Keşke gelecek gelmese!

Bir kadının aldığı nafakayla İSKİ skandalı patlak vermişti. Bir trafik kazasıyla SUSURLUK faciası ortaya çıkmıştı. 17 Ağustos depremi''yle de DERİN DEVLET''in, sanıldığı kadar derin olmayıp bütün kurum ve kuruluşlarıyla iflas etmiş olduğu hakikatiyle yüzyüze gelindi.

MHP''li bir bakan televizyona çıkmış, "Devlet nerede?" diye şikayet eden halka güya cevap veriyor: "Devlet sekiz bakanıyla Adapazarı''nda!"

Devlet sekiz bakanıyla Adapazarı''ndaymış... Acaba devlet, değil sekiz bakanı, bütün bakanlar kuruluyla Adapazarı''nda olsa ne olur, olmasa ne olur? Başbakan halkın şikayetleri karşısında susmaktan, başını öne eğmekten başka birşey yapabiliyor mu? Bakanlar, "elden ancak bu kadarı geliyor" gibi yuvarlak laflardan gayrı derde derman olabilecek ma''kul bir söz söyleyebiliyorlar mı?

Bütün devlet erkânı şimdi dua ediyor. Felâketin büyümemesi için dua ediyor, acıların artmaması için dua ediyor; hem de acz içinde, acı içinde, korku içinde... Nitekim MHP sözcüsü Meclis kürsüsünde bir vâiz gibi konuşuyordu: "Felâketlerin altından imanımızla kalkacağız!"

Gemide fırtınaya tutulanların sığındığı bir imanla yani... Evet, zavallı milletin inançlarını, değerlerini acımasızca yok ederken, hassasiyetlerini bir çırpıda ezip geçerken akıllarına getirmedikleri o imanla... Yani çaresiz kaldıklarında... Yani kendilerinde vehmettikleri kudretin bir seraptan ibaret olduğunu anladıklarında... Yani imana sığınmaktan başka çarenin kalmadığını idrak ettiklerinde...

Peki ya karaya çıktıklarında?! Fırtına dindiğinde? Sular sakinleştiğinde? Milletin temsilcisi sıfatıyla ortalıkta dolaşanlar bu millet için -bugüne kadar ne yaptılar ki- bundan sonra ne yapacaklar dersiniz?

Bir düşünelim bakalım -eğer düşünmeye mecalimiz kalmışsa- şimdi milletin önünde boynunu bükenler, konuşacak söz bulamayanlar kimler? Elbette, öğrencileri, başlarını bir daha kapatmamak şartıyla affedeceklerini söyleyenler.. Kur''an kurslarını kapatıp bu milletin evlâtlarının Kur''an öğrenmesini hazmedemeyenler... Milletin dinî hassasiyetlerine karşı "irticayla mücadele" adı altında savaş açanlar...

Depremin hemen ardından, küçücük kızlarım mushaflarını ellerine alıp Kur''an okumaya başladıklarında aklıma âlemlerin Rabbi olan Allah''ın ne kadar büyük ne kadar kudretli ve fakat onun ikazlarını, öğütlerini, hafife alanların ne kadar küçük, ne kadar âciz olduğunu bir kez daha ve hakka''l-yakîn olarak idrak ettim.

Acılarımız büyük... Başımız bu sefer gerçekten belâda... Halk çaresiz... Herkes korku içinde... Hepimiz "keşke gelecek gelmese" diye düşünüyoruz. Ev sahibim, âilesiyle kendisini dışarı atmış, korkulu gözlerle etrafına bakınır ve ne yapacağını bilemez bir halde iken kendisine sordum: "Adnan bey, cüzdanınızı yanınıza aldınız mı?"

"Ne cüzdanı yahu!" dedi; "insanın aklına cüzdan mı geliyor?"

Tebessüm ettim. Çünkü gerçekten de o an kimsenin aklına cüzdanları gelmemişti, gelemezdi. Bu öyle bir imtihandı ki kimse nefsinden başka birşeyin derdine düşmemişti. (Lütfen hiç değilse bu vesileyle Mekkî sûreleri bir kez daha ve anlayarak/düşünerek okuyunuz. On aylık gebe develeri unutturacak olan Kıyamet sahnelerini bir kez daha ve ibretle hatırlayınız.)

17 Ağustos musibeti, hiç kimsenin kuşkusu olmasın ki İlahî bir ikazdır! İlahî bir uyarıdır! Gazab kamçısını kuşanmış ilahî öfkenin küçücük bir işaretidir!

Allah''ı terkedenleri Allah da terkeder! Allah''ı unutanları Allah da unutur! O halde şimdi -her zamandan daha fazla- Allah''ı hatırlamak zamanı... Şimdi bütün millet olarak birbirimize kenetlenme zamanı... Şimdi hep birlikte ve daha kuvvetle Rahman ve Rahim olan Allah''ın merhametine sığınma zamanı... Deprem sırasında cüzdanlarını evlerinde unutan bizler, cüzdanlarımızı, unuttuğumuz o kovuklardan alıp imkânlarımızı ihtiyaç sahipleri için seferber etmeli, dualarımızı lafzen olduğu kadar fiilen de arş-ı â''lâya ulaştırmalıyız.

Yâ rabbî, hilkât-ı âlemden evvel sen vardın, senden gayrı hiçbir şey yok idi. Şimdi de sadece Sen varsın, senden gayrısı yine yok! Kadîr olan da sensin, Rahîm olan da! Hepimiz Sen''den geldik yine Sana döneceğiz! Veren de Sensin, alan da! Öldüren de Sen''sin, dirilten de!