Mantık ve dilbilimin izinde...

Son günlerde süregiden tartışmanın ortasına biraz tuhaf bir biçimde düşmüş oldu, ama olsun; sarf eden ''Genelkurmay başkanı'' unvanını taşıdığı için, "İrtica tehdidi var olduğu sürece 28 Şubat gerekirse bin yıl devam edecek" cümlesini dikkate almamız gerekiyor. Org. Kıvrıkoğlu, daha önce de ağzından çıkmış bu hüküm cümlesini, yeni yıl dâveti için çıktığı Çankaya Köşkü''nde söylemiş gazetecilere...

Dilbilim açısından, bu, iki cümlecikten oluşan bir şart cümlesi. ''Şart'' teşkil eden ilk cümlecik "İrtica tehdidi var olduğu sürece", ülkemizde bir ''irtica tehdidi'' bulunduğu ve bu durumun uzun yıllar devam edeceği kabulüne dayanıyor... İkinci cümlecik ise, tehdit varsa 28 Şubat''ın bin yıl devam edeceğini âmir. Her şart cümlesinde olduğu gibi, burada da, ikinci cümleciğin geçerliliği ilk cümlede yer alan ''şart''a bağlıdır; ''şart'' yoksa veya artık devam etmiyorsa hüküm de kendiliğinden ortadan kalkar... Org. Kıvrıkoğlu''nun cümlesi, dilbilim açısından, şu anlama da geliyor: "İrtica tehdidi yoksa (veya biterse) 28 Şubat sona erer..."

Bu durumda yapılacak en mantıklı iş, ülkemizde ''bugün'' bir ''irtica tehdidi'' bulunup bulunmadığını sorgulamaktır. O halde soralım: ''İrtica'' diye bir ''tehdit'' gerçekten var mı ülkemizde?

Bu soruyu, YÖK başkanı Kemal Gürüz, İstanbul üniversitesi rektörü Kemal Alemdaroğlu, Marmara İlahiyat dekanı Zekeriya Beyaz gibi isimlere yöneltirsek, alacağımız cevabın, "Elbette var" ile başlayan uzun bir tirad olacağına hiç kuşku yok. Ancak, onlar ve her alanda bulunabilecek benzerleri, ülkeyi köklü biçimde etkileyen hassas bir konuda ''yansız'' birer bilirkişi sayılabilirler mi? Bu soruyu şöyle de sorabiliriz: ''İrtica tehdidi'' üzerine oturan 28 Şubat olmasaydı, adları geçen bu kişiler, şimdi işgal ettikleri koltuklarda oturabilirler miydi? 28 Şubat, bazıları için, bizatihi ''varlık sebebi'' haline dönüştü; o biterse var olma sebebi ortadan kalkacak kişilerin ''tanıklığı'' herhalde geçerli sayılamaz.

Türkiye, 28 Şubat süreci içerisinde ve halen, ''tehdit algılaması'' yüzünden ciddi bir ''kaotik ortama'' sürüklenmiş bulunuyor. Eğitim sistemi altüst edildi ve binlerce genç, sırf o algılamaya dayalı uygulamalarla mağdur edildi. Meslek okulları mezunlarına ''ayrımcılık'' yapılmasında olduğu gibi, mağdurların illâ ''irtica'' ile irtibatlanabilecek kişiler olması da gerekmiyor... Ancak, ''tehdit'' anlamı taşıyan bir ''kalkışma'' içerisine girmedi ''irtica''; münferit olayları bir ülkeyi bütünüyle etkisi altına alacak ''toplu zecri tedbirler'' için ''gerekçe'' saymak her zaman mümkündür, ancak böyle bir tutum hukuki ve mâkul değildir...

28 Şubat''ın üzerine oturduğu ''irticai görüntüleri'' hatırlatacaklar çıkacaktır. Ancak, ''Andıç'' belgesinin gözler önüne serdiği, "Cüret edemezlerdi" cümlesiyle iyice pekişen "28 Şubat-medya ilişkisi", o görüntülere yeniden ve farklı bir gözle bakmamızı gerektiriyor. Ya o görüntüler (ve o görüntülerde gördüğümüz kişiler) ''sanal'' veya ''kurgu ürünü'' iseler? Ya önceden yazılmış senaryolarda -gönüllü veya gönülsüz- figüranlığı kabullenen tipler iseler o ''irtica görüntüleri''nde yer alanlar?

İlk bakışta anlamsız gelse bile bu soruda ısrarlıyım; çünkü ''irtica'' ile suçlanan geniş kitleler arasında, üzerlerine ''tehdit değerlendirmesi'' oturtulan tipler aransa da bulunamıyor bugün. Bulunabilecekler ise, binlerce yıl sürecek köklü tedbirleri hak etmeyecek ''münferit'' tipler... Milyonlarca taraftar ve sempatizanı bulunan koskoca bir parti kapatıldı, ikincisi de aynı tehdidin altında; değişik mesleklerin heveslisi gençler üniversite kapılarından döndürülüyor... Devleti, rejimi, anayasal ilkeleri ''tehdit'' altına düşürecek en ufak bir kıpırtı bile ufukta görülmüyor...

Mantıkla doğrudan bağlantılı dilbilim açısından, "İrtica tehdidi var olduğu sürece 28 Şubat gerekirse bin yıl devam edecek" cümlesindeki ''şart cümleciği'', bu tahlil ışığında, fazla güçlü görünmüyor. Süreçten nemalanan belli tipler dışında, pek az kimse, "İrtica tehdidi var" diyebilir bugün... Böyle bir ortamda da, "28 Şubat gerekirse bin yıl devam edecek" cümleciği sadece bir ''farazi hüküm'' teşkil ediyor...

Bugün ülkenin ihtiyacı olan, hepimizi tıknefes yapıp ekonomiyi felç eden, siyaseti kilitleyen, uluslararası ilişkileri darboğaza sokan engelleri ortadan kaldıracak bir ulusal seferberliktir; bu da, ancak, 28 Şubat''ın sona ermesiyle mümkündür...