Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
41

Bildirimler

Ne kadar öfkeli olduğunuzu biliyorum, kendinizi ne kadar aşağılanmış hissettiğinizi de... İsrail'in Filistin ve Lübnan'a karşı sürdürdüğü iki cepheli insafsız savaş hepimizin gözleri önünde cereyan ediyor çünkü: Güney Lübnan'da karşısına çıkanları ezip geçiyor İsrail tankçı ve piyadesi; uçakları ise ülkenin dört bir tarafına ölüm yağdırıyor... Filistin'de bebelerin hayatı işgal gücünün insafına kalmış... Vicdandan küçücük bir nasibi olan her canlı bu görüntü karşısında isyan eder...

İsrail'in aşırı güç kullanımından söz ediliyor ya, 'müstehcen', böyle bir güç için daha uygun bir sıfat sayılabilir. İsrail'in kullandığı 'müstehcen' bir güç; ama ben yine de öfkenizi içinize atmanızı ve gelişmeleri serinkanlılıkla izlemenizi tavsiye ederim.
Bu tavsiyemin altında, eşit olmayan güçler arasındaki savaşların mukadder rutiniyle ilgili kesin yargım yatıyor. Herhalde İsrail'den hiç de az olmadığını varsaymamız gereken o muazzam gücüyle ABD Irak'a saldırdığında da bugün Lübnan'da yaşananlara benzer görüntülerle karşılaşılmıştı. İki haftada Irak'ın büyük bir bölümüne hâkim hale gelmişti Amerikan askerleri; Saddam'ın Bağdat'taki heykeli vinçle yıkılırken işgal henüz üçüncü haftasını doldurmamıştı.
Savaşları, müstehcen gücün kendisini çırılçıplak hissetmeye başladığı farklı bir dönem izler. İşgalin üçüncü yılında Amerika öyle bir durumda bugün: Çıkmak istiyor, gitmesine izin vermiyorlar; kaldığı zaman da rahat bırakmıyorlar... Irak, bir süpergüç olarak ABD'nin fiyakasını bozan bir yanlışlık görüntüsünde bugün. Gücünün olması yabancı topraklarda fazla bir anlam taşımıyor; kendini feda etmeye hazır tek bir kişinin itirazı bile işgalci gücün dengesini bozabiliyor.
Irak'taki işgalci güç ABD ile, Lübnan ve Filistin'e saldıran İsrail arasında büyük bir fark var: ABD bu bölgeden onbin km uzakta bir ülke, girişi-çıkışı yabancılar için hiç de kolay olmayan uzak bir coğrafyanın parçası; oysa İsrail bu bölgede ve üzerine ölüm yağdırdığı, evlerini, tesislerini bombaladığı insanlar için bir çığlık uzaklığında.
Lübnan Başbakanı Fouad Siniora, İsrail'in Hizbullah'ı bahane ederek Lübnan'a acımasızca saldırmasının sonucunu çoktan ilân etti bile: "Hizbullah Lübnan'da savaştan önceki konumundan çok daha popüler hale geldi." Hizbullah bütün Lübnan halkının 'millî dâvâsı'nın temsilcisi görünümünde bugün. Yalnız Filistin ve Lübnan'da değil İslâm Dünyası'nın her tarafında, çok sayıda insan, kendini daha fazla 'aşağılanmış' hissediyor; kural-dışı güç kullanımına bir 'intikam aracı' olarak bakanların sayısı dünyanın dört bir tarafında artıyor.
Filistin ve Lübnan üzerine düşen her bomba, o bombaların öldürdüğü her insan, ABD-İsrail koalisyonunun geleceğini karartıyor aslında.
Bugünküne benzer durumlarda hep "Dondurulmuş karelerin câzibesine kapılıp sevinmeyin, öfke uyandıran tablodan etkilenip isyan etmeyin" uyarısında bulunduğumu hatırlarsınız. Dondurulmuş kare üzerinden kalıcı hükümler vermek her zaman yanıltıcıdır. Bugün müstehcen güç kullananlar "Nasıl da gösterdik üstünlüğümüzü" diye sevinebilirler; Saddam'ın heykelinin devrildiği gün savaşkan Amerikalılar o durumdaydılar. Uçaklarının her sortisinin Filistin ve Lübnan'a yağdırdığı ölümlerle gözleri kamaşan savaşkan İsrailliler yarını düşünerek şimdiden üzülmeliler.
Dünyamız hiçbir dönemde bugünkü kadar gözü dönmüş, çılgın, kendinden başkasını düşünmeyen hedonist bir tayfanın elinde kalmamıştı.
Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...