Siyasi talepler "açlık grevi" ile karşılanabilir mi?

Şimdi söyleyeceklerimi pejoratif (küçümseyici) anlamda "reformist" bulabilirsiniz ama ben yine de söyleyeceğim:

Siyasi taleplerin karşılanmasının yolunun siyasetten geçtiğine itirazımız olamaz herhalde… Bu durumda "açlık grevi"ni sürdürenlerin talepleri de tamamen siyasi nitelikte olduğuna göre, bu taleplerin karşılanmasının yolu da siyasetten geçmek zorunda. Bu talepler hepinizin bildiği gibi üçtür: 1- Anadilde eğitim hakkı. 2- Mahkemede Türkçe dışında bir dille ifade verme ve savunma yapabilme hakkının tanınması. 3- Abdullah Öcalan"a uygulanan tecridin sona erdirilmesi.

Kabul etmek zorundayız ki "açlık grevi" ile "anadilde eğitim hakkı"nın tanınmasının sağlanabilmesi imkânsızdır. Bu hak tabii ki tartışma götürmez bir temel haktır. Ve inanın bu hak çok da uzak olmayan bir tarihte tanınacaktır. Türkiye eğer bir demokrasi olduğu iddiasından vazgeçmez ise tabii ki…

Türkçe dışında ifade verme ve savunma yapabilme hakkına gelince: Bazı mahkemelerde bu uygulamanın gerçekleştiğini biliyoruz. Ayrıca "4. Yargı Paketi" adı verilen yeni düzenleme çerçevesinde bu hakkın açık-seçik olarak yasallaştırılmasının kapıda olduğunu da öğreniyoruz. İktidar partisinin son büyük kongresi dolayısıyla önümüze getirilen metnin bu yolda bir vaat olduğunu da hatırlayalım.

Geriye kalıyor Abdullah Öcalan"a uygulanan tecridin kaldırılması talebi. Diyarbakır Sur Belediye Başkanı Abdullah Demirbaş iki gün önce bir akşam yemeği dolayısıyla bir araya geldiğimizde "açlık grevi"ni sonlandırabilecek tek kişinin Öcalan olduğunu söylüyordu. Demirtaş"ın bu açıklaması beni ikna etti doğrusu; başkan, "Açlık grevini Kandil mi, KCK mı sonlandırabilir?" sorularının sorulduğu bu günlerde inandırıcı biçimde Öcalan"a işaret ediyordu.

O halde: Kritik bir döneme giren "açlık grevi"ni sona erdirecek tek çare gibi görünen bu yolun, yani Öcalan"a ulaşılabilme yolunun açılması yolunda çaba sarfetmek, konuya ilişkin çabaları özellikle bu talebin yerine getirilmesine yöneltmek gerekmiyor mu? "Açlık grevi" etrafında -muhakkak ki iyi niyetle- tekrarlanan "bedenini ölüme yatırmak" gibi yakışıksız betimlemeler üretmekle vakit geçirmek yerine sadece bu talebi, Öcalan"a uygulanan tecridin kaldırılması talebine asılmak gerekmiyor mu?

Hele söz konusu tecrit ortadan kalksın, "açlık grevi"ni sürdürenler kötü haberler ulaşmadan bu işi sonlandırsın, sonrasının siyasal düzlemde çareleri bulunacaktır. Söylediğim gibi diğer iki talebin birisi (Kürtçe ifade verebilme ve savunma hakkı) zaten yola çıkmış görünüyor. Sözünü ettiğimiz "Yargı paketi"nin Terörle Mücadele Yasası"nda önemli değişiklikler getireceği yolundaki olumlu haberleri de unutmayalım. "Terör" suçunu "şiddet"le doğrudan ilişkisi içinde yeniden tarif edeceği söylenen bu "paket", aralarında KCK tutukluları da olmak üzere binlerce insanın da özgürlüklerine kavuşmasını sağlayacaktır.

Diğer talep ise (anadilde eğitim) söylediğim gibi "açlık grevi" yoluyla değil siyasal mücadele yoluyla karşılanacaktır. Tamam, bu konuya ilişkin olarak hükümetin bugünkü tavrı umut verici olmaktan çok uzaktır. Ama ("Bugüne kadar çok sabrettik" diyenler kızacaktır belki ama…) ben bu konuda "biraz daha sabır" diyeceğim. Bu yolda verilen ve verilecek mücadeleyi "açlık grevi"ni sürdüren 683 kişinin üzerine yıkmak büyük haksızlıktır doğrusu. Yeni düzenlemelerle belki onların da önemli bir bölümü tahliye edilecek ve "siyaset" dediğimiz zeminde onlar da bu mücadeleye canlarıyla-bedenleriyle değil, ruhlarıyla-"praxis"leriyle katılacaktır. Bugün 683, yarın belki 6683 kişi bulabildik diye bu yükü onların sırtına yüklemeyelim… "Şiddet"i kendi bedenlerine yöneltmelerini kutsayıcı bir retorikten uzak duralım…

Ayrıca unutmayalım ki -ne yazık ki- bu ülkedeki "kamuoyu"nun önemli bir bölümü bazı insanların "bedenini ölümü yatırmak" karşısında hiç mi hiç duyarlı değildir. Ülkedeki "siyaset"in duyarlı olmaması gibi. Bunu bugüne kadar birden çok acı tecrübeyle öğrenmedik mi?

Son olarak şu da var: Hükümet başkanının ve bir hükümet üyesinin ortada apaçık olan bir olayı bambaşka açılardan değerlendirdiği bir ülkedeyiz. Başbakan "bir kişi var" derken, aynı saatlerde Adalet Bakanı "683 kişi var" diyor. Ne yapalım, bu da bizim talihsizliğimiz… O halde işin bu yönüne de saplanıp kalmayıp tek çıkış yolu gibi görünen kapıya işaret edelim: Öcalan"a uygulanan tecrit kaldırılsın ve Öcalan bu "açlık grevi"ni sonlandırsın…

Biliyorum birçoğunuz için fazla "reformist" bir yol haritası… Ama bu büyük sorun böyle çözülmeli, olayı kutsamaya varan bir retoriğe asla saplanmadan…