FP"yi kapatmak "kriz"e davetiye

Türkiye''de Kemal Derviş''in "Güçlü Ekonomiye Geçiş Programı" adını verdiği "IMF garanti belgeli" krizden çıkış çabalarının, kısa değilse de "orta vade"de akamete uğrayacağı ve Türkiye''yi daha derin krizlerin ya da en azından kuvvetli "artçı şoklar"ın beklediği kanısındayız. "Yakın vade" için genellikle "kötümser" sinyaller veriyoruz.

Sorun, Kemal Derviş''in programının esaslarında değil. O program, Türkiye''nin yol alabilmesi ve ekonominin toparlanması için "olmazsa olmaz" niteliğindeki "asgari şartlar"ı içeriyor. Türkiye, IMF''ye 1961''den bu yana 17 kez "Niyet Mektubu" vermiş ve 18.sini vermek zorunda kalmış bir ülke, Yani, verdiği sözleri yerine getirmediği için, 18. Niyet Mektubu''nu vermek zorunda kalmış.

17 kez vaadini tutmayan bir ülkenin, pekala 18. vaadini de ihlal etmesi mümkündür. Buna bakarak, hüküm veriyoruz.

Genellikle, sermaye çevreleri mensuplarıyla ekonomistler ve çok bilmiş "siyasi yorumcular", bunun "son şans" olduğundan dem vurarak, bu kez, "Derviş programı"nın uygulanmasının kaçınılmazlığına işaret ediyorlar.

Aynı yorumu, bundan önce de yapmışlardı. Aynı gözlemde bundan önce de bulunmuşlardı. Türkiye''de "program"ın "sapması"nın IMF''nin prestijini yaralayacağına dikkat çekerek, buna izin verilmeyeceğini, dolayısıyla "program"ın uygulanacağını ileri sürüyorlardı. "Kriz" beklemiyorlardı.

Sonucu hep birlikte gördük. Önce, 22 Kasım 2000 ve ardından, hala içinde bulunduğumuz 22 Şubat 2001 krizleri...

"Kriz yönetimi" becerikli bir "siyasi önderlik"le sağlanır. Radikal kararlar içeren böylesine programlar, çok geniş bir "toplumsal mutabakat" ve "uzlaşma" zemininde, güçlü ve kararlı bir "siyasi irade" ile hedefine ulaştırılırlar.

Türkiye''de böyle bir durum yok. O yüzden, "yakın vade"ye "iyimser" bakamıyoruz. En "kısa vade"yi ise, üzerini kaplayan sis perdesi yüzünden göremiyoruz.

Alın, Fazilet Partisi''nin kaderi üzerinde cereyan eden fırtınayı... Hükümet, aylardır uyudu ve 12''ye 5 kala, can havli ile "parti kapatmaları zorlaştıracak anayasa değişikliği"ni ortaya atarak, Fazilet Partisi''nin kapatılmasının önüne geçmek istedi. Ankara''dan gelen tüm bilgiler, Bülent Ecevit''in fena halde paniklediğini haber veriyor. Zira, Fazilet Partisi''nin "odak"tan kapatılması ihtimali, en azından bir "ara seçim ihtimali"ni ciddileştiriyor. Böyle bir durum bile, "IMF garanti belgeli krizden çıkış programı"na "elveda" anlamına gelir.

Ayrıca, AB''den hükümete iletilen "sinyaller" de var. AB yetkililerinin, İsmail Cem''i açıkça uyardığını haber veren Radikal gazetesinin dünkü manşeti "AB''nin gözü FP''de" idi; üst başlığı ise AB''nin mesajını özetleyecek tarzda şöyleydi:

"Parti kapatarak Brüksel''e gelirseniz zorda kalırsınız"...

Bunun böyle olacağını işitmek için, Anayasa Mahkemesi''nin karar aşamasına gelmesini mi beklemek gerekiyordu? Ey hükümet, bugüne kadar aklın neredeydi? RTÜK Yasası adlı "faşizan" yasayı büyük bir gayretle, apartopar çıkartmayı bildin de, niçin bunca zamandır "parti kapatmayı zorlaştıracak" hatta "imkansız hale getirecek" anayasa değişikliklerinin peşine düşmedin?

Hükümetin bu "son dakika kaygısı", hukuki değil siyasidir. Hükümet, hem "samimi" değildir; üstelik "beceriksiz"dir.

Bu arada, hükümeti etekleyen tekel-kartel kanadından Hürriyet, Fazilet Partisi''nin kapatılması ihtimali karşısında sevincini gizleyememekte ve sanki "zil takıp oynayacak" haldedir. Hürriyet''in dünkü manşetine bakın: "Yargıdan FP''ye tokat gibi cevap"...

Milliyet''in de ondan kalır yanı yok. "Bu Ne Hız!" manşeti ve "FP davası tam 25 aydır sürüyor. Mahkeme karar aşamasına geldi. Şimdi ''Anayasa değiştirilecek, dava ertelensin deniyor" diye hükümet tavrına muhalif, ama "anti-demokratik" bir hükme destek veren bir tutum sergiliyor.

Türkiye''nin AB yoluna bir mayın daha döşeyecek, Türkiye''nin dış ilişkilerinde ve uluslararası imajında yeni bir başağrısına yol açacak; en önemlisi iç toplumsal dengeleri yaralayacak ve "krizden çıkış programı"nı sabote edecek bir muhtemel gelişmeye alkış tutan büyük basın...

Böyle bir "köhne zihniyet"in köşe başlarını tuttuğu, su başlarına yerleştiği bir ülkenin "krizden çıkması" mümkün müdür?

Böylesine çapsız bir "siyaset sınıfı" ile herhangi bir "kriz" aşılabilir mi? Olsa olsa, yeni "krizler" ürer. Fazilet Partisi kapatılırsa, olacak olan da odur.

İşte görün, Kemal Derviş''in "takas işlemi"nin ardından ve TÜSİAD Yüksek İstişare Kurulu toplantısında saçtığı iyimserliğin yerinde, 48 saat içinde, yeller esiyor. Piyasaya para girişi yok. Reel sektör yani sanayi üretimi yapan kesimden umutsuzluk haykırışları geliyor. Dolar, Merkez Bankası''nın müdahalelerine rağmen almış başını gidiyor. Yabancı yatırımcı, parti kapatmanın eşiğinde isteri çığlıklarıyla dolaşan tekinsiz bu ülkeden uzak duruyor.

Anayasa Mahkemesi Başkanvekili Haşim Kılıç, dün, FP ile kararın gecikmesine ilişkin olarak "Dava siyasidir. Hukukun içine oturtmaya çalışıyoruz" dedi. Yani, "minareye kılıf hazırlıyoruz" demek gibi bir şey... Ali Bayramoğlu''nun "Bu dava, hukuki sürecin sonucu olmaktan çok, siyasi bir sürecin sonucudur, devletin İslami siyasete açtığı ''siyasi savaş''ın ürünüdür" saptamasını doğruluyor.

Görüyorsunuz; hem 28 Şubatçılık, hem de AB aday üyeliği birarada yaşayamıyor. Birincisi, hukuku tahrip etmekle kalmaz, kriz de üretir. 28 Şubatçılık ile krizden de çıkılamaz. Kemal Derviş''le bile...