bir şekilde sıkıştırıldığına tanık oluyoruz. Öyle ki, Batı dünyasının, Türkiye''nin atması gereken olumlu adımlara (insan hakları vs...) yönelik hassasiyetinde bile bir başka hesabının bulunabileceği kuşkusuna yol açılıyor.

Türkiye, kuşkulanmakta çok haksız değil.

Osmanlı''nın, yani o günün güçlü devletlerinin kullandığı ifadeyle "Hasta Adam"ın mirasının paylaşılmasına çok önceden karar verildiği, ancak operasyonun kendini "mirasçı" görenler arasındaki uyumsuzluk sebebiyle ertelendiği, en son planın Sykes-Picot gizli anlaşmasında (9 mayıs 1916) yapıldığı bugün biliniyor.

Türkiye''nin içindeki kuşku şu:

-Acaba henüz Osmanlı mirasına ilişkin bitmemiş bir hesap mı var? Sevr''e yansıyan, Lozan''da nisbeten akamete uğrayan bir hesap? Ermeni meselelerinin ateşi bu yüzden mi sönmüyor, ya da Batı''nın Türkiye''nin müslüman nüfusu içinden yeni bir azınlık çıkarma çabasının altında bu yarım kalmış hesaplar mı yatıyor? Türkiye''ye yönelik en uygun zaman mı aranıyor ve Ermeni operasyonu, bu planın kuşatma harekâtı mı?

"Bu süreci engelleyemiyoruz" dedim. Belli ki, bu tür hesaplar-saldırılar karşısında sağlam durabilmenin en önemli şartı "caydırıcı" güce sahip olabilmektir. Yani "düşmanca" bir tavır için iki kere düşünmeye sevkedebilmektir. Saldırı yaygınlaştığına göre "caydırıcı" gücümüzün olmadığı anlaşılıyor. Durup durup vuruyorlar.

"Caydırıcılık" noktasında bazı malzemeleri olur ülkelerin:

Jeo politik-jeo stratejik öneminiz, ekonomik ilişkileriniz, tarihî-kültürel bağlarınız, askerî gücünüz vs... size yönelik her türlü hesabı etkiler...

Batı ile ilişkilerimizde aslında, yukarda saydığım her madde etkili olmalı. Batı dünyası için jeo politik - jeo stratejik konumumuzun önemli olmadığı söylenemez. Türkiye''nin ekonomik ilişkilerinin büyük kısmı Batı ülkeleri ile... Ve Batılılaşma sürecine girdiğimizden bu yana, en azından Türkiye cephesinden bakıldığında yoğun kültürel bağlar oluşturulmuş durumda...

Peki neden bütün bunlar işe yaramıyor?

Neden caydırıcı olamıyoruz parlamentolardaki Türk karşıtlığında?

Ortada çok ciddî bir durumun bulunduğu gayet açıktır. Batı parlamentolarında hüsnü kabul gören Ermeni girişimleri, ister sembolik değer taşısın, ister çok daha geniş bir Batı projesinin uzantısı olsun, Türkiye açısından son derece kötüdür. En küçük zararı, dünyada "soykırım yapan ülke" gibi görünmenin getireceği imaj tahribatıdır. Ötesi zaten Türkiye''nin geleceğine yönelik bir tehdit mahiyeti taşıyor.

Bunun önlenmesi gerekiyor ama önlenemiyor.

"Caydırıcı" olamamanın sağlıklı bir tahlili yapılmalıdır, öncelikle. Jeo-politik - jeo stratejik konumunuz yeterli fonksiyonelliği taşıyor mu taşımıyor mu? Ekonomik ilişkileriniz tek boyutlu hale gelip de, bir bağımlılığa mı dönüşmüş? Tarihî-kültürel bağlar denince, Türkiye için Batı''dan başka da zenginlikler söz konusu olabilir miydi ve siz o dünyayı ihmal etmenin yalnızlığı içine mi düştünüz?

Birkaç gün önceki yazımda Alan Makovsky''nin görüşünü naklettim; "Amerika''dan bakılınca Türkiye''nin sadece gayrı menkul değeri ile dikkate alındığı"nı söylüyordu Musevi araştırmacı... Yani Türkiye''nin ekonomik, siyasi, kültürel bir liderliğinden söz etmek mümkün değildi ona göre...

Böyle olunca da, yani "etrafı düşmanlar tarafından çevrili bir ülke" gibi görününce de, zaaf gelip yapışıyor Türkiye''nin yakasına... Caydırıcılık gidiyor...

Bilinmeli ki, Türkiye AB''ye kara kaşı kara gözü için değil, sahip olduğu -olabilirse- gücü sayesinde girecek, ABD Türkiye''ye bölgede elde edebileceği belirleyicilik sayesinde değer verecek, Ermeni hesapları, tüm bölücülük projeleri, dostlar ve düşmanlar nezdinde sadece Türkiye''nin vazgeçilmezliği sayesinde yüz geri edilecektir.