Sürekli sevgi sınavı

Önce, ''hoş geldin!'' diyen Sevgili Salih Tuna''ya teşekkür ederim. İnşallah Yeni Şafak''ta uzun süre birlikte yazmamız nasib olur.

Ne yazmalı ? Her insanın bir ''sadr''ı bir ''iç âlem''i var. Bu iç âleminde Allah sevgisini hakim kılmayanın bedeninin zerreleri Allah''ı zikretse bile kendisi, ''nefs''i; Sevgi''den yoksun kalmıştır. Allah sevgisi de laf ile olmaz. Resul-i Ekrem (S.A) sevgisi, Ehl-i Beyt sevgisi olmadan Allah''ı sevemeyiz, Rabb ile Sevgi bağı kuramayız. Gençlerin bu ilk merhale ile ilgili soruları var. İnşallah bundan sonraki yazıda bu sorulara cevap vermeye çalışırım. (Canlarda ve tenlerde nihan hep sen imişsin!)

Bu ''iman''a erişmeyen dışta huzur bulamaz. Erişenin imtihanı da yakın çevresinden başlayarak devam eder: Önce Sadr''da sulh, sonra ailede sulh, sonra beldede sulh, sonra yurtta sulh, sonra cihanda sulh! ''Pax Americana'' değil, ilahi Sevgi''den doğan sulh! Bunun için de adil ve dürüst olmak gerek! İmanı olanın adil ve dürüst olmaması imkansızdır. Olmayana ''emr bil-ma''ruf ve nehy anil-münker'' (iyiye çağırma, kötüden sakındırma) yapma ödevimiz var. Ailede, beldede, vatanda ve cihanda!

Kötü; sadrımızda vesveseye başvurarak içe dönük sevgi yoksunlarının intiharına, dışa dönük olanların da zalim olmasına yol açar. Seçilmiş veya atanmış olsunlar, yöneticiler ve üst kamu görevlileri zalim olursa, emanetler ehline verilemezse, kaba gücü ellerine geçiren yöneticilerin çevrelerine verdikleri zararları tarih bize nakl eder.

Ne var ki, karşılıklı olarak verilen zararları mağdur tarafdan öğrenmek ihtiyata uygun olur.

Bir süre için ''cihanda sulh'' merhalesine gelelim. ''Süper güç'', kendi ''sadr''larında kötüye kulluktan kurtulamayanların elinde ise, -ki bugün de böyledir- işimiz zordur. Sık sık ''âheng-i lâfz-u ma''nâ/tekrar tezada döndü/ Batıl revac buldu, sahn-ı mezâda döndü'' tesbiti yapılır, aradaki kısa süreli ve sadece bir bölgede kendini gösteren sevgi ve dostluk tezahürleri özlemle anılır: Bâzâr-i ma''nevide güller alıp satarken/ Birden kepengler indi, işler kesada döndü.

Kötü''nün ve batılın tertip ve oyunlarını az kimse görebilir:

''Kaddâme-i zamane birkaç dolap çevirdi/ Rahvan giden süvari yorgun piyade döndü/ Gitmişdi Condolezza, Lât-u Menat-u Uzza / Bir başka ad alıp da mekr-ü fesada döndü.''

Sevgi ehlinin sabrının özünde ümid vardır. ''Ey Hatemi üzülme, fecrin zamanı geldi/ Gerçi nice müraî ibn Ziyad''a döndü''

Kaddame ve İbn Ziyad oyunlarına kapılmayalım. Bu gazetenin yazarlarından Yusuf Kaplan; 6 Nisan 2012 tarihli yazısında teşhisi koymuştur: Arap Baharı projesinin nihai hedefi İslam dünyasını toparlayabilecek bir Türkiye''nin doğuşunun önlenmesidir. Türkiye''nin içinden çıkamayacağı, füze kalkanı, Suriye''ye saldırılması, İran''la iplerin kopartılması, Kürt sorunun kontrolden çıkacak yeni bir sürece sürülmesi gibi... Türkiye, küresel aktörler tarafından dolmuşa bindirildiğini görebiliyor mu acaba?

Cihan Aktaş; ''Taraf''da uyardı (Yakın Yabancılık, 12 Nisan 2012). Aynı Tarih''de Akif Emre de Yeni Şafak''ta uyarıyordu. Bunlar sadece örneklerdir, Özellikle Yeni Şafak''ta başka uyarılar da yayımlandı. Yazık ki Yıldıray Oğur (Taraf: Türkiye''nin Yeni Ana Muhalefet Partisi: İran 8 Nisan 2012) ''dolmuş''a çağıranlara katıldı, Taraf''ın Ramazan Rasim''i de Sezai Karakoç''u eleştirerek yine dolmuşa çağırdı.

Bu dolmuşa çağırmalar, ''haydi bir-iki'' ler, bana 90''lı yılların başlarını hatırlattı.

O sıralarda ''haydi Adriyatik''den Çin Denizine!'' diye bağırtılan çığırtkanlar vardı, şimdi de ''haydi Şam''a, Bağdad''a, ardından Beyrut''a, ardından Tebriz''e bir-iki'' diye çığırtkanlıklar yapılabilir.

Amerika ne zamandan beri Müslümanların insan haklarını, insanlık onurunu dert edinen çifte standartsız bir yönetime sahip oldu?

Bush ve Merkel Berlin''de mangal partisi yaparlarken, Beyrut''un bombalanmasını dert ediniyorlar mıydı? Anlaşılan, Amerikan yönetimi hidayete erdi ki: Hamenei''nin nükleer silahı haram sayan fetvasını İran''a karşı ileri sürüyor! Kendine ve avenesine gelince? - Yakışır haspalara! ''Zalimler, nasıl bir dönüşüm geçireceklerini bilecekler, kavrayacaklardır''

Biz de bilelim ki bizden olmayanlara ahlak ve edep çerçevesinde davranmamız değil, onlara güzellik ve iyilik göstermemiz değil, onların siyasi velayeti altına girmemiz, bağımlı olmamız yasaklanmıştır. Bugünlük de böyle dertleşmiş olalım. Allah''a emanet olunuz.