Meclis"i göreve dâvet

TCK 312''in tek mağduru Necmettin Erbakan değil; sağdan-soldan hiç de azımsanmayacak sayıda siyasetçi, fikir adamı, sivil toplum önderi, aydın, yazar, aynı maddeden ya hapiste bulunuyor, ya da cezaevine girme hazırlığında. Erbakan adı ''eski başbakan'' ve ''eski parti lideri'' sıfatları sebebiyle cezaya dramatik bir özellik katıyor. Avrupa Konseyi Parlamenterler Meclisi başkanı Lord Russel-Johnston''un "Mahkumiyet kararının Türkiye''nin Avrupa Birliği ile bütünleşmesi sürecine zarar verdiğine" dair sözleri bir gerçeğe işaret ediyor: Konu, giderek, uluslararası boyuta taşınıyor...

Necmettin Erbakan cezaya çarptırıldığı konuşmayı 1994 yılında yapmış... Peki dâvâ ne zaman açılmış? 1998''de... Kameralarla tespit edilmiş, televizyonların zamanında yayınladığı konuşmayla ilgili dâvânın, olaydan tam dört yıl sonra açılması nasıl açıklanabilir? TCK 312''in önlemeye çalıştığı türden ''suç'', yığınların, kışkırtıcı konuşma veya yazının hemen ertesinde harekete geçmeleri durumunda söz konusu olur. Bu nasıl bir ''kışkırtıcı konuşma''dır ki, yapıldıktan hemen sonra muhatapları üzerinde herhangi bir etkisi görülmediği gibi, seyredildiği ya da metni okunduğunda, belki yadırganıyor, ama işiten veya okuyan üzerinde, bugün bile, eyleme kalkışma hissi doğurmuyor?

TCK 312''yi savunanlar, sözgelimi MHP genel başkan yardımcısı sıfatıyla açıklamalar yapan Şevket Bülent Yahnici, maddenin varlığını devletin kendini koruma ve kollama arzusuyla açıklıyor. "Ne yani" diyor MHP sözcüsü, "İnsanlar arasında kin ve nefret duygularını kökleştirmek, bir sınıfı diğeri, bir kesimi öbürü aleyhine kışkırtmak serbest mi olsun?" Oysa, 312 tartışmalarında açıkça anlatıldığı ve Adalet bakanı Prof. Hikmet Sami Türk''ün hazırladığı yeni metinde olduğu gibi, istenen, maddenin bütünüyle kaldırılması değil, gevşek ve keyfi uygulamaları ortadan kaldıracak bir ölçü getirilmesidir. Nitekim, Batı, bu ölçüyü ''açık ve mevcut bir tehlike'' biçiminde belirlemiş bulunuyor...

Böyle bir ölçü uygulandığı taktirde, ''kin ve nefret yaymak, sınıf ve kesimler arası kışkırtıcılık yapmak'' yine yasak olacak, ancak bu yasak, dünyanın her tarafında kabul gören eleştiri sınırları içerisinde fikir açıklayanları bağlamayacak... Aykırı da olsa, yadırgansa da, her fikir özgürce serdedilebilecek... Kışkırtıcılar, kitleleri suça teşvik edenler ise, ''açık ve mevcut bir tehlike'' anlamının gereği olan bir eyleme sebebiyet vermişlerse, yasa kapsamı içine girecekler...

Necmettin Erbakan, Hasan Celal Güzel, Tayyip Erdoğan gibi siyasilerin, Akın Birdal gibi sivil toplum önderlerinin ve Eşber Yağmurdereli gibi aydınların konuşma veya yazılarıyla kimseyi eyleme sürükledikleri söylenemez. Mahkemeler, biraz da siyasi iradenin oluşturduğu havanın etkisiyle, 1990 yılında kaldırılan TCK 141, 142 ve 163. maddelerin yerine, çoktan beri varolduğu halde başvurulmayan TCK 312''yi kullanım alanına soktular. ''Siyaseten yanlış'' kişilerin başında şaklayan bir kılıç görüntüsünde bu madde...

Oysa, uygarlık ''siyaseten doğru'' olduğu iddiasındaki kişilerden çok, aykırı sözler söyleyenler sayesinde gelişti. Galile''den günümüze bütün bilimsel ilerlemeler, döneminin egemen anlayışına kafa tutmayı göze alabilen cesur öncüler sayesinde kaydedildi; kimi ''siyaseten yanlış'' fikirleri yüzünden başını vermiş olsa bile... Zaten, fikir ve kanaat özgürlüğü, sistemin kendisine yakın gördüğü fikir ve kanaatler için tanınmaz; tersine, özgürlük, farklı, aykırı ve yadırgatıcı fikir sahiplerinin rahat hareket edebilmeleri içindir... Türkiye daha bu temel kabulü özümseyememiş bir ülke, ne yazık ki!

Eski bir başbakanı, bir kaç siyasetçiyi, bir sivil toplum önderini, bir aydını, sayısız yazar ve düşünürü, bize aykırı gelen fikirleri yüzünden cezaevlerine gönderince, o insanlar ve fikirleri etkinliğini yitiriyorlar mı? Galile bir örnekse, onu cezalandırmak isteyenler değil, "Dünya yine de dönüyor" diyen o haklı çıktı. Peki, bugün kendilerini haklı sananlar, yarın, fikirleri yasakladıkları, kanaat açıklayanları cezalandırdıkları için, tarihin önünde suçlu konuma düşmeyecekler mi?

Necmettin Erbakan''a verilen ceza kulağa küpe olsun ve Meclis -gerekirse âcil gündemle hemen toplanarak- bu ayıbı Türkiye''nin önünden süpürsün...