"Karizmatik lider" ve "yönetici elit"…

Bugünün Türkiye''sinde ''kuvvetli bir önsezi'' ile iki ''kesinlik'' söz konusu. Birincisi, bugün TBMM''de temsil edilen partilerin hiçbirisi, bir seçim olması halinde ''baraj''ı geçebilecek güç ve itibarda değiller. Bu ''kesinlik''i alt bölümlere de ayırabilmek mümkün. Buna göre, bunu ''bugünkü halleri'' ile ''baraj''ı geçme şansı hiç olmayanlar ile herşeye rağmen geçme şansı bulunanlar diye ikiye ayırabilinir.

Bugünkü halleriyle ''baraj'' geçme şansı ''hiç olmayanlar'' kim?

Tartışmasız cevap: DSP ile ANAP…

Buna karşılık, bir seçim halinde ''baraj''ı geçme şansı bulunanları MHP ile DYP olarak sıralayabiliriz. Ama dikkat edin, bunlar ''barajı geçme şansı bulunanlar''… Bu, ''barajı mutlaka geçerler'' anlamına gelmiyor. Barajı geçememeleri asla bir ''sürpriz'' sayılmayacak.

Saadet Partisi ile CHP''nin durumu da bu ikinci alt gruptakilerden pek farklı değil. Geçebilirler de, geçemeyebilirler de… Her ikisi de, ''barajı geçmeleri tereddütlü partiler'' grubunun ''gri bölgesi''nde bulunuyorlar.

Bu arada HADEP ile ittifak yapacak herhangi bir partinin ''baraj''ı geçmesi ihtimalinin çok kuvvetli olduğunu da kaydedelim. Ancak, bu ''herhangi bir parti''ye DSP ve ANAP dahil değil. Her kamuoyu yoklamasında yüzde 3''lerde debelenen ve Genel Başkanı gibi son yaklaştıkça ''titrek'' görüntüler saçan DSP, -olmaz ya- HADEP ile ittifak yapsa dahi, olsa olsa, HADEP''i daha aşağılara çeker; kendisini yukarılara çıkaramaz.

ANAP''a gelince; halkın vicdanında eriyen ve küçülen bu partinin ''büyük kongre''sine 10 gün kadar bir zaman kaldı. Eğer Mesut Yılmaz etrafında kenetlenmeye devam ederlerse, yokolmayı ve ''barajı aşamamayı'' kabullenmiş ve deklare etmiş olacaklar. Bu partinin performansı ''Mesut Yılmaz devri'' itibarıyla yüzde 35''lerden önce yüzde 25''e, ardından yüzde 18''e ve son olarak yüzde 11''e iniştir. Şu sıralardaki kamuoyu yoklamaları, ANAP''ı tempolu bir inişle yüzde 4''lerde gösteriyor.

ANAP''ın en önemli gücü, büyük medyanın ''patronaj''ını ve bürokrasideki bazı kilit noktaları kontrol edebilmesi. Bu dahi, partinin Mesut Yılmaz''ın ellerinde eriyip yokolmasını önleyemiyor. ANAP''ın eriyip yokolmasının yansımalarından biri, büyük medyanın sadece adının, zararının ve çevirdiği entrikanın ''büyük'' kalmasında. ANAP''la birlikte ''Mesut Yılmaz müttefiki'' büyük medya da erime halinde. Bunu, medya tekelinin başı Aydın Doğan, iki gün önce kendi gazetesi Hürriyet''te olanca açıklığı ile ilan etti ve gazete tirajlarının ''1979''daki seviyesinin altına düştüğünü'' söyledi.

ANAP ''Büyük Kongresi''nde Mesut Yılmaz kazanırsa, partideki çöküntü devam edecek; muhtemelen partiden kopuşlar olacak ve ''yeni oluşum'' kan kazanacak. Muhalefetin başarısı ise, Türkiye''deki ''siyasi denklem''i karıştıracak ve bu da ''yeni oluşum''a güç katacak.

Her ''yol işareti'' Türkiye''nin bir ''seçim güzergahı''nda ilerlediğini gösteriyor. IMF''nin iki numarası (Amerikalı bir numarası) Stanley Fischer''in apartopar Ankara''ya çağrılması ve ''ekonomik program''ın bir ''revizyon''a konu olacağı dahi bunun bir göstergesi. Yani, ''program'' bildik haliyle uygulanma şansını, bu hükümet elinde yitirmiştir. ''Program değişikliği'' kaçınılmaz olarak hükümetin ömrünü daha da kısaltıcı bir sonuç olacaktır. Bu da ''seçim güzergahı''nı hızlandırıcı bir etki yaratacaktır.

Gelelim, ''ikinci kesinlik''e… Bugünkü şartlarda bir seçim olması halinde, Tayyip Erdoğan''ın başını çektiği hareketin, ''tek başına iktidar'' olması kesin kabul ediliyor. Bu yönde çok güçlü tahminler var. Yakın dönemde etkili bir bakanlık görevinde bulunmuş ve Tayyip Erdoğancı harekete sempati duyduğu söylenemeyecek bir dostum, bana, ''Eğer bir ''karşı ağırlık'' çıkmaz ise, Tayyip Erdoğan hareketinin bugün için asgarisi yüzde 30-35''tir'' dedi.

''Karşı ağırlık''? Kemal Derviş''li bir oluşum mu? Kemal Derviş''in ''siyasi geleceği'' hala kocaman bir soru işareti. Onlu ya onsuz bir siyasi ''karşı ağırlık'' sahnede gözükmedikçe -sahnede gözükse bile sonuç değişmeyebilir- Tayyip Erdoğan''ın başını çektiği hareketin ''tek başına iktidar'' şansı, diğer her siyasi organizmadan daha fazla.

Bir hareketin daha partileşmeden böyle bir ''imaj'' elde etmesi, Türkiye siyasi tarihinde görülmemiş, ilginç bir olay…

Hareketin gelişme eğrisi, DYP ve MHP''yi ''baraj altı''na itebilir. ANAP''ın ''mahvı''nı tescil edebilir. Ancak bütün bunlar, ''Türkiye''nin çıkış yolu''nun garantisi olamaz. Bu hareket üzerinde bu kadar durulmasının ve ''kadro'' ile ''proje'' üzerinde odaklanıp tartışılmasının sebebi de budur.

''Yenilikçiler''in şu ana kadar çizdikleri ''profil'' bir Radikal yazarının satırlarında şöyle yansıyor: "Görüldüğü kadarıyla Yenilikçiler, kronik ekonomik sorunların ve özellikle de krizin yarattığı büyük hoşnutsuzluk ve mevcut siyasi partilerden umudun kesilmesi snucunda ortaya çıkan protesto oylarını almayı hedefliyorlar."

Bunun gerçekleşebilmesi, Türkiye''nin ve hatta dünyanın Türkiye''den beklediği ''büyük değişim'' için yeterli olmaz. Bunun için ''proje''nin güzel bir Türkçeyle ifadesi bile yeterli olamaz.

''Karizmatik lider''in yanıbaşında (altında değil) yer alacak ''yönetici elit'' tayin edici önemdedir. Ekonomi, güvenlik ve dış ilişkiler konusunda bilgili ve güven verici bir ''yönetici elit''. Toplumun sadece bugünü ve geçmişi protestosunu yansıtan değil, yarınına ve geleceğine umudunu ve inancını bileyen ve en önemlisi şu anda görünenlerin çok ötesine taşan isimlerden oluşan bir ''yönetici elit''…