Türkiye"nin kafeslenmesi

"Kafes operasyonu eylem planını"nda ortaysa çıkan ayrıntılar insanlık namına bir yerlerinde bir iz kalan her faniyi ürpertecek cinstendi. Koç Müzesi''ni gezmeye gelecek 300 kadar çocuğun katledilmesini bile planlayabilen bir yapılanmadan bahsediyoruz. Memleketi karanlıktan çıkarma, ezberlenmiş şablon ilkeleri koruma adına, kutsadıkları gizli-açık iktidarlarını korumak için insanlık sınırını ne kadar zorlayabildiklerini gösteren ibretlik planlar… Ve bu potansiyelin belli bir şebekeyle sınırlı olmaması… Ortaya çıkan darbe planlarının tümünün hiyerarşik yapı içinde hazırlanmadığını varsaysak bile, "kendiliğinden" birtakım ekiplerin harekete geçerek benzer yöntem ve kaygılarla benzer planlar yapabiliyor olması başlı başına bir zihniyet sorunu.

Kafes operasyonu aslında memleketin ne türden yöntemlerle kafeslendiğinin de işaretlerini vermiyor mu? Ama aslı sorun, ''Türkiye''nin kafeslenmesi'' meselesinin farkında olmamak. Kafeslendiğinin farkında olmayan bir anlayışın kafesten çıkmak gibi bir sorunu da olmayacaktır.

Şunu kabul etmek zorundayız. Türkiye''nin "kafeslenmesi" salt ekipler arası bir iktidar ve güç mücadelesinden ibaret değildir. Türkiye''nin kafeslenmesi çok daha derin bir zihniyet, insaniyet ve de medeniyet sorununun tezahürü…

Türkiye sadece cuntacı bir zihniyetin gücünü sürdürmek için geliştirdiği iktidar aygıtlarınca ''kafeslenmiş'' olsaydı medyadan iş dünyasına, üniversiteden siyasa partilere kadar geniş kesimin isyan etmesi gerekirdi. Söylentisinin bile toplumu ayağa kaldırmaya yetmesi beklenen olaylarda sanki üzerimize ölü toprağı serpilmiş gibi duyarsızlaşıyor; ya bunlar iktidarın komplosu ya da zaten "bunlardan bu beklenir" tarzında umursamıyor…

Vicdanın sesinin dinlenmediği bir toplumun ne kadar kolayca manipüle edilebileceğinin dahası kafeslenmesinin kaçınılmazlığı için iyi bir örnek son yaşadıklarımız…

Geçen haftalarda İzmir''de, Türkiye''nin bölünmemesi adına DTP''nin taşlanması bir tür akıl tutulması örneği olarak bilincimizin kafeslenmesini yaşadık… Benzer biçimde Kürtlerin haklarını savunmak adına Türkiye''ye kendini taşlatmak da bir akıl ve vicdan tutulmasıdır. Türkiye''nin DTP''yi taşlaması ile DTP''nin kendini Türkiye''ye taşlatma çabaları arasında fark yok. Her iki durum da yeterince kışkırtıcı olduğu kadar ortak hafızanın sabote edilmesi, vicdanların iptal edilmesidir.

Ağır medeniyet tahlilleri yapmaya gerek duymayacak kadar açık bir kafeslenme operasyonu yaşıyoruz. Aklımız, vicdanımız, bilincimiz hepsinden önemlisi değer yargılarımız kafeslenmiş durumda.

Benzer vicdan tutulması İmam Hatip korkusunda da yaşanmıyor mu? İktidar kavgası uğruna 300 çocuğun müzeye kaldırılmış denizaltıda havaya uçurulmasının planlanması ile yüz binlerce gencin geleceğinin karartılması benzer kaygılardan yola çıkmıyor mu? Bunun toplumda doğurduğu depremden rahatsızlık olmak bir yana bunun psikolojik enkazı üzerinden ideolojik mücadele verilmesi sonuçta memleketin kafeslenmesinden başka nedir?

Bunların farkına varmamız sağlanıyorsa, medya susuyor hatta destek oluyor, üniversite hocaları bu operasyonlara bilimsel kılıf uydurmaktan başka bir beyin çabasından mahrumsa zaten çoktan kafeslenmişiz demektir.

Türk-Kürt ayrımını kaşıyarak, tarihten, değerden bihaber kuru Türklük davasındaki Türkleri Kürtlere karşı kışkırtarak, Müslümanlığından sıyrılmış bir Kürtlük inşa etmeye çalışanlar da bu kafes işçilerinden başkası olabilir mi?

Kafesten kurtulmak için ne türden bir kafese hapsedildiğimizin farkına varmak gerek…