İrtica kime yarıyor?

İki ellerinde binbir boya, bazıları, istedikleri kişilere kara çalmayı kendilerine iş edindiler; Türkiye epeydir, bu tiplerin ''irtica'' bahanesini kullanarak karaladığı itibarların sıkıntısını çekiyor. Bazılarının kariyerleri de ''irtica'' tehdidi ile irtibatlı. Yakında cumhurbaşkanı seçeceğiz; daha şimdiden belli olan, ''irtica'' konusunda sağlam duracak birinin arandığı.

Bu arada, yaptıkları her pisliği, ''irtica ile mücadele'' konusundaki duruşuyla açıklama eğiliminde olanlar da var...

Son birkaç olayı hatırlayalım: Hazırlanan her kararnamede ''görevden alınacaklar'' arasında adı geçen büyük illerimizden birinin valisi, kendisi çok zıt bir yapıda olmadığı halde, çareyi ''irtica ile savaş'' cephesine yazılmakta buldu. Başka illerde karşılaşılmayan bir çok gariplik o zatın valilik yaptığı ilde yaşandı. İmam Hatipli kız öğrencilerin başları bir tek o ilde açıldı sözgelimi. Valinin ''çete'' irtibatı, geçmiş görevlerinde bazı suç örgütlerini koruduğu iddiaları yüzünden şu günlerde yeniden görevden alınması söz konusu; ancak devletin tepesi, ''irtica ile savaşan'' valiye sahip çıkıyor...

Dün yeni bir örnekle sarsıldık. Bir kanun kaçağını evinde sakladığı ithamlarının hedefi olduğu için mahkemeye verilen bir savcı, "Ben irtica ile mücadele ettiğimden başıma bunlar geldi" diye savundu kendisini... Birkaç ay önce, İstanbul belediyesiyle ilgili sonradan asılsız olduğu ortaya çıkan, ancak bir çok saygın insanın gözaltına alınmasına yol açan soruşturmayı o savcı yürütüyormuş meğer... Savcılar, görevlerini, başka herhangi bir gerekçeye bulaştırma ihtiyacı duymadan, hukukî çerçevede yürütürler, bizim bildiğimiz bu; bu savcı ise, ülkenin en büyük belediyesini ''irtica'' gerekçesiyle tâcize kalktığını kendisi itiraf ediyor. Kanun kaçağı ile al takke ver külâh ilişkisinin ''irtica mücadelesine'' verdiği destek yüzünden göz ardı edilmesini beklediği o kadar belli ki... Başkalarında işe yarayan neden onu da dertten kurtarmasın?

Bu durum, son birkaç yıl içerisinde yaşanan ''irtica paranoyası'' yüzünden, devletin üzerine oturduğu dengelerin ne kadar bozulduğunu düşündürüyor. Ehil olmadığı, görevini hakkını vererek yerine getiremediği halde, sırf ''irtica'' konusundaki tavrı sebebiyle işbaşında tutulan kimler var acaba? Deprem felâketi sırasında beceriksizliklerinden dünyanın haberdar olduğu bazı kamu görevlileri, ''irtica'' konusundaki tavırları sayesinde mi işbaşında kalmaktalar? Eğer bu kuşkular doğruysa ve devletin yapısı yanlış değerlendirmeler üzerine oturuyorsa, bütün ülke, baştan aşağıya, ehil olmayan ellerde demektir... Cumhurbaşkanı seçimiyle ilgili tartışmaların bir yönüyle ''irtica'' eksenli yürütülmesi de bu kuşkumuzu azaltmıyor, çoğaltıyor...

Türkiye''yi irtica paranoyasıyla ''beceriksizler yönetimi''ne mahkum eden değerler kaymasında, o paranoyayı besleyen önyargıları artıracak türden söz ve davranışlar da önemli bir rol oynuyor. Madalyonun öteki yanı da bu. Nazileri kurbanlarının kışkırttığını iddia etmiyorum, ama Türkiye''nin son yıllarını etkisi altında tutan önyargılar üzerine kurulu yoz atmosferde, bazı kişilerin söz ve ifadelerinin özellikle etkili olduğu da açık. Yalan, mübalâğa, palavracılık, olduğundan farklı görünme hevesi, ''irtica'' kampanyasına yeni malzeme sağlayabiliyor.

Türkiye irtica paranoyası ile girdiği tehlikeli süreçten, o paranoyanın üzerine oturduğu varsayımların birer birer ortadan kalktığı sağlıklı bir ortamla kurtulabilir ancak. Ülke insanlarının büyük çoğunluğuna karşı tavır alanlar, bunu iç ve dış müttefiklerine mâkul bir şeymiş gibi sunanlar, kullanabilecekleri örnek bulmakta zorlanmalılar. Bizim insanımız, aslında, tasvir edilen ''irtica'' tablosunun malzemesi değildir.

Bu iki ''azınlık'' uç arasında sallanıp duran Türkiye, depremin sarsıntılarına rağmen, kendini düzeltmede zorlanıyor. Sarsılan zihinler, "Cambaza bak, cambaza" ustalarının çabaları sonrasında, kendilerini yeniden önyargılar rehavetine bırakıyorlar. Bir daha, bir daha sarsılıyoruz, yine de aklımız başımıza gelmiyor...

Türkiye, ''irtica'' ile suçlananların da, bu suçlamayı yapanların da, "Ülkemiz acaba bizim yüzümüzden mi bir ''beceriksizler yönetimi'' eline düştü?" sorusunu kendilerine sormaları gereken bir ülke durumunda bugün. Bu soruyu soralım ve cevabını önyargısız olarak arayalım.

Ey okur, sen kendine sorduğunda, samimi olarak hangi cevabı verdin?