Eğilip bükülmeden

Önceki cuma günü TBMM''de bir milletvekilinin odasında otururken cep telefonum çaldı. Nazik ve kibar bir bayan sesi Atv''deki Siyaset Meydanı''ndan aradığını söylüyordu. Arayan ses "Bu akşam Siyaset Meydanı''nda Fethullah Hoca Raporu''nu tartışacağız. Toplumun her kesiminden konuklarımız gelecek. Sizin de programa konuk olmanızı istiyoruz. Programa davet ediyoruz" diyordu.

Daha önce de birkaç kez Siyaset Meydanı''na davet edilmiş fakat katılmamıştım. Siyaset Meydanı programını ilk başlarda başarılı buluyor ve önemli bir hizmet gördüğüne inanıyordum. Ama bir dönem sonra programın giderek yanlılaştığını, adeta belli kesimlerin şovuna dönüştüğünü, sunucunun gereksiz yönlendirmeleri ve müdahaleleriyle tatsızlaştığını düşündüğümden programa katılmayı doğru bulmuyordum. O sebeple her seferinde teşekkür edip katılamayacağımı söylüyordum.

Bu son davette de aynı yöntemi izledim. Ankara''da olduğumdan katılmamın mümkün olmadığını belirterek teşekkür edip başarılar diledim. Ama anlam veremediğim birkaç soru vardı. Programa üç dört saat kala davet edilmiş olmam düşündürücüydü. Diğer yandan Fethullah Hoca Raporu''nun tartışılacağı bir programa ben niçin davet ediliyordum? Çeşitli düşünceler aklımdan geçti, sonunda din sosyolojisiyle ve siyasal hayatla ilgilendiğimden olabilir diye konuyu kapattım. Konu ilgimi çektiğinden işlerimi erkenden bitirip programı seyretmeye karar verdim.

Televizyonu açtığımda program henüz başlamıştı; bir de ne göreyim? Her kesimden konuğun katılacağı bildirilen programa topu topu beş kişi katılmıştı! Hem de birbirinin aynısı. Ortada rapor falan da yok, bir kasetten söz ediliyordu. Sunucu Ali Kırca''nın yüzüne sıkıntılar yansımış gibiydi. İki de bir kasetten bir bölüm veriliyor ardından da meşhur uzman konukların kanaatleri alınıyordu. Tam evlere şenlik bir program. Programın sonunu beklemeden kapatıp dinlenmeye çekilirken Ali Kırca''nın ve Siyaset Meydanı''nın intiharı demekten kendimi alamadım.

Bu programda sunulan kasetle birlikte başlayan linç histerisi günlerdir toplumu meşgul ediyor. İşin nereye varacağı belli değil. Ne yapılmak istendiğini kimse bilmiyor. Anlaşılan bir şey var ki o da işler hiç de iyi gitmiyor! Herkes farklı yorumlar yapıyor. Siyasilerin yaklaşımları şaşkınlık içinde bir mutedil görüntüsü veriyor. Basınsa bundan tiraj ve reyting devşirme peşinde. Ortada ne ilke var, ne kutsallar. Hukuk devleti, insan hakları, masumiyet ve benzeri değerleri zaten çoktandır terketmiş bulunuyoruz.

Bu kampanya bir şeyi yeniden aklıma getirdi. 28 Şubat süreci olarak ifade edilen gelişmeler başladığında bunun sadece RP ile ve Erbakan''la sınırlı olmadığını çok iyi tahmin ediyordum. Hatta RP''nin 54. hükümete ortak edilmesinin bile senaryonun bir parçası olduğunu düşünüyordum. Fethullah Hoca cemaatine yakın duran dostlarımız tüm gelişmelerin faturasını RP''ye ve Erbakan''a kesiyorlardı. Devamlı Erbakan''ı ve RP''yi eleştiriyorlardı. Hatta bu eleştirilerinde yer yer öylesine ileri gidiyorlardı ki birbirini kırmalar, suçlamalar bile gündeme geliyordu. Kendilerine hep şunu söylüyordum: "Yanılıyorsunuz, bu senaryo geniş kapsamlı bir proje olarak gözüküyor. RP olmasa da Erbakan olmasa da bu uygulanacak ve dindar kesimler bundan olumsuz etkileneceklerdir. Gereksiz yere bu insanların günahını almayın, haksız yere suçlamayın, oportünist bir tavır içinde olmayın, sonra mahcup olursunuz..."

RP ve Erbakan devreden çekildiler ama sürecin devam ettiği gözlerimizin önünde. Dahası bunca açıklamalara, suçlamalara, karalamalara, farklı tavırlara rağmen şimdi topun hedefi Fethullah Hoca''ya çevrildi. Bu çirkin, üzücü, kırıcı ve kaba bir saldırıdır. Ülkesine, toplumuna hizmet için gece gündüz çırpınan insanların bu tür karalamalarla mahkum edilmeleri elbette kabul edilemez. Ama bunu yapanlar işin ne hukukuna, ne insan hakları boyutuna, ne yapılan hizmetlere, ne vatanperverliğe bakıyorlar. Sadece ölçüleri kendileri gibi düşünüp düşünmedikleri, kendileri gibi olup olmadıklarıdır.

Zaman gazetesinin ve STV''nin cevap yetiştirebilmek için çırpınışını anlıyorum, ama hâlâ işin mahiyetinin kavranmadığı izlenimi vermesi şaşırtıcıdır. Fethullah Hoca''nın iki saat Reha Muhtar''ın karşısına geçip sorgulanması bu cemaat mensuplarını rencide etmiyor mu? Reha Muhtar''ın, bir sorgu hakimi edasıyla Hoca''yı sorgulaması, istediklerini söyletmeye çalışması, bir suçlu gibi sunması, hoşgörü adına olsa bile, kabul edilemez onur kırıcı bir davranıştır. Şimdi her zamankinden daha dik durmanın, onuru korumanın, eğilip bükülmemenin zamanıdır. Reha Muhtar''ın "Atatürk der misiniz efendim, Atatürk deyin.." sorusuna Hoca''nın muhatap olması ne kadar üzücü!!!