Bir iddia ve düşündürdükleri

Seslendiren DEP''li eski bir politikacı olduğu için iddiaya gülüp geçebiliriz; ancak, ciddiye almasak bile formüle ediliş biçimi iddianın üzerinde durulmayı gerektiriyor...

Söylenen bu kadar basit. İddianın kendisi çok rastlanan türden bir zihin eksersizi, bu sebeple de üzerinde durulmayabilir; fakat eksersizin dayandığı temel kabulü, ülkemizin kronik bir sorununa ışık tutmaya yaradığı için, sorgulamadan geçmemeliyiz. O temel kabul, üzerinde durmaz ve gereğini yerine getirmezsek, Türkiye''nin önünü kesen özellikler taşıyor çünkü...

Temel kabul şu: Türkiye''de devlette bölünmüşlük var; hükümet belli bir politika izliyor, devletin başka birimleri de kendi bağımsız politikalarını sürdürüyorlar. Bugün bölünmüşlük o halde ki, devletin bir kurumu, ülke çıkarına uygun politik çizginin ne olduğunu bildiği halde, sırf hükümetin işine yarar diye, o çizgiye karşı tavır alabiliyor...

Konu ''Kürt sorunu'' ekseninde açıldığı ve o eksenin hamuru da çok su kaldıracağı için dikkatlerimiz dağılabilir. Bu sebeple, konuyu sunulduğu eksenden çıkarıp sadece temel kabulü sorgulayacak biçimde ele almakta yarar var.

İktidar devlette bölünmüşlüğü kaldırmaz. İktidarı farklı odakların paylaştığı ülkeler elbette var yeryüzünde, ancak o ülkelerin egemenlik haklarını kesintisiz kullanabildikleri ileri sürülemez. Halkın seçilmiş temsilcilerinin kullanması gereken iktidarı halktan yetki almamış başkalarıyla paylaştırdığınızda, ülkenizi dışa karşı da zayıf hale getirmiş olursunuz.

TBMM Genel Kurul salonunda en görünür yerde yazılı “Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir” cümlesiyle ifade edilen gerçek budur.

Buradaki anahtar sözcükler, fark edildiği üzere, ''yetkili organlar'' sözcükleridir. Bununla kast edilenin anayasada tek tek sayılan kurumlar olduğu bellidir. Halkın seçilmiş temsilcileri (Meclis ve içinden çıkardığı hükümet), iktidarı, devletin başka kurumları ile anayasa gereği paylaşmaktadır.

Şimdi cevabı aranması gereken tamamen teorik sorular şunlardır: Acaba bu zorunlu paylaşım, söyleşide dile getirilen iddiayı hak edecek türden yanlışlıklara da sebep olmakta mıdır? Devletin kurumlarından biri, sırf bir başka kurumun işine yaramasın diye, doğru olduğunu bildiği bir politik çizgiye karşı çıkabilmekte midir? Eğer böyleyse, anayasayı kaleme alanlar ülke çıkarlarına ters sonuç vereceğini bilselerdi iktidarı kurumlar arasında paylaştırırlar mıydı?

Böyle bir ihtimal bugün söz konusu ise, ilk yapılması gereken, anayasayı ülke çıkarlarına ters uygulamaya son verecek biçimde yeniden düzenlemektir.

Kimin ne amaçla söylediğine hiç bakmadan bu önemli konuyu tartışmalıyız.