Türkiye başka bir şey olur mu?

Hatırlarsınız, Türkiye''ye dünya haritasından örnek seçme işi çok yıllar önce başladı. O zamanlar “Türkiye küçük Amerika olur mu?” sorusu soruluyordu. Sonra bunun karşısına “Türkiye Rusya olur mu?” sorusunu çıkarıp koydular. Teknoloji sıçraması peşindeki pembe gözlüklüler bu arada cılız sesleriyle Ortadoğu''nun Japonya''sı olma fikrini de gündeme tıkıştırmaya çabaladılar. Sonra devran yine değişti, dünya değişti, vehimler değişti, bu defa “Acaba Afganistan olur muyuz?”, “Türkiye İran''a benzer mi?” soruları piyasa yaptı. Bu soruları soranların Türkiye''nin tez vakitte başka bir yere benzeme istidadı olduğuna dair sarsılmaz bir inançları vardı. Ama hep yanıldılar; Türkiye, Türkiye olarak kaldı. Şimdi aynı tedirgin tavırla aynı çevreler “Türkiye Malezya mı oluyor?” sorusuna cevap atıyorlar. Bu taş önceki hafta kuyuya atıldı, hiç işi yokmuş gibi bir manzara arzeden efkâr-ı umûmiyemiz bir haftadır bunu tartışıyor. Gazeteler ve televizyonlar anında en esaslı muhabir ya da muharrirlerinin ellerine Malezya biletlerini tutuşturdular. Onlar da bize kendi meşreplerine göre değişen Malezya fotoğrafları gönderip duruyorlar.

Türkiye işte böyle bir ülke...

Teşbihte hata olmaz, bir delinin kuyuya attığı taşı, işi gücü bırakıp çıkarmaya çalışan yetmiş milyon küsurluk koskoca bir halkın yaşadığı bir ülke...

Türkiye neden, hangi gerekçeyle, hangi tarihi ya da sosyolojik sebeple Malezya olsun?

İşte Türkiye, harıl harıl tartışmaya başlamadan önce kimsenin böyle bir soru sormayı aklına getiremediği bir ülke...

Türkiye, köşe yazarlarının gözleri seğirdiğinde “Acaba darbe mi olacak?” merakına kapılabildikleri bir ülke...

Türkiye, Millet Meclisi''nin meşruiyetini tartışabilen, halk iradesinin tehlikeli olabileceğini düşünen siyasi liderlerin kırk yıl siyaset yapabildikleri bir ülke...

Darbe girişimlerinin aklandığı, bunu haber yapanların yargılandığı bir ülke...

Trafik kazalarında, sigara kullanımında, televizyona mahkûm olmada daima ilk üçe girebilen bir ülke...

Bir kere Eurovision birinciliği, bir defa UEFA Kupası kazanarak elli yıl kendinden geçebilen bir ülke...

Töre cinayetlerinin ve töre dizilerinin gündemde birbiriyle yarıştığı bir ülke...

Canlı yayınlarda her an bir kepazeliğin yaşandığı, kimin ne zaman kime küfredeceğinin, kimi yumruklayacağının belli olmadığı bir ülke...

Emekli albayların “Haftada bir Şemdinli''yi bombalardık” diyebildiği ve bu dehşetengiz itirafa rağmen kimsenin kılının kıpırdamadığı bir ülke...

Yoksulluk çeken ama teknoloji marketlerinin açılışında birbirini ezen tükenmiş tüketicilerin yaşadığı bir ülke...

Üniversitelerinde türban avıyla yetinmeyip, şimdi de peruk avına çıkan bilim adamlarının barındığı bir ülke...

Bunaldım, içim karardı, burada bırakıyorum.

Diyeceğim şu özet olarak, şöyle bir ne olduğumuza bakalım, biz bir şeyden korkacaksak, aslında Türkiye''nin Türkiye olarak kalmasından korkmalıyız kanaatimce.

Türkiye, böyle bir ülke olarak kalacaksa, o zaman yandı gülüm keten helva!