Canımız kriz çekti!

Canımız kriz çekti! Alışmışız bir kere. Krizsiz yapamayız! Ya siyasal, ya da ekonomik bir krizi periyodik olarak yaşamalıyız ki, her yeni krizin fırsatlarından birileri yararlanabilsin.

Zaten siyasal krizlerin yansımaları da ekonomik kriz olarak döndüğü için nasıl bir kriz olduğu hiç fark etmez...

Yeter ki kriz olsun...

Bir tarafta, yıllarca dâhil olmaya çalıştığımız Avrupa Birliği ülkeleri ekonomik krizin tüm versiyonlarını yaşarken, diğer tarafta Amerikan ekonomisi halen toparlanamamış ve temerrüt riski taşırken, bizim krizimizin gelmemesi hiç olur mu?

Evet, Avrupa ve Amerika krizi tüm gerçekliği ile yaşarken, bizde; "olası" bir krizin etkileri neler olabilir, Avrupa''nın batması bizi nasıl vurur" varsayımlarıyla "harakiri" yapmaya çalışıyoruz.

Biz krizin yaşanma olasılığıyla "kriz psikozu" yaşarken, Avrupa ve Amerika krizin bizatihi kendisini yaşıyor.

Krizi cam kavanozdaki bir bala benzetirsek; adamlar balın içinde yüzüyor, biz ise dışarıdan kavanozun camını yalayarak, daha fazla bal tatma hissi almaya çalışıyoruz. Bu hissi de fazlasıyla almış olmalıyız ki, krizle mücadele etmeye çalışan ülkelerin para piyasaları sakin seyrederken bizde bir haftalık süreçte piyasalar hallaç pamuğu gibi savruldu.

Hükümetin ağır toplarının kriz kelimesini telaffuz etmesi ve "harcamayın elinizdekilere sahip olun" demeleri canları kriz çekenlerin ekmeğine yağ sürdü.

Literatürden bir türlü atamadığımız ve dilimize pelesenk olan kriz kelimesinin iç ya da dış âlem krizi olup olmaması ise hiç önemli değil.

Yeter ki kriz olsun ve biz de nasiplenelim...

Vahşi yaşam belgesellerinde avını bekleyen yırtıcı avcı misali, krizi bekleyenler ekranlarda boy gösterirken, köşelerinden de sağlı sollu kroşeleri ne yapacağını şaşırmış vatandaşa indirmeyi de ihmal etmediler.

Bu zevat için ne Türkiye ekonomisinin diğer ülkelere göre görece olarak makro dengelerin iyi olması, ne de Türkiye ekonomisi hakkında yapılan olumlu yorumlar hiç mi hiç önemli değil.

Kamunun borç oranlarının birçok ülkeye göre mukayese edilemeyecek derecede olumlu olması, 100 milyar doları bulan Merkez Bankası rezervi, güçlü mali yapısı vs.vs bunların hiç önemi yok. Zorlamalı bir şekilde 2001 kriziyle şimdiki durum arasında paralellik kurma gayretleri var.

IMF ülke ismi vermeden "bazı ülkeler aşırı ısındı" diye açıklama yapıyor, bizim avcılar "işte bakın Türkiye''yi kastediyor" diye yorumda bulunuyorlar!

Dünya Bankası ise isim vererek "geçmişe göre daha dayanıklı ekonominiz var. Türkiye ekonomide iyi bir örnek" diye açıklama yapıyor. Dünya Bankası''nın açıklamaları yok sayılıp görülmüyor...

Kredi derecelendirme kurumu Fitch "Türkiye''nin cari açık sorunu yüzünden Avrupa''daki diğer ülkelerden krize daha açık olduğunu" açıklıyor, kriz avcıları bu açıklamaları her zamanki gibi sorgulamadan ayakta alkışlıyorlar.

Aynı Fitch''in genel müdiresi açıklamadan bir gün sonra bir ekonomi kanalında Güngör Uras''ın soruları karşısında kem küm edip bocalıyor...

Sürekli cari açıktan dem vuruyorlar, ama kurlar yukarı gidince de kriz başladı diyorlar.

Oysa kur seviyesinin rekabetçi bir noktada kalması iktisaden ithalatı kısacağı için cari açığı azaltıcı bir etki yapacaktır. Ne yaman bir çelişki...

Bu kriz avcıları farkındalar mı bilemiyorum, lakin her geçen gün itibar kaybediyorlar. Çünkü av eskisi gibi kolay bir şekilde zokayı yutmuyor ve avdan elleri boş dönüyorlar.

Gerçekten de bir dışsal, küresel kriz riski var. Ama bu bugünün meselesi değil ki. Birkaç sene öncesinden başlayan, Batı kapitalizminin kabuk değiştirmesi söz konusu...

Zaten, Avrupa borç sarmalından çıkamazsa ve Amerika temerrüdü yerse Türkiye değil dünya krize girer.