Kürt sorunu ve toplumsal ayna...

Dikkat buyurun: "Sizce, Kürt sorunu Türkiye''nin önemli bir sorunu mudur?" sorusuna, katılımcıların yüzde 55,3''ü "evet" cevabı veriyor.

Bu, Kürt sorunu konusunda yapılan en çaplı araştırmalardan birisinden çıkan bulgu.

SETA Vakfı ile POLLMARK''ın birlikte gerçekleştirdikleri bu araştırma her hangi bir kamuoyu yoklaması değil. 2.497 noktada toplam 10.577 kişi üzerinde gerçekleştirilen bir araştırma bu. Kürt açılımının gündeme gelişinin hemen sonrasında, 7–15 Ağustos 2009 tarihleri arasında yapılmış.

Araştırma raporunda kimi bölümleri birlikte okuyalım ve Türkiye''nin toplumsal düzeyde Kürt sorunu ve açılımına nasıl baktığı hakkında bir fikir edinelim:

"Toplumun çoğunluğu Kürt sorununa ilişkin bugüne kadar uygulanan çözüm yöntemlerinin başarısız olduğunu düşünüyor (yüzde 71,1) ve siyaset kurumunun inisiyatif almasını bekliyor.

Bu çerçevede toplum, TBMM''de temsil edilen partilerin çözüm yönünde işbirliği yapmasının (yüzde 59,9) veya hükümet ve TSK''nın elbirliğiyle devletin bütün kurumlarının çözüm yönünde inisiyatif geliştirmesinin (yüzde 64,5) gerekli olduğunu düşünmekte.

Toplumun büyük bir kesimi, TSK''nın PKK''yı etkisiz hale getirmesinin (yüzde 55,6) veya PKK''nın silah bırakmasının (yüzde 51,1) tek başına sorunu çözmeyeceği inancında.

Bu kesim için, Kürt sorununun çözümü, Kürt sorununun PKK dışında kalan dinamikleriyle yüzleşmekten geçmektedir. Bu da siyaset kurumuna sorumluluk düştüğü anlamına gelmektedir.

Öte yandan, toplumda, yüzde 25-30''luk bir kesim Kürt sorununu PKK''ya indirgeyerek çözüm için askeri yöntemlerin gerekliliğinde ısrar etmekte, yüzde 15-20''lik bir kesim ise her ne yöntemle olursa olsun, Kürt sorununun çözülemeyeceğine inanmaktadır.

Kürt sorununun niteliği ve muhtemel çözüm yöntemleri üzerinde etnik kökene göre dağılımda Türkler ile Kürtler arasında küçümsenemeyecek farklılıklar bulunmaktadır.

Bu fark, Kürt sorununun PKK dışında kalan dinamikleri hususunda daha azken, PKK''nın devreye girdiği noktalarda artmaktadır.

Aynı şekilde, siyaset kurumunun sorumluluk alması gerekliliği konusunda, etnik kökene göre farklılık azalırken, TSK''nın sorunun çözümündeki rolü konusunda fark artmaktadır. Çok belirgin bir şekilde Kürtler, TSK''yı göz ardı ederek siyaset kurumunu öne çıkarırken, Türkler, TSK''dan vazgeçmeden siyaset kurumunu öne çıkarmaktadır.

Toplum açılım sürecini desteklemektedir (yüzde 48,1).

Verilen destek etnik köken itibariyle Kürtlerde daha yüksek iken (yüzde 75,7), Türk kökenlilerin de azımsanmayacak bir oranda süreci olumladığı (yüzde 42,7), kararsız kalanların da (yüzde 16,5) önemli bir yekûn tuttuğu görülmektedir.

Kamuoyunun yüzde 64''ü CHP''nin Kürt açılımına yaklaşımını ''olumsuz'', yüzde 16''sı ise olumlu bulmaktadır. MHP''nin hükümetin açılım politikasına ilişkin tutumunu olumsuz bulanların oranı yüzde 62, olumlu görenlerin oranı ise yüzde 16''dır. DTP''nin yaklaşımının olumluluk oranı sürpriz bir şekilde CHP ve MHP''nin üstündedir. Kamuoyunun yüzde 35''i DTP''nin bu konudaki yaklaşımını olumlu bulmaktadır (olumsuz görenler yüzde 41''dir).

Bu çerçevede, iktidar partisinin böylesine hassas bir konuda bile muhalefet partilerine kıyasla daha sağlam bir ''olumluluk'' algısı yarattığı söylenebilir: AK Partinin açılımını olumlu bulanlar yüzde 43, CHP ve MHP''nin politikalarını olumlu bulanların oranı ise her biri için yüzde 16''dır.

Hükümetin açılımına seçmenler bazında bakıldığında, AK Parti''nin kendi parti tabanını CHP ve MHP''ye nazaran daha çok ikna ettiği görülmektedir; AK Parti seçmeninin yüzde 60''ı, CHP seçmeninin yüzde 33''ü ve MHP seçmeninin yüzde 40''ı partilerinin tutumlarını olumlu bulmaktadır…"

İşte size ayna…

Analizler ve hesaplar bu zeminde yapılmalı…

Bu sonuçlar bile Türkiye''nin ışıldadığını gösteriyor.