Herkes ileri bir adım atsın

Herkes geriye bir adım atsın mı? Kavga için biribirine yaklaşılmışsa iyi bir tavsiye imiş gibi görülebilir. Ne var ki herkes siperlerine dönecek ve fırsat bulundukça karşı cepheye atış yapılacaksa, geriye adım atmanın ne yararı var? Biribirimizle dostça el sıkışıp kucaklaşmak için, herkesin siperlerinden çıkıp, ileriye adım atması gerekmez mi?

Biz bu hale nasıl düştük? “Birr ve takvâda yardımlaşma” ve “hayırlarda yarışma” anlayışı yerine, ittihadçı-itilâfçı bölünmesi ve karşıtlığının tarihi sebepleri nedir?

Biribirimize doğru bir adım atmadan önce, en doğrusu Alah''a doğru ilerlemek değil mi? Allah; yürüyerek geleni koşarak karşılamayı vaad etmiyor mu?

Yunus ondördüncü yüzyıl başlarında bunu söylemiş. Nasıl karşılanmış? Kendisi şöyle diyor: Şeytanlar semirdi, kuvvetli oldu /Fesad işler eden hürmetli oldu / Kime kim Tanrı''dan haber verirsen / Kakır, başın salar, huccetli oldu / Oğul; ana ile garetli oldu.

O sıralarda “oğul ana ile garetli olmuş”, şimdi kızlar da ana kaatilliğine başladılar. Bu; çok vahim bir gösterge değil mi? “Allah''a karşı huccetli” olmayı iyi birşey sanıp hedef edinmese idik de Allah''a doğru adım atsaydık, “geri adım” tavsiyesine ihtiyacımız olur muydu?

Anayasa''ya göre, Devlet''in görevleri arasında ferdin; hayatını beden ve ruh sağlığı içinde sürdürmesini sağlamak da var. (m.56/3) Ruh sağlığı ortamını sağlamak, aynı zamanda “lâiklik ilkesinin gereği olarak kutsal din duygularını Devlet işlerine kesinlikle karıştırmamak “mümkünattan mıdır? Bilemem! Gençliğimde mümkün olduğunu sanırdım. Şimdi ne söylesem “kutsal lâiklik dini” mensuplarının şiddetli hücumuyla karşılaşıyorum. En iyisi şu halde “Alisiz Alevilik” gibi, Tanrısız bir “Deizm” icat etmek ve bu gibi konuları bir kast şeklinde örgütlenen bu “Laik Din”in ruhanilerinden sormak! Ben / sen yokuz, biz varız! Ben-sen, ona taparız. Peki bu kutsallık makamının değer yargılarını kimden öğreneceğiz? “Biz”in sesini kimden duyacağız?

Bir Değerler ve Davraşın Felsefesi''ne ihtiyacımız var. Buna dayanan bir evrensel ve temel, genel Tabii Hukuk ilkelerine ihtiyacımız var. Bunu belirttiğimiz anda, “bunların değeri hiç tartışılmaz, söz konusu bile edilemez, elbette eşitlik, elbette adalet, elbette insan sevgisi, elbette demokratik Hukuk Devleti, amma bütün bunlar güçlü olan taraf karşımızda olduğunda kullanılacak, çıkarlarımızı koruma araçlarıdır, bu araçları insan kendi ulusal çıkarlarına karşı kullanırsa, silâhını kendine çevirme budalalığını göstermiş olur, bunlara temel ve değişmez değerler niteliğini tanımak da bilimsel ve Pozitivist Lâiklik ilkesini ihlâl demektir” cevabıyla karşılaşıyoruz. Sonuçta “vatan haini” ilân edilmeniz artık işten bile değildir.

Diğer tarafdan da, İslâm''ı Sevgi''den soyutlamış ve dolayısıyla “ma''bûd” olarak kendi sağlıksız zihninin bir ürününü kabul etmiş olanlar var. Geçenlerde bunlardan birisi Hitler ile Yezid''i aynı kumaştan saydığım için, beni, “emir-ul-mü''minin Yezid''e ve dolayısıyla İslam''a saygısızlık etmekle” suçladı. Artık şaşırmadım sadece acıdım.

Bir üçüncü bölükten de, “kapatma davası” gibi konularda yine değişmez temel ilke ve değerlere bağlı kaldığım için, tam bir öncekinin aksine hücumlar geliyor: Sen Ehl-i Beyt''in, Ali''nin, Huseyn''in yanında görünüp Muaviye ve Yezid''in savunuculuğunu yapıyorsun! Ne diyeyim? Bedbaht ona derler ki elinden cühelânın / Kahrolmak için kesb-i Kemâl-ü hüner eyler!

Bu keşmekeşden, kargaşadan, anarşiden kurtulmak için, iyiye, güzele, Doğru''ya, Hakk''a yönelebilmek için, ilk atacağımız adım, bir “tanrı varsayımı”na değil, akli bir apaçıklık demek olan Allah''a ihtiyacımız olduğunu kabul değil midir? İlk adımımız akla uygun olmazsa, sonunda varacağımız aşama elbette bugünkünden iyi olmaz.

Kendi zihnimizin sağlıksız ürünlerini ma''budlaştıracak yerde, değişmez müsbet ilim kanunlarını ve bunlar üzerine de yine değişmez değer ilkelerini koymuş olan, sözü doğruluk ve adalet ile tamamlanmış olan ve sözlerini değiştirme yetkisi de kimsede olmayan, İsviçre Anayasası''nın nitelemesiyle: “Kaadir-i mutlak Allah”a yönelmek, sağduyunun gösterdiği yegâne yol değil midir? Ey Bütün insanlık Azizanı, ne dersiniz? Alemler''in Rabbi''nin, insanlığa verdiği tek bir Ahlâk öğretisi yok mudur sizce?