Demokrasi için inandırıcılık ve sadakat bekleyenler..

Yargıtay Başkanı Sami Selçuk''un adli yılı açış konuşması, sadece Türkiye''nin önemli sorunlarının biran önce tartışılmaya başlanması gerektiğini anlatmakla kalmadı...

Bu sorunları neden yaşamakta olduğumuzun ortaya çıkmasına da yardımcı oldu...

Açıklayalım...

Konuşmaya yapılan en temel itirazlar, Sami Selçuk''un, cumhuriyet-demokrasi ve din-devlet ilişkileri üzerine yaptığı açıklamalar nedeniyle oldu...

Konuşmanın bu bölümlerine karşı çıkanlar, Türkiye''de cumhuriyet''in kuruluşundan bu yana bölücülük ve şeriat tehlikesinin bulunduğunu ve cumhuriyetin sürekli bu tehlikeler ve bu tehlikelerin yarattığı çeşitli tehditler altında bugüne kadar geldiğini ileri sürdüler...

Bu nedenle de cumhuriyetin demokrasi yanının eksik kaldığını kabul etmek zorunda kaldılar...

Onlara göre toplumun, cumhuriyetin bu temel duruşundan yana olan büyük bölümünün karşısında bölücüler ve şeriatçılar olarak nitelendirilen başka kesimleri bulunuyor...

Kimine göre bu kesim, cumhuriyetin bu yapısına karşı çıkıyor... Hatta isyan ediyor...

Hala da bölücülerin oluşturduğu PKK ve devleti din kurallarına göre yönetmek isteyen şeriat özlemcilerinin oluşturdukları çeşitli siyasal yapılar ve bu yapıları destekleyen kitleler, sayıları ne olursa olsun henüz cumhuriyet fikriyle özdeşmiş değiller...

Türkiye''nin yaşadığı sorunlar bundan kaynaklanıyor...

Bu kesimler, yani etnik farklılıkları ön plana çıkartanlarla, dini farklılıkları siyasallaştırmak isteyenler, cumhuriyetin temel ilkelerine yürekten bağlı ve bu ilkelerin kesinlikle değiştirilmesini istemeyen kesimlere, bir anlamda da ''cumhuriyetin asıl sahiplerine'' olan sadakatlarını anlatabilirlerse mesele hallolacak...

Türkiye büyük bir dönüşüm gerçekleştirmeye başlayacak, herkes cumhuriyet düşüncesi etrafında toplanmış olacak...

İşte Sami Selçuk''u şiddetle eleştirdikleri nokta burada...

Selçuk''un, bu dönüş gerçekleşmeden demokrasinin ön plana çıkartılması ve hukukun üstünlüğünün geçerli sayılmasını talep ettiğini, bunun ise Türkiye''nin içinde bulunduğu nazik ortamda büyük sakıncalar taşıdığını söylüyorlar...

Etnik farklılıkların kabul edilmesi gerektiğini söyleyen büyük bir kitleyi PKK ile aynı düzlemde, hatta hepsini PKK''lı gibi gördükleri için çok vahim hatalara düşüyorlar...

Yine aynı şekilde, her inananın, devletin müdahalesi olmadan istediği gibi inancını cemaat örgütlenmeleri eliyle yürütmesini de tehlikeli görerek bu talepte bulunanların şeriat özlemcileri olduğunu belirtiyorlar...

Yani daha tartışmanın başında getirdikleri kriterlerle demokrasi tartışmasını, belli şartlara kilitlemiş oluyorlar...

Nitekim bu görüşte olanların bazıları, açıkça cumhuriyet''in bu nedenle demokrasi yanını bilerek eksik bıraktığını söyleyebiliyor.

Bu kesimlerin, ''cumhuriyetin asıl sahipleri''ne cumhuriyetin temel değerlerine saygı duyacakları ve onlara karşı çıkmayacakları yolunda inandırıcı olmaları ve sadakatlarını çeşitli vesilelerle kanıtlamaları gerekiyor...

''Cumhuriyet''in asıl sahipleri'', ancak bundan sonra eksik bırakılan demokratik hak ve özgürlüklerin de yaşama geçirilebileceğini açıkça ifade ediyorlar...

Türkiye''nin esas meselesinin bu olduğu hiç bir zaman bu kadar açıkça ortaya çıkmamış, telafuz edilmemişti...

Sami Selçuk''un yaptığı konuşmanın en azından bu konuda büyük yararları oldu...

Şimdi bu görüşün, yani devletin sürekli olarak kendini savunmak için öne sürdüğü bu görüşün sahipleri, Sami Selçuk''a, onun şahsında toplumun diğer kesimlerine soruyorlar:

Eşitlikten mi yanasınız, farklılıklardan mı?

Ama farklılık dediğiniz şey bir yandan PKK, öte yandan şeriatçılık olarak nitelendiriliyor...

Daha tartışmaya başlarken koydukları kriter bu olunca, Türkiye''de sorunların çözümü için sağlıklı tartışma yapma olanağı tabii ki bulunamaz...

Çünkü tartışmayı, koydukları bu kriterlerle yapmanızı isterler...

Nitekim bunu açıkça da söylüyorlar...

O nedenle Türkiye''nin asıl sorununun demokrasi olduğu çok net bir şekilde görülüyor...

Eşitlikten, farklılıklardan yanayız... Ama farklılıkların kabul edilmesi gerçek eşitliği sağlayabilir. Sizin anladığınız anlamda eşitlik tek tipçiliktir.

Demokrasilerde kimse kimseyi, ilerde bazılarına göre gerçekleşmesi ihtimali bulunan tehlikelere, tehditlere göre, bir diğerine sadakat yemini etmeye, inandırıcı olmaya zorlayamaz...

Bunun kuralları günümüzde belirleniyor...

Açık, somut ve yakın bir tehlike olmadıkça, nefret bile etsek başka bir kişinin ya da grubun, size önceden tehlike yaratmayacağına ilişkin garanti vermesini beklemek, en basit demokratik anlayışa aykırı...

Dolayısıyla toplumun, kendisini diğer kesimlere göre farklı hisseden bireylerinden neyin adına ve ne hakla hesap sorulabiliyor?

Ve ne adına, kime biat etmeleri ve sadakatlarını kanıtlamaları isteniyor?

Sami Selçuk işte asıl bu gerçekleri ortaya çıkardı...

Kimin ne kadar demokrat olduğu ortaya döküldü...