Yeni Kızılelmamız

Ersin Nazif Gürdoğan''ın sehl-i mümteniye örnek gösterebileceğimiz üslûbuyla yaklaşık iki ay önce bu gazetede kendi köşesinde okuduğumuz Amerika yazılarından bir burukluk bir ezinti duymadığımı söyleyemem. Geçen hafta da "Amerika''yı anlama" başlıklı yazısında aydınlarımızın üzerinde durması gereken şu tespitte bulundu: "Türkiye''nin kültürüne bağlı çevreler, Osmanlı devletinin çöküş yıllarında olduğu gibi, Batı ülkelerine kuşkuyla bakıyorlar. Tanzimat döneminde, kendine güvenini yitiren çevrelerin Avrupa''ya sarılmasıyla, Amerika''yı keşfe çalışma gayretlerini aynı kefeye koyuyorlar." Yeni Dünya''nın yeni Kızılelmamız olarak takdim edilmesi, hem bu alıntı yaptığımız yazının, hem de yazarın Amerika gözlemlerini ele aldığı önceki yazıların mazmunudur.

Her milletin bir Kızılelması vardır. Bu bizde bazen İstanbul olmuş, burası fethedildikten sonra Viyana kapılarına ve Roma boylarına yerini terketmiş, bazen de Turan ve Türkistan şehirleri ile güneyde kutsal şehirler aynı şekilde ele alınmıştır.

Aslında Kızılelma, hiçbir zaman ulaşamayacağımız Anka kuşunun yaşadığı Kaf dağının arkasıdır.

Yeni Kızılelmamız olan Amerika''yı görenlerin yıllar yılı bize anlattıkları aşağı yukarı şöyle: Çalışan, araştıran, kabına sığmayan bir kişi için bugün Amerika bir dünya cennetidir. Türkiye''de yayımlanmış ve yayımlanan tüm dergiler, kitaplar Amerikan kütüphanesinde mevcuttur. Türk kütüphanelerinde bulamayacağınız geniş materyaller orada vardır. Mesela Andırın''da çıkan İkindi Yazıları''nın nüshalarını bizim kütaphanelerimizde bulamazsınız, ama bu derginin tüm sayıları orada araştırıcıların hizmetine sunuluyormuş. Osmanlı tarihi üzerine en orijinal çalışmalar bu ülkede yapılıyormuş. Bizdeki yazma kitapların çoğu oraya kaçırılıyormuş. Ne aradığını bilen kimse için yok yokmuş. İstediğiniz derneğe üye olabilir, istediğiniz gibi serbest yaşayabilirsiniz. Her platformda görüşlerinizi dile getirebilirsiniz. Sermayenin rengi burada hiç göz önünde bulundurulmuyormuş. Kombassan''ın mağazalar zinciri mesela. Kendi ülkesinin kurumlarında bir araya gelmesi mümkün olmayan Recai Kutan''la Çevik Bir''i aynı kürsünün önünde dinleyebilirsiniz vs. vs.

Bütün bunları sık sık duyuyor ve okuyoruz. Bunun sonucunda ilk paragrafta sözkonusu ettiğim burukluk ve ezinti yerini her nedense sevince bırakmıyor. Aksine bir kıskaca alınmış gibi ürperiyorsunuz. Mahrem düşüncelerinizin parsellendiği, her hareketinizin kontrol altında olduğu izlenimini ediniyorsunuz.

Bu ürperti, dünyanın jandarmalığını yapan Amerika''yı hiç görmemiş, belki de hiç göremeyecek olan bu satırların yazarı için bir vehim de olabilir. Ama insan unutamıyor. İslam dünyasında kendi halkına kan kusturan diktatörleri ayakta tutan bu gücü. İktidarıyla m uhalefetiyle avucunun içinde tutan bu sihirbazı. O sihirbaz ki kim güçlü ise onun yanındadır. Yeter ki çıkarına bir halel gelmesin, yeter ki değirmenine akan suyu bulandıran olmasın. Aksi halde ölüm makinelerini çalıştırmakta hiç tereddüt etmez. Dünyanın her yerinde olduğu gibi. Ülkemizi ziyaret eden Clinton''ın kızıl suratına yansıyan bu mazlum insanların kanı değil mi? İzmit''te sekiz aylık bebeğin kucağında ne kadar iğreti durduğunu görmediniz mi? Karısının ve kızının her tebessümünü, bizim Eliflerin ve Fatmaların hüznünün karşılığı olduğunu farketmediniz mi?

Cahit Zarifoğlu''nun deyişiyle, şehit ballarından almayan ellerimizle cellatlarla aynı kaptan yiyoruz.