"O" ve "O"nun hikayesi

Nihayet TRT''de siyasi parti sözcülerinin konuşmaları da başladı. Tek kanallı yıllarda bu konuşmaları büyük bir ilgiyle dinliyorduk, artık eski çekiciliği kalmamış. İlk seçim konuşmalarını HADEP ve İP dışındaki partilerin (çünkü genel başkanlar cezaevinde) genel başkanları yaptı. Ben birkaç genel başkanı dinleyebildim. Hasan Celal Güzel''in konuşmasının ilk bölümü çok başarılıydı. Vaadlere ayrılan ikinci bölümü ilginç bulmadım. İlk bölüm başarılıydı, çünkü Güzel kendisine bir yıl ağır hapis cezasına malolan konuşmayı tekrarladı. Hiç şüpheniz olmasın ki, bu savcılar bu dönem yapılacak konuşmalardan da birkaç iddianameyi dolduracak malzeme çıkaracaklardır! Güzel''in konuşmasının ikinci bölümü ilginç değildi, çünkü bu vaadler faslında, biri hariç bütün partiler gibi söze "İktidara gelirsek..." diye başlanıyordu. Bu koşulu, en azından yakın gelecekte "iktidara gelmeleri" hayal olan küçük partilerin sözcülerinden duymak insanı gülümsetiyor. Dinleyebildiklerim içinde ÖDP Genel Başkanı Ufuk Uras''ın konuşması bu tuzağa düşmeyen tek örnekti. Uras, "Biz bir şey vaad etmiyoruz, biz sizi yalnızca davet ediyoruz" derken bir partinin ağzına "iktidar" sözcüğünü almadan da seçmene anlamlı gelebileceğini gösteriyordu. Gerçekten de, varlık nedenleri muhalif olmaya dayanan küçük partilerin ÖDP''nin yaptığı gibi seçmenlere "Bizi daha güçlü muhalefet edebilmemiz için destekleyin" şeklinde seslenmeleri çok daha inandırıcı ve etkileyici değil mi? "İktidarı amaçlamayan bir muhalefetten ne çıkar?" demeyin; eğer bir ülkede nitelikli ve etkili bir muhalefet oluşturabilseniz, Allahtan daha ne istersiniz?

Bülent Ecevit''in konuşması, her akşam hemen her kanalda karşılaştığımız açıklamalarının bir tekrarından ibaretti. Ecevit son günlerde partisiyle ilgili özellikle bir hususu çok tekrar ediyor. Israrla, bir zamanlar DSP''yi bir "aile partisi" olarak değerlendirenlerin gerçeği nihayet gördüklerinden, bu partinin çok sağlam bir örgüt, kadro ve birikime sahip olduğundan söz ediyor. DSP gerçekten Ecevit''in iddia ettiği gibi böyle sahici bir parti midir? Hiç sanmıyorum, çünkü seçimlerden ülkenin en büyük partisi olarak çıkacağı söylenen bu siyasi partide şimdiye kadar siyasete dair Bülent Ecevit dışında kimsenin iki çift laf ettiğini görmedik ve duymadık. Bırakın o parti içinde bulunması arzu edilen çoğulcu bir yapıyı, partinin en yüksek yönetim kadrosundan beş isim saymayı sanırım DSP''liler bile başaramıyorlardır. Yalnızca "O" var; düşünen "O", düşündüğünü pratiğe döken "O", tanımlar yapan ve tanımlar değiştiren yine "O". Herşeyin "O" olduğuna o da inanmış. "1961 yılında Milliyet''te bir yazım yayınlanmış. Ben o zaman Bosna ve Kosova''nın önemine işaret ettiğimde herkes şaşırmıştı. O zaman söylediklerim şimdi çıkıyor" (!) diyor; yani neredeyse yarım yüzyıl önceden Balkanlar''ın bugünkü durumunu görebilen bir lider. Yalnızca "geçmiş" değil, "gelecek" de onun denetiminde.

Son günlerde gazetelerde yer alan bir seçim ilanında kendisini ilkokul öğrencileri arasında görüyoruz. Fotoğrafın anafikri şöyle ifade edilmiş: "Demokratik Sol Parti Geleceğin ve Gençliğin Güvencesidir." Bu partinin "birikimli kadrosu" içinden bir genç siyasetçi çıkmamakta mıdır ki, çocuklar aralarına bir "dede"yi alarak objektifin karşısına geçmişlerdir?

Belki bu kadar peşin hükümlü olmamak gerekir; DSP yalnızca "O" değil. Bu konuda doğru formül herhalde "O ve O" olmalıdır. Aslında söylendiğine göre, partinin bütün yükü ve sorumluluğu "O"nun değil de "O"nun omuzlarındadır. Fakat Türkiye''de siyaset o derece "gülünesi" bir hal aldı ki, seçimlerden neredeyse ülkenin birinci partisi olarak çıkacak bir siyasi oluşumu gerçekten yönettiği söylenen kişinin şimdiye kadar bırakın bir fikrini, sesini bile duymuş değiliz. Bana soracak olursanız, asıl "sessiz çoğunluk"un "O" olduğunu söyleyebilirim!

Bu kadar "söz"süz, yani tamamen "sessiz" kalarak siyaset yapmak mümkün müdür? Böyle bir tarz siyasetin tanımına, doğasına aykırıdır. Konuşmadan (tabii ki kamusal alana taşan bir "konuşma"dan söz ediyorum) bir siyasi parti yönetmek, Genel Başkan Yardımcısı olmak filan bizim örnek dışında nerede görülmüştür?

Önümdeki gazete haberi "O"nun konuştuğunu bildiriyor: "Ecevit Kosova''da kara gücünün kullanılmasının ''Zor olacağının'' da altını çizdi ve ''Kara gücünün kullanılması iyi olmaz'' dedi. Ecevit, arzusunun kara gücü kullanılmadan sorunun çözülmesinden yana olduğunu ancak bunun da bu aşamada mümkün gözükmediğini vurguladı. Bu sırada araya eşi Rahşan Ecevit girerek şunları söyledi: ''Kıbrıs''taki gibi kara ve hava gücü aynı anda kullanılsaydı daha iyi olurdu.'' Ancak Bülent Ecevit eşinin bu sözlerine itiraz etti. Kıbrıs''ta daha önce haber verilmeden ani bir çıkarma yapıldığını, burada ise durumun tam tersi olduğunu vurguladı." (!) Harika bir haber bu! Demek ki, "O" ve "O, askeri meseleleri henüz "Kentten köye göç" ve "Güneydoğu''nun kalkındırılması" çözümleri gibi enine boyuna tartışıp bir karara bağlamamışlar. Ama olsun, doğru yanlış her neyse, toplum olarak nihayet "O"nun, yani Türkiye''nin en büyük partisini "dizayn eden" Genel Başkan Yardımcısı''nın sesini ve fikrini duymuş olduk! Az şey midir?