Tarım papazları

Samnitelar, Roma’ya akıl veren, Roma’nın temelini oluşturan önemli bir topluluktu.

Bir kere savaşçıydılar, haklarını korumayı bilen cesur adamlardan oluşan cesur bir Akdeniz halkıydı bunlar.

Aynı zamanda namusluydular, ahlaklıydılar, insan hakları konusunda son derece titizdiler.

Köleleri yoktu mesela, kendi işlerini kendileri yaparlardı.

Kimse kimseyi statüsüyle, imkanlarıyla kullanamıyordu, herkes kendine çalışıyordu.

Bu özelliklerinden dolayı Roma’dan önceki en önemli tarım toplumunu oluşturdular.

Kendi işlerini kendileri yaptıkları için emeğe saygıyı, dine bağlılığı, geleneğe itaati vazgeçilmez olarak görüyorlardı.

Sadece Samniteların değil, Erturyalıların, Latinlerin de Roma üzerinde etkileri vardı ama bunlar bambaşkaydı.

Kalabalık kasabalarda toplu olarak yaşamayı tehlikeli bulurlardı, korunaklı bir dağ başında kendilerine bir merkez kurarlardı, sonra küçük köyler, mezralar halinde bütün coğrafyayı tutacak şekilde etrafa yayılırlardı.

Kimsenin kıymet vermediği çorak, sarp arazileri verimli hale getirir, oralarda bir miktar kalabalıklaşır, daha sonra tekrar başka bölgelere doğru dağılırlardı.

Bunların aristokrasisi, Latinlerinkine hiç benzemiyordu, halk tabiriyle söylemek gerekirse, kralını tanımazlardı.

İbadetlerini yazılı emirlerle yönetirlerdi, herhangi bir soylunun, derebeyinin, hükümdarın dediği, yazılı emirler karşısında bir hiçti, feriştahını takmazlardı.

Evlenme adetleri mesela…

Görücü usulüyle evlenirlerdi, öyle sadece evlenecek kişilerin birbirlerini görmesiyle de sınırlı değildi bu tören.

Yetkililerin, önderlerin gözetiminde bir tanışma faslı gerçekleştirilir, daha sonra gençlerin hayatları birbirlerine anlatılır, denetimciler tarafından incelenir ve tarafların evlenmelerine izin verilir ya da verilmezdi.

Kimler kimlerle neden evlenirdi, o konulara girmeyeyim, adamların özel hayatı, bizi ilgilendiren bir tarafı yok.

Benim esas anlatmak istediğim mesele bu dirençli topluluğun toprakla olan ilişkisi, toprakla olan akrabalığı.

Samniteların ulusal dini, tarımı ve pastoral yaşamı ibadet olarak kabul ediyordu.

İnsan, kendi rızkını, kendi emeği ile topraktan çıkarıyorsa ibadet etmiş sayılıyordu.

Şair Virgil, İtalya’daki verimli üzüm bağlarını, üzüm yetiştiriciliğinin sırrını, bu topluluğun ibadetlerinden öğrendiğini söylemişti

Romalılar, Samniteların bu yasalarını, sivil ve dini hayatın düzenlenmesinde temel olarak kabul ettiler, aldılar, devletin göbeğine yerleştirdiler.

Roma, önce “tarım papazları” geleneği üzerine yükseldi, oradan boy verdi, kökleşti, üretti ve devletten imparatorluğa yükseldi.

Tarım papazları, İtalya’daki modern tarımın, doğru tarımın öncüleriydi, düzenli bağlar, bahçeler, sulama usulleri hep onlar sayesinde kuruldu.

Samniteların tarım papazları, bu halkın bozulmayan ahlakının, zayıflamayan dindarlıklarının, sarsılmayan dürüstlüklerinin garantisiydi, koruyucu, kollayıcısıydı.

Tarihin bir döneminde yaşamış olmalarına rağmen uygulamaları günümüze kadar taşınmış olan bu halkın erdemli özelliklerinden bahsederken elbette kendimize bir ders çıkarmak için anlattım bunları.

Türkiye’de, din adamlarının tarımla ve toprakla olan ilişkisi çok enteresan bir konudur.

Yenilmesi, içilmesi haram olan ürünler dışında, üretime dair mevzularla ilgili konuşan din adamı var mıdır, olmuş mudur, bilmiyorum.

Ben duymadım…

GDO’lu, hormonlu ürün yetiştiriliyor, ses yok...

İlaçlı, şırıngalı tavuk büyütülüyor, ses yok...

Envaiçeşit zehir gübre diye toprağa atılıyor, mahlukat öldürülüyor, toprak çoraklaştırılıyor, ses yok...

Üreticiden 20 kuruşa alınan domates 8 liraya, 10 liraya alınan fındık 60 liraya satılıyor, ses yok...

İnsan hakları, hayvan hakları olduğu gibi bitki hakları, ağaç hakları, tohum hakları da var, hiç kimse bunlardan bahsetmiyor.

Türkiye, laik bir devlettir, kabul…

Din ve devlet işleri birbirinden ayrıdır, kabul…

Fakat laiklik, din ve toprak işlerini birbirinden ayırmaz, insan topraktan yaratıldıysa, din adamı toprağa dair her şeyi bilmek ve anlatmak zorundadır.

Tarım papazları birliği, Roma’yı kurdu, modern tarımın yolunu açtı, dağı bayırı yeşertti, İtalya’nın lezzetli mutfağını oluşturdu, bizim din adamlarımız maalesef bu konular hakkında tek bir kelime dahi edemedi.

Birisi de çıkıp “Hormonlu salatalık üretmek, iğne ile kurbanlık beslemek haramdır” diyemedi.

Adam, Roma’dan önce, tarım papazları birliğini kurmuş, ne anlatıyorsun sen...