Terim kargaşası

Amerikan bilmemne enstitüsü; “Türkiye''nin İslamcı bir Cumhurbaşkanı olacak mı?” başlıklı bir rapor yayımlamış. (23 Şubat 2007 Cuma günlü Radikal''de M.A. Kışlalı''nın yazısı)

Her şeyden önce bu bilmemne enstitüleri İslâmcıdan ne kasdettiklerini açıklamaları gerekir. Niçin “Müslüman” değil de “İslamist?” “İslamist”, derken vurgulamak istedikleri ne? “Müslüman” terimi kullanılırsa, bu başlık kızgınlık uyandıracak ve Amerikalıların şapşalları bile soracak: Niçin olmasın? Bugüne kadar Türkiye''nin bütün Cumhurbaşkanları Müslüman değil mi idi yoksa? Kur''an-ı Kerîm üzerine Kur''an-ı Kerim''e aykırılık yeminleri edenler dahî böyle bir soruya kızabilir. Ne var ki böyle raporları hazırlayacak ABD kamuoyuna, Pentagon''una, Beyaz Saray''ına, CIA''sına sunanlar hiç de şapşal değildirler. “İslamist” terimini kullanırlar. Bu terime “İslamist” başkan adayı kızarsa, taraftarlarına şu mesaj iletilir: -Biz “İslamist” derken İslâmî değerlere bağlılığı kasdetmiş idik. Başkanınız bu nitelemeye dahî tahammül edemediğine göre, ne kadar değiştiğini anlayabilirsiniz. Bizden günah gitti, varın hayrını görün! Şer ittifakına ve şapşallar âlemine de şu mesaj verilmiş olur: -Bir zamanlar beynine ve kanına İslam mikrobu (neûzubillah), virüsü bulaşmış olan kimse artık aslâ iflâh olamaz. Şer ittifakının, bu ihtimali önlemesi, şapşallar âleminin de şer ittifakına alkış tutmayı sürdürmesi gerekir.

Raporun genel değerlendirmesi bizim kamuoyumuza nasıl aktarılıyor? “Genel değerlendirme İslamcı Cumhurbaşkanı''nın Türkiye''yi kolay çözümlenmeyecek bir kaosa sürükleyeceği şeklinde.”

Vay başımıza gelen! Demek oluyor ki kaosun da kaosu, beterin de beteri varmış ve daha çilemiz dolmamış! Daha çok geç olmamışken varalım Göksu''ya bir âlem-i âb eyleyelim! Bir “Hristiyancı” veya “Yahudici” güzeli yâr olarak peyleyelim! Bu kara tâli''imiz olmadı yâr n''eyleyelim?

“-Hristiyancı”, “Yahudici” ne demek be Hoca? Buna “Hristiyan”, “Yahudi” desene!

- Ey gözüm, sen bu itirazı niçin “İslamist” diyen üstadlarına yapmazsın da bu fakıyr''e yaparsın? Yoksa benden öğrenip “bana bakma! Ben deli dolu adamın biriyim” mi diyorsun? Niçin hiç değilse Evanjelik veya siyonist terimlerini bile kullanmaktan çekinirsen de sadece İslamcı nitelemesini reva görürsün? Yoksa “deliyim dedimse de zır deli demedim ya!” sözünü de benden mi öğrendin?

- Ne münasebet? Ben hiçbirşeyi senden öğrenmedim! Benim eşekli bir köy hocasından öğrenecek nem olabilir? Ben ABD''de fırınlandım! Kâbe Arabın olsun/ Bize Washington yeter!/ Senin Fârâbî''n olsun!/ Bize Huntington yeter! Elbette “İslamcı” diycaaz, çünkü bütün teroristler İslamcıdır, elbette “Yahudici, Hristiyancı” demeyceem, çünkü onlar bağnazlıktan kurtulan insancıl, ışık insanlardır. Lübnan''da, Irak''ta olup bitenler mi? Ulan daha da anlayamadınız mı? Sürekli aydınlık için bi dakika karanlık! İnsanlık Tarihi''ne oranla yirmi yılın hükmü bi saniye bile diildir! Sevgili Amerika, Sovyetler''in çöküşü ile, derhal kolları sıvayıp Körfez Savaşı''nı başlatmadı mı? Daha yirmi yıl bile olmadı, dişinizi sıkın ve bekleyin, yakında Amerika -bizi değil biz aydınız zâti!- 2011 de en geç sizi de aydınlatacak! En geç!

Hoca Merhum, bu sözler karşısında “geç yiğidim geç!” diyerek kenara çekilir ve Hacivad Merhum devreye girerek: “yıktın perdeyi eyledin vîran/ Varayım Sahib-uz-zaman''a haber vereyim hemân!” der.

Sahib-uz zaman''ın haberi vardır. Ne var ki bu yaman terim kargaşası içinde bizim şapşallaşma tehlikemiz de vardır. Ariyetî ata binen tez iner. Şapşallaşma virüsünün yaygın olduğu ortamlarda, “millî irade” de fesadlı olarak oluşur. Ferdî (bireysel) irade fesadlı (bozuk) olabiliyor da niçin çoğunluk iradesi bozuk olamasın?

Ne var ki bu alanda millî iradenin bozuk teşekkül ettiğini tesbit etme ve “ibtal beyanında bulunma” yetkisi, ancak ve ancak Anayasa''da belirtilen şekil ve usûllere uyularak kullanılmalı, erken seçim şartları yoksa gelecek seçim beklenmelidir. Bilmem ne enstitülerinin fitnelerine dellâllık yapılmamalıdır.

İktidara gelmenin amacının ne olduğu da Ali''den öğrenilmelidir: Adaleti hâkim kılmak! Tam anlamı ile, Sevgi''nin adaletini! Deh rûze mihr-i gerdûn, Efsâne-est o efsûn/ Nîkî be-câyi yârân Furset şumâr yâra! (Feleğin senin yüzüne kısa bir süre gülmesi geçicidir, iktidar ve servet efsane ve büyüden ibarettir. Ne var ki eline böyle bir fırsat geçerse, sevgililere (insanlara) iyilik yapma, iyi ve güzel davranma için bu fırsatı kaçırma ev sevgili! -Hâfız-ı Şîrazî).