Muska yerine

Irak''ın kuzeyindeki yerel yönetimin Türk basınında çıkan savaş yanlısı yayınları yakından izlediğini Mesud Barzani''nin Hasan Cemal''e söylediklerinden öğrendik. Savaş istemeyen, ancak şartların hızla o nihaî noktaya doğru savrulduğunu gören yazıları da aynı titizlikle izliyor mudur acaba?

İzlese iyi olur.

Bir bakmışsınızdır, aynı dinden bir insan, bir dindaşınız, sizi mahcubiyetten sokağa çıkamayacak duruma getiren bir söylem/eylem ile toplumun karşısına çıkmış; ne yapacağınızı bilemezsiniz. Aynı durum etnik köken için de söz konusudur. Benzer din, etnik köken, toplumsal sınıf veya kültür çevreninden insanların birbirine yakın tepkiler vereceğini düşünmek yanıltıcı olabiliyor.

Türkiye''de doğmuş, büyümüş, eğitimini burada almış ama Irak''ın kuzeyinde yaşayan insanlarla kan bağı bulunan pek çok kişinin, oradaki yerel yönetimin önderleri tarafından yapılan açıklamalar sonrasında şaşkınlık yaşadıklarını tahmin etmek zor değil. Mesud Barzani Türkiye''nin PKK konusundaki hassasiyetini ne kadar anlamıyorsa, asırlardan beri birlikte yaşadığımız Kürt vatandaşlarımızın çoğunluğu da, onun bu anlayışsızlığını anlamakta zorlanıyor.

Hayal dünyasında yaşıyor Mesud Barzani; ABD ve İsrail''in kendisine sonuna kadar destek çıkacaklarını düşünüyor. “Türkiye mi, Kuzey Irak''taki Kürtler mi?” ikilemiyle karşı karşıya kaldıklarında, her iki ülkenin kendisini o dakikada unutacaklarını hesap etmiyor. Oysa, 1975''te, o sıralar limoni olan arasını Bağdat yönetimiyle düzelten İran Şahı Pehlevi''nin kendilerine sunduğu, “Irak''ın kuzeyindeki Kürtler mi, Saddam mı?” ikilemine muhatap olduklarında, her iki ülke, Mesud Barzani''nin ''molla'' lâkaplı babasını gözden çıkarmada pek az tereddüt etmişti.

Bu bölgede daha uzun yıllar yüz yüze bakmaya devam edecek iki kimlik varsa, bunların Türkler ile Kürtler olduğuna burada kimsenin kuşkusu yok; fakat PKK bu denklemin hiçbir yerinde bulunmuyor.

Terörle sonuç almanın imkânsız hale geldiği bir dünyada yaşıyoruz. ''Teröre karşı global mücadele'' yürütülürken, ABD''nin veya herhangi bir Batı ülkesinin, “Bu başka bir terör” diye PKK''ya arka çıkması beklenebilir mi? Geçmişte varlığına ses çıkarmamış veya dolaylı-doğrudan destek vermiş olanlar dahil, bütün ülkeler, Türkiye''nin PKK''yı ortadan kaldırma kararlılığına saygı göstermek zorunda kalacaktır. Nitekim, PKK''nın giderek bir yalnızlık çemberi içerisine sıkıştığı şimdi bile fark ediliyor.

Böyle bir ortamda, ayakta kalma mücadelesi veren ve adam yerine konulmak isteyen herhangi bir yönetim, PKK''dan yararlanabileceğini umabilir mi? Kendi topraklarından tehdide muhatap, kentlerinde hergün şehit cenazesi kalkan komşu ülkenin hoşgörüsünün sonsuza kadar süreceğini sanacak kadar saf olabilir mi Mesud Barzani? O kadar saf ise, başında bulunduğu yerel yönetimi ayakta tutmayı da, başkaları tarafından ciddiye alınmayı da beklemesin.

Teröre arka çıkıp Türkiye ile dalaşarak sonuç almayı düşünüyorsa, gerçekten hayal dünyasında yaşıyor demektir Mesud Barzani...

Yapması gereken, medet beklemek üzere uzak diyarlara gözünü dikmek yerine, hemen yanı başındaki Türkiye''nin dostluğunu kazanmaya çalışmaktır. Vaktiyle PKK ile birlikte ismi anılan Suriye''nin, teröre sırt çevirmesinden sonra Türkiye ile sergilediği sıcak yakınlığı göremeyecek denli gözleri kapalı olamaz Barzani''nin...

Onun yerinde ben olsam, muska yerine bu yazıyı cebimde taşırdım.