Pakistan kapısını kim küçülttü?

Pakistan''a yapılan yardımların neden çok düşük tutulduğunu sorguluyorum. Önceki gün ''Cimri Yardım'' başlıklı yazımda belirtmeye çalıştığım Pakistan''a yardımdaki cimrilik nereden geliyor?

İTO Başkanı Murat Yalçıntaş''a soruyorum: “500 bin lira gibi milyonu bile geçmeyen yardım haberinizden bile utandım, neden bu kadar az”.

Referandumda gözü karalığını gösteren, sorun hükümetin veya siyasi partilerin değil asıl iş dünyasının diyen İTO Başkanı iş Pakistan''a yardıma gelince aynı kararlılığı gösteremiyor. “Ani çıkan bir durum, bütçemiz belli, sadece bu kadar da değil ki devam edecek” falan diyor.

Aklıma odaların çatı örgütü TOBB''un kapıyı 1 milyon dolardan açması geliyor. Çatı 1 milyon dolar olunca üye başına veya aidat geliri oranı kurduğunda diğer odalar otomatikman daha düşük yardımda kalıyor tabii. Ama Yalçıntaş bunu söylemiyor veya söyleyemiyor.

Anlıyorum ki sel felaketine uğrayan Pakistan''a yardım kapısının cimri açılmış olmasıymış asıl sorun.

Cumartesi tatil günümdü; Pazar günü gazeteye geldiğimde mailimde İş Bankası''nın 1 milyon TL yardım bültenini görüyorum. Yardım Kızılay aracılığı ile ulaştırılacakmış. Çok güzel bir haber…

Pakistan''a yardımların zaten para olarak gönderilmesi önemli değil. Önemli olan ihtiyaçların en uygun nereden karşılanıp yerine ulaştırılacağıdır.

Nakit kapısı cimri açıldı ise en azından ayni yani mal yardımlarının kapısı daha cömert açılamaz mı? Nakit yardımında İş Bankası''nı izlemesini beklediğimiz kâr rekortmeni bankalarımız ve birliklerini de bekleriz. Hatta asıl nakit dışı yardımlarda adlarını yayınlamak isteriz.

Geçen hafta Dış Ticaretten Sorumlu Devlet Bakanı Zafer Çağlayan ile Muş yolculuğumuzun ardından gözlemlediğim bir noktayı daha aktarmak istiyorum.

Muş gezisi öncesi ve sonrasında nerede ise her Muş''ludan meşhur üzümlerini duydum. Gazeteye geldiğimde mesai arkadaşım Ayşe Olgun da Muş''a gittiğimi duyunca ilk olarak bağ evlerini ve üzümü sordu.

“Ne bağ evi görebildik ne de Muş üzümünü” dedim. Meğerse Ayşe Olgun geçen yıl Muş''a gidip o güzellikleri çoktan görmüş.

Muş''luların da anlattığına göre de üzüm pazara gelir gelmez öğleni bulmadan bitermiş. Yeniden aklıma geliyor “bu Muş nasıl servet üzerinde fakirlik çekiyor?”

Ama sorunun cevabını bir inşaat malzemeleri satan esnaftan öğreniyorum. “Muş''ta para kazanmak evet zor değil aslında; asıl sorun diyor Muş''ta kazandığın parayı harcayabilmektir.”

Hükümetin açılım politikaları sonrası son bir yıldır Muş ve ilçelerinde inanılmaz bir inşaat hamlesinin başladığını görüyoruz. Açılım politikası bölgeye bir güven getirmiş ve para kazanan yöre halkı parasını batıya taşımayı bırakarak bölgede harcamaya başlamış.

Ama nasıl ki açılım politikası Doğu ve Güneydoğu bölgemizde para harcatmaya başlattıysa, özerklik isteğinin de tam tersine bu ekonomik güveni yıkarak yatırımları kesmeyi amaçladığını görüyoruz. Bu sayede terör kaynağının beslenmesi kesilmemiş olacak.