"Bişey yapmalı"

Son iki yazıda belirtmeye çalıştığım gibi, bu ülkedeki demokraside “aleniyet”in esas olması gerektiğini vurgulamaya çalışıyorum.

Ve bu çerçevede ben de, ülkede olup bitenler hakkında içinde “esrarlı” yanlar barındırmayan açıklamaların yapılmasını bekliyorum. Dolayısıyla kulağım hükümetten gelecek bir açıklamada. “Hükümet”ten derken artık kimden olur bilmiyorum. İçişleri Bakanı''ndan mı, Adalet Bakanı''ndan mı yoksa doğrudan Başbakan''dan mı?

Siyaseten sorumlu bu kişilerin bize, son günlerde neler yaşanmakta olduğunu açıklaması gerekiyor. Toplumun bir takım “esrarlı” bilgi ve yorumlarla kafasının daha da karışmasının önlenmesi için.

Ama yok… “Kurumlar” birbirine girmiş, ama bu işte neler olup bittiğini açıklayan kimse yok. Hatta tam tersine -Başbakan''ın dünkü sözleriyle- “Öyle anlar geliyor ki kurumlar birbirine girmiş gibi gösteriliyor. Kim girmiş birbirine” şeklinde açıklamalarla gözümüzün önünde cereyan eden olaylara ilişkin algılarımızdan şüphe etmemiz isteniyor.

Oysa uzaktan da olsa, Polis, MİT, Jandarma, “Özel Kuvvet” dolayısıyla TSK ve Yargı arasında müthiş olarak nitelenebilecek olayların cereyan ettiğine şahit oluyoruz. Bu arada “Bir açılım hatırası” altyazılı fotoğrafın anlattıkları apayrı bir konu. Sizi bilmem ama ben bıktım usandım; “Gözbebeğimiz TSK” diyerek başlayıp arkasından “esrarlı” ilişkileri sıralayan hikayelerden bıktık usandık…

Ne amaçlanıyor anlayabilmek imkânsız. Toplumdaki farklı kesimlerin her birinin, tuttuğu gazete ve TV kanallarının anlattıkları doğrultusunda kendilerine birer “yol haritası” mı çizmeleri isteniyor? Makbul bir şey olarak bildiğimiz “çoğulluk-çoğulculuk”un böyle bir şey olmadığı muhakkak...

Peki, bir demokraside meydanı böyle “esrarlı” olaylar doldurduğunda, işin aslı hakkında bilgilenmek, bu bilgiler doğrultusunda kanaat edinebilmek için toplum başını kime çevirir ya da çevirmelidir?

Suriye''de, Çin''de, Sudan''da (…) hatta Rusya''da yaşıyor olsak başımızı kime çevireceğimiz belli. Anayasal demokrasinin hüküm sürmediği bu gibi ülkelerde hüküm süren “tek adam” sorularınızı uygun gördüğü biçimde cevaplayacaktır. Ama Türkiye böyle bir ülke mi? Bu ülkede seçilmiş bir parlamento, bu parlamentonun büyük çoğunluğun desteklediği bir hükümet var. Dolayısıyla benzer “medeni ülkeler”de olduğu gibi, bu ülkenin insanları da tabii olarak sorularının cevabını bu kurumların vermesini isteyecektir.

Biliyorsunuz; son günlerde gelişen olaylara ilişkin soruları sürekli “yargı karar verecektir” cevabını alıyoruz. Aldığımız tek cevap bundan ibaret. Tamam bir şey dediğimiz yok, “kuvvetler ayrımı” denilen ilke iyi hoş bir ilkedir. Ancak söyler misiniz; mesela MİT ile savcı ve polislerin (Erzincan) nasıl karşı karşıya geldiklerine ilişkin ortada dolaşan bilgiler, mesela “suikast” girişimine ilişkin iddialar, mesela savcılar arasındaki gerilim, mesela emniyet müdürleri hakkında ortada dolaşan senaryolar, mesela “Özel Kuvvet” ile yargı-polis arasındaki (aramalar dolayısıyla) gerginlik (…) gibi toplumun kendi başına hakkında açıklama getiremediği bütün bu önemli gelişmelerin ne anlama geldiğinin cevabını alabilmek için “yargı kararları”nı mı bekleyeceğiz?

Aleniyetin esas olduğu demokrasiler açısından görülmemiş bir kayıtsızlık doğrusu... Toplumu bütün bu gelişmelere ilişkin medya ile baş başa bırakıp, “yargı karar verecektir” diyerek işin içinden sıyrılmak bir demokrasiye hiç yakışmıyor doğrusu.

Eskinin Susurluk Komisyonu Başkanı Mehmet Elkatmış, Seferberlik Bölge Başkanlığı''nda arama yapılıyor olmasını çok büyük bir aşama olarak değerlendirmiş. Elkatmış değerlendirmesini şöyle sürdürmüş:

“Yargıdan evvel devletin bir takım organları, Başbakanlık Teftiş Kurulu veya Devlet Denetleme Kurulu böyle bir şeyi yapabilirdi. Ama şimdiye kadar yapmadı. İş yargıya kaldı. Yargının yapacağı da sınırlıdır. Ama ''böyle bir yapı nasıl yürüyor, kanuna uygun mu değil mi, illegal mi legal mi çalışıyor, bir takım suç işliyor mu, suç örgütü gibi mi?'', tüm bunların araştırılması gerekiyor. Bunu da Devlet Denetleme Kurulu, Başbakanlık Teftiş Kurulu ya da Meclis''te kurulacak özel bir komisyon yapar.”

Elkatmış''ın “kim yapabilir” diyerek sıraladıklarının sonuncusunu -yani “Meclis''te özel bir komisyon”- bu çerçevede özellikle hatırlayıp hatırlatmamız gerekiyor.

Demek ki, toplumu ortada dolaşan bin çeşit senaryo hakkında aydınlatmak için konu gecikmeden Meclis''e taşınmalı ve oluşturulacak bir Özel Komisyon işe başlamalıdır. Demokrasilerde aleniyetin esas olması bunu gerektirir. Madem ki hükümet “ortada olağanüstü bir durum” yokmuşçasına davranıyor ve toplumu yakından ilgilendiren bu son derece önemli gelişmelere ilişkin son derece ketum davranıyor, o halde söz konusu aydınlatma işlevini Meclis Özel Komisyonu üstlenmelidir.