Hayatını kaybetti

Kaybetmek ötekinin lehine gerçekleşirse öteki kazanır. Birisi düelloda hayatını kaybederse diğeri hayatını kazanmış olur. Düello iki insandan birinin öbürüne hayat alma fırsatı tanıdığı bir oyundur. Hayatını kaybetmek veya hayat kaybetmek yalnız insanlara mahsus. Hayvanlar ve bitkiler canlılığını yitirdiği zaman onların ölü birer hayvan, ölü birer bitki olduğunu söyleyebiliriz; ama hayvanın veya bitkinin hayatını kaybettiğini söyleyen saçmalamış olur. Canlı olmak ve hayatta olmak insandan gayrisi için aynı anlama gelir. İnsan için hayatta olmak canlı olmaktan fazla bir şeydir. İnsanın canlı olması onun bir hayatı olduğunu söylememize kâfi gelmez. Bu yüzden insanlar canlı kaldıkları süre içinde de hayatlarını kaybedebilirler. İnsanların dilinden zaman zaman kendileri için "hayatım mahvoldu", başkaları için "hayatını mahvedeceğim" ibareleri sadır olur. Ölmedikleri halde hayatlarını kaybedebilir insanlar.

Kaybetmenin sadece kaybeden için bir kayıp olduğu, ötekinin kaybedilen şeyden kazançlı çıkmadığı durumlarda kaybolanı aramak, yitiği yeniden bulmak veya yitirilenin yerine geçebilecek bir şey bulmak mümkündür. Bu demektir ki insanlar kaybettikleri hayatı yeniden bulabilir veya yeni bir hayat bulabilirler. Şimdi önümüzdeki soru şu: Deprem sonrasında ölüleri geri getiremeyeceğimize göre "canlı" kalan bizler kendimizi kaybettiğimiz hayatlarımızı yeniden bulmaya mı adayacağız yoksa yeni bir hayat bulma çabasına mı dalacağız? Geçen on günden alınan işaretler ikincisine asla fırsat tanınmayacağı yönündedir. Asla yeni bir hayat peşinde koşmayacağımız anlaşılıyor. Çünkü herkes hayatın normale dönmesi arzusunu dışa vurmak suretiyle ulaşılabilecek en yüksek hedefin kaybettiğimiz hayatlarımızı yeniden bulmaktan ibaret olduğunu belirtiyor. Olağan hayat düzenine dönmek istiyoruz. Kaybettiğimiz olağan hayatta hiçbir kusur bulmuyoruz. Bilakis onu yeniden ele geçirmeye uğraşıyoruz.

İzmit Körfezi''ni 60''lı yıllardan başlayarak önce kirletmemiz, sonra her gün biraz daha öldürmemiz ne kadar iyi olmuş. Sanayi kuruluşlarını bir yere yığarak ülkenin geçim ve gelişim dengesini berbat etmekle ne harika bir iş başarmışız. Eline üç beş kuruş geçenin İstanbul civarında bir yazlık edinmesini teşvik etmekle herkes için ne kadar faydalı bir sonuç sağlamışız. Her şeyden önemlisi hangi temelde olursa olsun herhangi bir kültürel yükselme yolunu açmadan, bilakis bilgilenme yollarını her gün daraltarak, her gün sarplaştırarak, çarpıklaştırarak cebi para görmüş ayak takımının ortalıktaki orta malı egemenliğine boyun eğmekle ne iyi etmişiz.