Tam 182 çocuk...

DGM Savcısı''nın Merve Kavakçı''yı gözaltına alma girişimini Muhsin Yazıcıoğlu, "şık olmayan bir durum", Devlet Bahçeli ise "gece yarısı ortaya çıkan durum" olarak niteleyerek kınamışlar. Söz konusu girişimin "şık" olmadığı ve "gece yarısı" ortaya çıktığı muhakkak; ancak yaşanan olayın bu tür yaklaşımlarla anlaşılamayacağı da en az onun kadar aşikâr. Nuh Mete Yüksel''e yönelik eleştirilerin bir bölümünün altını özellikle çizdiği bu husus, yani girişimin gece yarısı başlatılması hikayede yer almasa (mesela kapıya öğle vakti dayanılsa) herşey başka türlü mü olacaktı? Hiç olur mu öyle şey! O uzun geceyi önemli kılan nedenleri çok daha derinlerde aramak gerekiyor:

O gece asıl olarak, nasıl bir "hukuk devleti" olduğumuz seçilmiş bir örnekten hareketle açıklanmaya çalışıldı. Belki unutulmuştur diye herkese bir kez daha hatırlatılmaya çalışıldı ki bu ülkede "kuvvetler ayrımı" ilkesi üç kuvvetten değil, sonuncusu DGM olmak üzere dört kuvvetten kalkarak anlaşılmak zorundadır.

DGM''lerin nasıl bir "kuvvet" olduğu hakkında eğer bugüne kadar (Nusret Demiral''ı da hatırlamayarak) bir kanaat oluşturamadınızsa, size iki gün önce yalnızca Cumhuriyet''te yer alan bir araştırmadan söz etmek isterim. Hiç sanmıyorum ki araştırmadan haberdar olduktan sonra da konuya kayıtsız kalabilesiniz.

Cumhuriyet''te yer alan araştırma Diyarbakır Bölge Barosu Çocuk Hakları Komisyonu tarafından yapılmış. İşte araştırmada yer alan bazı hakikatlar.

-Diyarbakır 1, 2, 3 ve 4 No''lu Devlet Güvenlik Mahkemeleri''nde 11-14 yaş grubu arasında 49 çocuk idam cezasına çarptırılmış.

-11-14 yaş grubu içindeki 51 çocuk da "PKK''ya yardım ve yataklık" suçundan 3 yıl 9 ay hüküm giymiş.

-Aynı yaş grubundan 37 çocuk ise örgüt suçundan 16 yıla kadar ağır hapis cezası almışlar.

İdamların 49''la sınırlı kaldığını sanıyorsanız yanılıyorsunuz. 14 yaşı biraz yukarıya, 17''ye çektiğiniz zaman idam cezasına çarptırılan çocuk sayısı 182''ye çıkıyor. (Bir yanlışlık olmaması için yazıyla ifade edelim: Yüzsekseniki çocuk idam cezasına çarptırılmış.)

İşte size bir "hukuk devleti"; hem de değiştirilmesi teklif dahi edilemeyecek bir biçimde oluşturulmuş bir kazanım... İsterseniz bir kez daha Zaga''nın Dudu Teyze''sini hatırlayalım: "Daha ne istiyonuz... Ne istiyonuz?"

Sanırım siz de benim gibi "Ama ne yapılabilir? Türkiye Cumhuriyeti kuvvetler ayrılığına hâkim olduğu bir hukuk devletidir. Yargı bağımsızdır, ne diyebiliriz ki..." Doğru, hem de çok doğru; DGM''ler "bağımsız", hem de haddinden fazla bağımsızdır.

Diyarbakır Barosu''nun araştırmasını aramızda görüşürken, Umur Talu önümüzdeki tabloyu şu enfes atasözüyle özetledi: "Ağaç yaşken asılır!"

Pekiyi bu neden böyle? Hukuk devletinde hangi mahkeme, hangi yargıç 11-17 yaşlarındaki 182 çocuğa idam cezası verebilir? Böyle bir hukuk olamaz, hiçbir yerde hatta Çin''de de böyle bir tabloyla karşılaşmadık. Üstelik "Çocuk Hakları Haftası" gibi sayılı günlere bu ülkede de rastlıyoruz. Bu bambaşka bir şey; bu "baklava çalan çocuklar" vakası gibi bir şey de değil.

Diyarbakır Barosu''ndan avukat Arif Altınkalem bütün bu soruları pek güzel yanıtlıyor. Altınkalem''e göre, Türkiye her ne kadar BM Çocuk Hakları Sözleşmesi''ni 1994''te Meclis''ten geçirerek iç hukukunun bir parçası yapmış olsa da, bu hukuk DGM''lerde geçmiyor. Türkiye''de hukuk hep "araçsal" değerlendirildiği için, çocuğun yargılanmasına ilişkin 2253 sayılı yasa çocukluk yaşını 15 olarak (Sözleşme''de 18) belirtmesinin yanısıra bazı istisnalar da getirmiş. Yani özet olarak, "devlet aleyhine işlenen suç isnatlarına" ilişkin istisna ile çocukların DGM''lerde yargılanabilmesinin önü açılmış. Düşünebiliyor musunuz? 11, 12, 13, 14, 15, 16 ve 17 yaşlarındaki çocuklar "devlet aleyhine" suç işleyecekler ve DGM''ler tarafından gerekirse idam cezasına çarptırılacaklar. Aferin aferin, "hukuk devleti" tam da işte böyle bir şeydir.

Merve Kavakçı''dan yola çıktık, DGM''lerde mahkûm olan çocuklarla bitirdik. Sanmıyorum ki iki meseleyi ilişkisiz bulasınız. Bence şimdi artık asıl mesele, bu kaçınılmaz ilişkiyi olması gerektiği gibi kavrayıp bunları hareketle şöyle aklı başında, özgürlükçü ve hukuk devletine ulaşmayı gerçekten amaçlayan bir siynet oluşturmakta. Sezgilerim bana, bu kaçınılmaz süreci en iyi Fazilet Partisi''nin anladığını söylüyor.