Yüzbin ışık

İki hafta önce Bursa''ya gittim; Yeni Şafak okuyucuları ile bir piknikte buluşmak için. Cumartesi akşamı da Elazığ''da idim; Mamuret''ül Aziz Vakfı''nın Ayranlı Çorba Günü''nde bir sohbet yapmak üzere...

Bu gezilerde, özel sohbetlerde her şey konuşuluyor. Tabii merkezde memleket meseleleri ve medyamız... Yeni Şafak ve diğer dost sesler..

Memleketin derin bir nefes darlığı çektiği hemen her sohbetin ortak konusu... Yalanın, komplonun, provokasyonun at koşturduğu ve tüm bunların, sonunda bedel olarak bir toplum kesiminin üzerine yıkıldığı günler yaşanıyor... İnsanlar kendilerini anlatamamanın dayanılmaz acısını yaşıyorlar. Bir Anadolu şehrinde akşam, tv kanallarının karşısına oturmak demek, bir ton dayak yiyerek kalkmak anlamına geliyor. Bir ton dayak yiyip, bir çığlık bile atamamak...

İşte bu derin kuşatma ortamında nefes almak için Kanal 7''nin Haber Saati''ne sığınıyor insanlar, ya da Yeni Şafak''ın, Akit''in kuşatma atmosferini yırtan, yalan saltanatını yıkan iklimine... Karanlığın arkasını gösteren ışık kümesine...

"Hayatın bir başka boyutu var" diye sesleniyor bu medya grubu... Karanlık kuşatmanın ötesinde aydınlık bir dünya var... Dayan, sabret, inancını yitirme, her gecenin bir sabahı var, diyor...

İşe gidip gelirken karşılaşıyorum Yeni Şafak okurları ile... Gözlerindeki engin sevgiyi, muhabbeti yudumluyorum. Elinizi sıkarken, "İyi ki varsınız" derken, sizi dualarıyla sarıp sarmalarken, onun ihtiyacını, içindeki susamışlığı, arayışı, karanlığın ötesine olan özlemi bir görev şuuru halinde idrak ediyorsunuz.

Demek, Yeni Şafak''ın dili ile insanların özlemi buluşuyor bir toplumsal savrulma ortamında...

Bu, belki de medyanın tam olması-durması gereken yerdir. Aranan yerdir.

Son birkaç aydan beri birinci sayfaya yansıyan üslupla, Yeni Şafak''ın klasik üslubu arasında özeleştirel kıyaslamalar yapsa, zaman zaman hatta yeni dili yadırgayıp, "klasik çizginin çığlık boyutu biraz artmalıydı ama bu kadar değil" dese bile, Yeni Şafak''a sarılıyor bir dosta sarılır gibi... Çünkü onun sesini tam aradığı, beklediği yerde buluyor... Bir nefes sıhhat gibi...

100 binlik Yeni Şafak hedefini, birkaç yıl önce zikretmiştim bu sütunlarda... Yeni Şafak''ın böyle bir zemini vardır bu topraklarda, demiştim. Ama olmadı, o hedefi yakalayamadık. Hatta bir hayli zor günlerimiz oldu.

Zaman zaman diyorum, acaba 100 binlik Yeni Şafak o zamanlarda olsaydı, Türkiye gerçekleri Yeni Şafak''ın 100 binlik sesiyle değerlendirilseydi, gene de Türkiye böyle dar günlere gelir miydi? Ya da şöyle bir soru: 100 binlerle satan kimi "dost" seslerimiz, Yeni Şafak (ve tabii Akit) kadar duyarlı ve sorumlu olsalardı, bu kuşatma bu kadar derinleşebilir miydi? Umutlarla ve fedakarlıklarla teşekkül ettirilen tv kanalları, misyon kaybına uğramasalardı, Kanal 7 kadar varoluş misyonunu taşısalardı, ülke bu derin savruluşu yaşar mıydı?

100 bin Yeni Şafak''tan bahsettiğim günlerde Türkiye, böylesine bir nefes darlığı içinde değildi. Ama Yeni Şafak''ın büyük toplum kesimlerine ulaşması o gün için bile bir ihtiyaçtı. Çünkü Türkiyemiz, girift hesaplaşmaların yaşandığı bir ülke ve burada dürüst, eğilip bükülmeyen, yamulmayan, doğrudan yana olan bir ses, hayati önem taşıyor. Bugün mübrem bir ihtiyaç... Ülkemiz için bir nefes borusu hatta.

Karanlık atmosferde bunalanlara rastlıyorum zaman zaman. Ümitsizlenenlere... Acıdan bunalanlara... Yarın nasıl olacak diye kaygılananlara...

Karanlıktan kurtuluşun yolu bir mum yakmaktır oysa...

Işığı taşımaktır gündeme...

Yalanın, demagojinin, provokasyonun üstüne ışık tutmaktır.

Yeni Şafak bunu yapıyor. Diğer dost sesler de öyle...

Derim ki, misyonunu unutanlara yeniden, yeniden, bin kere yeniden misyonlarını hatırlatmak zorundayız.

Ama misyonunu bütün bedelleri ödeyerek hayat haline getirenlere de yardımcı olmak gerekiyor.

Bir Yeni Şafak bir ışık... Bin Yeni Şafak bin ışık... Ve 100 bin Yeni Şafak, bir aydınlanma, bir şafak atışı, bir tan yeri ağarışı, bir yürek ferahlaması, bir umut Türkiye için...

Bir imece umuyorum. Bir, elden ele Yeni Şafak çoğalması, büyümesi diliyorum. Kendinizi çoğaltın, diyorum, Yeni Şafak okurlarına... "Her dem yeniden doğarız" diyebilenleri toprağa gömmek mümkün olmaz. Yeni Şafak''ın "yüz bin ışık"a dönüşmesi için bir küçücük hamle kafidir. Her okurdan bir küçücük hamle... Reis Bey''de Necip Fazıl merhum, "Ev ev merhamet şebekesi döşeyin" diye seslenir. Şimdi "Ev ev kandil taşıma" zamanıdır... Yürekleri Yeni Şafak kıvamı ile donatma zamanı...