Devlete sahip çıkmak neyle mümkün?

Son seçimlerin sonuçlarına bakan birisi bize devlete sahip çıkan kadroların başarılı bir konuma kavuştuklarını söylerse isabetli bir yorumla karşı karşıya olduğumuz izlenimi edinebiliriz. Acaba gerçekten öyle mi? Başarılı konuma kavuşanlar devlete sahip çıkanlar mıdır? Devlete sahip çıkmanın yolu erkin şeksiz şüphesiz başat kılınmasını savunanlara yetkiler tevzi etmekten mi geçiyor?

Öncelikle insansız bir devlet tahayyül etmenin mantık sınırları içinde mümkün olmadığını göz önüne almak gerek. Türk devleti büyük ve üstündür, buna mukabil devleti ayakta tutan Türklerin ne büyüklüğünden, ne de üstünlüğünden söz edilebilir diyenlerin mantık sınırları içinde kaldığı söylenemez. Hükmî şahsiyetler tuttukları yeri baştan ayağa gerçek şahıslara borçludur. Türk devleti büyükse, bu, Türklerin büyüklüğünün bir ürünü olsa gerek. Türklerin büyüklüğüne akıl erdirmekte zorlandığımız halde Türk devletine büyüklük yakıştırmamız yalancılıktan başka bir şey değildir. O halde Türk devletine sahip çıkıldığı görüşü ister istemez Türklere sahip çıkıldığı görüşüyle örtüşmek zorundadır. Belki mantık böyle bir zorunluluğu emrediyor; lâkin mantığın emirlerine kayıtsız şartsız uymak zorunda mıyız? Son seçimlerle doğan gerçek mantık sınırlarına aldırış etme gereği duymamızı istemiyor bizden. Türk devletine sahip çıkıldığını inkâr eden yok. Türklere sahip çıkıldığından söz eden hiç yok.

Denilebilir ki bu mantık dışı durum Türkiye''de yasama, yürütme, yargı erkinin bir görünen, bir de görünmeyen yüzü olduğu için böyledir. Denilebilir ki görünen yüzdeki garabet kimseyi aldatmasın. Ülkede millî siyaset adına yürüyen ne varsa hep görünmeyen yüzün mârifetiyle gerçekleşmektedir. Bu iddiayı ne cerh ne de ispat edebilecek verilere ulaşılamayacağı için tartışma alanı dışında tutmak elimizdedir; ama bir an için böylesi bir iddianın doğruluğuna inansak bile bu bizi yerimizde saydıracak. Erkin yüzünün ikiye ayrılmış olması devlete sahip çıkma konusunda bize bir açıklama değil bir karışıklık getiriyor. Madem erkin görünmeyen yüzü duruma hakim olmada zorluk çekmiyor; o halde devlete daha en baştan sahip çıkılmış ve devlet hassa kuvvetleriyle tayin edici rol oynamaktan hiçbir zaman geri durmamıştır. Devlete sahip çıkıldığı söylendiğinde acaba görünen yüzdeki perişanlığın giderilmesi mi kastedilmektedir? Bu son soruya da doyurucu bir cevap bulmada zorluk çekeceğiz. Sonuç alabilmek için görünmeyen yüz görünen yüze makyaj uygulama gereği duyuyorsa erkin iki yüzünden hangisinin baskın karakterli olması gerektiği konusunda henüz bir karara varılmamış demektir. Böyle bir karara çoktan varmış olması beklenen görünmeyen yüz sahip çıkma konusunu askıda bırakmış olamaz.

Devlete sahip çıkmanın mistik bir kavram olmaktan çıkarılarak siyasi aktörlerin meşguliyet alanlarının sarahate kavuşturulmasıyla her şey aydınlatılabilir. Bildiğimiz şey devlete sahip çıkmanın kendi başına bir program olmadığıdır. Demek ki siyasi aktörlerden biri bir program dolayımıyla devlete sahip çıktığını gösterme başarısına erebilirse, işte ancak o zaman sahip çıkılan şeyin hayatımızı aydınlatmaya mı yoksa karartmaya mı kastettiğini fark edebiliriz.