İtiraz ediyorum sanmayın

Deniz Baykal''ın başlattığı ''çarşaf açılımı''nın en büyük destekçilerinden biriyim. İlk günden beri ağzımı her açışta süreci övüyorum, ne zaman konuya değinmem gerekse kalemim hep olumlu taraflara kayıyor.

CHP''nin bugün geldiği nokta ve Deniz Baykal''ın süreç içerisinde söyledikleri gerçekten önemli. Baykal''ın “Biz insanların başının üstüne değil, başının içine bakarız” cümlesi üniversite kapılarına kazınacak önemde bir vecize. “Çarşaf ve başörtüsü siyasal simge değildir” tespiti ise Anayasa Mahkemesi''nin hemen karşısındaki ''Anayasa Parkı''nın en görünür yerine nakşedilse yeridir...

Her ikisi de, hiç kuşkusuz, geçmişinde üniversitede ''siyasal davranış'' dersleri vermiş bir doçentin ağzına son derece yakışan vecizeler; Deniz Baykal''ın söyledikleri akademisyen geçmişiyle yüzde yüz uyuşuyor... Bir siyasi parti başkanı olarak kendisine düşen de, elbette vatandaşların bütününü kucaklayan bir tavra sahip olmaktır. Özellikle kritik olacağı daha şimdiden belli 29 Mart 2009 yerel seçimine doğru hızla yol alınırken...

“Günlerden beri alkışladın CHP''nin son siyasî açılımını, şimdi neden tersten çakıyorsun?” demeniz pahasına bir noktaya özellikle dikkatinizi çekmek istiyorum: CHP örgütünün ve yönetim kadrolarının bu denli köklü bir değişikliği, geçmişteki tavırlarını ve yakın dönemdeki çabalarını hiç sorgulamadan, böylesine kolayca içselleştirip benimsemelerine...

Liderlerini eleştirmiyorlar; partilerin yapısını bildiğimiz için ve lider sultasına karşı çıkmanın bedelini ödemek isteyemeyeceklerini düşünerek, hadi buna “Eyvallah” diyelim, fakat hiç değilse bizlere bir ''özeleştiri'' borçları yok mu?

Partilerin vites değiştirmeleri de, farklı bir kulvara yönelmeleri de kolay değildir. Düne kadar “Ak” dediğine bugün “Kara” demeye başlayacaksa bir parti, kendisinden, hiç değilse, arada bir yerlerde, yerleşik değerlendirmeden kuşku duyduğunu belli etmesi beklenir... Liderin ağız değiştirdiği ya da yer etmiş politikadan saptığı noktalarda partilerin içi karışır...

1971 öncesinde Süleyman Demirel''in Adalet Partisi''nde yaşananları hatırlayalım... Ya da İsmet İnönü''nün genel başkanlığı seçimini kaybettiği kongre öncesinde CHP''de meydana gelen büyük kırılmayı... 1973''te partisini Necmettin Erbakan''ın MSP''si ile koalisyona sokarken, Bülent Ecevit, kısa süre öncesine kadar sürdürdüğü söylemden vazgeçmesini ''tarihsel uzlaşma'' deyimiyle kavramsallaştırma ihtiyacı duymuştu.

CHP Deniz Baykal eliyle rayından çıkartılıp başka bir kulvara oturtuluyor, CHP içinde kimsenin fazla umursadığı, ses çıkardığı veya gelişmeyi sineye çekerken bir kavramsallaşma denemesi sergilediği görülmüyor...

Toplum mu değişti acaba ve yapılanı hesaba çekmiyor, yoksa politikacılar mı umursamaz oldu? Aksi halde, hiç değilse CHP içerisinden bir Allah''ın kulunun “Madem çarşafı zararsız görecektik, neden türban yasağı için Anayasa Mahkemesi''ni anayasayı çiğnemek zorunda bıraktık?” itirazıyla ortaya atılması gerekmez miydi?

Benim bu küçücük maruzatıma takılıp kalmasın CHP yönetimi. Tam tersine, Deniz Baykal''ın bütün politik hayatı boyunca giriştiği en cesur dönüşüm hamlesinin ufacık bir darbe bile almasını istemem. “Çarşaf siyasal simge değildir” vecizesini Çankaya''daki Anayasa Parkı''na, “Biz insanın kafasının üstüne değil, içine bakarız” vecizesini ise bütün üniversitelerin kapılarına takılacak birer levha haline dönüştürme görevini de -hiçbir karşılık beklemeksizin- seve seve üstlenmeye hazırım.

Parti yönetimi ve örgütündeki sessizliğe bakarak soruyorum: Acaba CHP''liler de böyle bir dönüşüm hamlesini mi bekliyordu dersiniz?